SA/Sz 1571/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda/spr./ Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Asesor WSA Katarzyna Crzegorczyk-Meder Protokolant st. sekr.sąd, Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2004r. sprawy ze skargi [..] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia[...]. Nr [...] II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza na rzecz skarżącego [...] od [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane /Dz.U. z 2000r. Nr 106,poz. 1126 ze zm./ nałożył na [...] obowiązek rozbiórki [...]na działce o nr ewid. [...]w m. [...] gm.[...]. Organ ustalił, że [...]r. [...] uzyskał decyzję pozwolenia na budowę budynku [...]. Latem [...]r. inwestor wykonał ławy fundamentowe. W dniu [...] r. [...]ponownie przystąpił do robót budowlanych zmieniając konstrukcję i wymiary obiektu, między innymi powiększył powierzchnię zabudowy poprzez wylanie nowej ławy fundamentowej od strony wschodniej budynku. Decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. straciła ważność, gdyż roboty budowlane zostały przerwane na okres dłuższy niż dwa lata. Zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor nie uzyskał prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym art. 48 ustawy Prawo budowlane stanowi właściwą podstawę rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W odwołaniu od tej decyzji [...]wniósł "o legalizację budowy magazynu zbożowego". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją podzielając stanowisko zawarte w uzasadnieniu organu I instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 49 ust.1 ustawy Prawo budowlane. Nadto skarżący podniósł, że w sprawie występowały różne stany faktyczne i prawne. "Nie było możliwe objęcie ich jedną decyzją nakazującą rozbiórkę wszystkich obiektów budowlanych. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art.97 § 1 w związku z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy, w Sygn. akt SA/Sz 1571/02 których skargi zostały wniesione o Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ dalej P.p.s.a. Skargę uznać należy za zasadną. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Przepis ten stanowi podstawę prawną nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego samowolne poza zakresem pozwolenia na budowę. W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest fakt, że [...]latem [...]r. wykonał ławy fundamentowe po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na budowę budynku [...] z dnia [...]r. Budowa została przerwana na czas dłuższy niż 2 lata jednakże brak jest podstaw do uznania, że decyzja z dnia [...] r. straciła ważność bowiem nie została wydana - stosownie do dyspozycji art. 162 § 1 pkt 1 kpa -decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Tylko w przypadku ustalenia, że cały /od podstaw/ obiekt budowlany został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, należy nakazać rozbiórkę całego obiektu. Nie można jednak nakazać rozbiórki całego obiektu w przypadku ustalenia, że tylko pewna jego część została wybudowana bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zgodnie z zasadą zawartą w przepisie art. 48 można nakazać rozbiórkę tylko w takim zakresie, w jakim wybudowano obiekt z naruszeniem prawa tzn. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Objęcie nakazem rozbiórki części obiektu budowlanego wykonanego zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia [...] r. stanowi naruszenie prawa materialnego art, 48 cyt. ustawy prawo budowlane, które ma wpływ na wynik sprawy i uzasadnia uchylanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a cyt. ustawy p.p.s.a. Za niezasadne należy natomiast uznać pozostałe zarzuty zawarte w skardze. Część budynku inwentarskiego wybudowana po dniu [...]r. stanowi samowolę budowlaną bowiem skarżący zmienił całkowicie [...] i [...]. Roboty budowlane wykonane po tym dniu stanowią samowolę budowlaną objętą dyspozycją art. 48 ustawy Prawo budowlane. O konieczności rozbiórki decyduje konkretny przepis prawa materialnego, a nie uznanie organu budowlanego i to niezależnie od subiektywnego przekonania skarżącego o nieracjonalności decyzji rozbiórkowej i powodów wybudowania części obiektu budowlanego bez uprzedniego uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 49 ust.1 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten nie ma w pełni samodzielnego charakteru, jego stosowanie możliwe jest bowiem wyłącznie w tych sytuacjach, w których spełnione są przesłanki ustawowe określone w art. 48 oraz upływie 5 lat od dnia zakończenia budowy. Skoro skarżący samowolnie wykonał część obiektu budowlanego w [...]r. i budowy nie zakończył brak jest podstaw do legalizacji samowoli budowlanej na podstawie tego przepisu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku.