SA/Sz 1715/02
WyrokWSA w Szczecinie2004-07-29
Skład orzekający: Maria Dożynkiewicz, Barbara Gebel, Kazimierz Maczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości ma zastosowanie do nieruchomości, które nie były nadane w trybie osadnictwa rolniczego, ale zostały oddane w użytkowanie wieczyste na podstawie ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy obu instancji błędnie zinterpretowały art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Sąd przyjął, że odwołanie się w przepisie do dekretu z dnia 6 września 1951 r. dotyczyło obszarów Państwa Polskiego, a nie zawężenia zakresu podmiotowego i przedmiotowego ustawy do osób uwłaszczonych w trybie tego dekretu lub nieruchomości rolnych nadanych w tym trybie. Błędna wykładnia prawa materialnego doprowadziła do uchylenia zaskarżonej decyzji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku A. i J. D. o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości, której byli użytkownikami wieczystymi. Burmistrz odmówił uwzględnienia wniosku, uznając, że ustawa z 2001 r. ma zastosowanie tylko do nieruchomości nadanych w trybie osadnictwa rolniczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżący wnieśli skargę do sądu, argumentując, że organy zastosowały zawężającą interpretację przepisów.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 29 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.) Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant st. sekr. sąd. Daria Ptak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2004r. sprawy ze skargi A. i J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości /. uchyla zaskarżona decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...]. Nr [...] .
Sygn.akt SA/Sz 1715/02 2
UZASADNIENIE
Burmistrz decyzją z dnia [...] r. działając na podstawie art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. z 2001 r. Nr 113, poz. 1209 z późn.zm.), oraz art. 104 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku A. i J. D. o nabycie prawa własności nieruchomości - odmówił wnioskodawcom nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości położonej w C., przy ul. K., oznaczonej nr działek [...] i [...], o łącznej powierzchni [...], stanowiącej własność Gminy C., ujawnionej w księdze wieczystej KW Nr [...].
Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji przytoczył treść przepisu art. 1 ust.1 ustawy z dnia [...] r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości i na tej podstawie uznał, że o rodzaju nieruchomości w stosunku do których przysługuje roszczenie o nieodpłatne nabycie ich na własność, rozstrzyga dekret z dnia [...] r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych ( Dz.U. z 1957 r. Nr 46, poz.341 z późn.zm. ). Art. 1 tego dekretu stanowi, że dekret ten dotyczy gospodarstw rolnych nadanych w trybie osadnictwa rolniczego na obszarze Ziem Odzyskanych i byłego Wolnego Miasta G.
Zdaniem organu orzekającego ustawa z dnia [...] r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, ma zastosowanie tylko i wyłącznie do takich nieruchomości, które posiadają obecnie charakter rolny lub są zabudowane na cele mieszkaniowe i znajdują się na obszarze Ziem Odzyskanych lub byłego Wolnego Miasta G. oraz były nadane w trybie osadnictwa rolniczego i zostały wymienione w dekrecie z dnia 6 września 1951r.
Tymczasem w niniejszej sprawie ustalono, że przedmiotowa nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste A. i J. D. na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach ( Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz.159 z późn.zm. ), a nie w ramach dekretu o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych.
Od powyższej decyzji odwołali się A. i J. D. domagając się
Sygn.aktSA/Sz 1715/02 3
uchylenia decyzji organu I instancji. W ocenie stron organ ten zastosował zawężającą interpretację przepisów ustawy z dnia [...] r. o nabywaniu prawa własności nieruchomości przez użytkowników wieczystych, gdzie w art. 1 określone jest wyraźnie, iż roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności przysługuje osobom fizycznym, będącym w dniu [...]. i w dniu wejścia w życie ustawy, użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanej na cele mieszkaniowe lub stanowiącej nieruchomość rolną, o ile nieruchomość ta położona jest na obszarach Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie z dnia 6 czerwca 1951r. o ochronie i uregulowaniu własności gospodarstw osadniczych na Ziemiach Odzyskanych. Obszary te to Ziemie Odzyskane i byłe Wolne Miasto G.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. numer [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w związku z art. 1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. Nr 113, poz. 1209), po rozpatrzeniu odwołania stron, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska skarżących i w uzasadnieniu decyzji wskazał, że ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości ma zastosowanie tylko i wyłącznie do takich nieruchomości, które posiadają obecnie charakter rolny lub są zabudowane na cele mieszkaniowe i znajdują się na obszarze Ziem Odzyskanych lub byłego wolnego Miasta G. oraz były nadane w trybie osadnictwa rolniczego tj. objęcie gospodarstwa rolnego lub poszczególnych działek w posiadanie nastąpiło na podstawie aktu nadania i późniejszego orzeczenia o wykonaniu aktu nadania. Brzmienie przepisu art.1 ust. 1ww.ustawy w sposób wyraźny wskazuje, że wyraz "wymienionych" odnosi się wprost ( bezpośrednio ) do pojęcia "nieruchomości", a nie do obszarów Państwa Polskiego o jakich mowa w dekrecie, co wynika z rozdzielenia poszczególnych części zdania złożonego przecinkiem. Użycie przecinka w tym miejscu oznacza, że wyraz "wymienionych" ma bowiem zastosowanie do całego zdania poprzedzającego to słowo. Wspomniany dekret dotyczy zatem tylko takich nieruchomości, które są gospodarstwami rolnymi lub stanowią działki gruntowe i zostały nadane w trybie osadnictwa rolniczego na Obszarze Ziem Odzyskanych i b.Wolnego Miasta G. tj. w trybie dekretu z dnia 6 września 1946 r. o ustroju rolnym i osadnictwie na obszarze Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta G. ( Dz.U. Nr 49, poz.279 z późn.zm.) lub wymienionego dekretu z dnia 6 września
Sygn.akt SA/Sz 1715/02 4
1951r. Inna interpretacja ustawy prowadziłaby do niczym nie uzasadnionego uprzywilejowania szeroko zakreślonego kręgu użytkowników wieczystych Ziem Zachodnich w stosunku do użytkowników z innych obszarów Państwa polskiego i naruszyłaby konstytucyjną zasadę równości obywateli wobec prawa.
W niniejszej sprawie przedmiotowa działka gruntu nigdy nie została nadana na własność w trybie osadnictwa rolniczego. Z tych względów Kolegium nie podzieliło przedstawionej przez odwołujących się interpretacji przepisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego A. i J. D. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza jako niezgodnej z prawem. Skarżący w uzasadnieniu skargi powtórzyli stanowisko podniesione w odwołaniu na poparcie czego przytoczyli nowe argumenty, a nadto przytoczyli treść wypowiedzi poselskich w trakcie uchwalania przez Sejm zmiany do ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, nie zgadzając się z ich interpretacją przez Kolegium..
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w . Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052 ), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270).
Skargę uznać należy za zasadną. Skarżący trafnie zwrócili uwagę na błędną wykładnię przez organy obu instancji art. 1 ust.1 ustawy z dnia z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. Nr 113, poz. 1209, z 2002 r. Nr 113, poz.984 i z 2003 r. Nr 3, poz.24 ).
Przedmiotem sporu jest zakres podmiotowy i przedmiotowy stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji art. 1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001r. o nabywaniu
Sygn.akt SA/Sz 1715/02 5
przez użytkowników wieczystych właścicieli nieruchomości. Przepis ten w dacie wydania zaskarżonej decyzji miał brzmienie następujące: "Osobom fizycznym będącym w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych na obszarach Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz. U. Nr 46, poz. 340, z 1957 r. Nr 39, poz. 172, z 1969 r. Nr 13, poz. 95 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668):
1/ zabudowanych na cele mieszkaniowe,
2/ stanowiących nieruchomości rolne przysługuje roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności tych nieruchomości". Treść przytoczonego wyżej przepisu winna być ustalona przede wszystkim przy zastosowaniu wykładni gramatycznej. Zakres podmiotowy zawartej w tym przepisie regulacji ustalany przy zastosowaniu obowiązujących norm językowych jednoznacznie wskazuje, iż odnosi się on do "osób fizycznych będących w dniu 26 maja 1990r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy /tj. 23.10.2001 r./ użytkownikami lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości. Dalsza część hipotezy tej normy określa jej zakres przedmiotowy przez określenie obszaru, których ma dotyczyć, wskazując, iż ustawodawcy chodzi o nieruchomości położone na obszarach Państwa Polskiego, wymienione w dekrecie z dnia 6 września 1951r. /.../ oraz spełniające dodatkowy warunek tj. 1) zabudowane na cele mieszkaniowe, 2) stanowiące nieruchomości rolne. Nie ulega wątpliwości, iż zapis "wymienionych w dekrecie z 6 września 1951r. /.../stanowi dookreślenie użytego w tym przepisie sformułowania "obszarów Państwa Polskiego...". Dlatego nie przekonuje wniosek, że odwołanie się w tym przepisie do dekretu z 6 września 1951r. oznacza zawężenie zakresu podmiotowego ustawy do osób, które w trybie tego dekretu zostały uwłaszczone oraz zakresu przedmiotowego do nieruchomości rolnych nadanych w trybie osadnictwa rolniczego. Byłoby to zresztą chybione z punktu widzenia celu ustawy z 26 lipca 2001 r., gdyż przy takiej interpretacji ustawa dotyczyłaby uwłaszczenia osób już uwłaszczonych na podstawie w/w dekretu. Ponadto, gdyby ustawodawca zamierzał wprowadzić takie dodatkowe ograniczenie, uczynniłby to w sposób wyraźny i jednoznaczny.
Sygn.akt SA/Sz 1715/02 6
Powyższe rozumowanie Sądu wspiera treść tego przepisu po zmianie ustawy z 26 lipca 2001 r. dokonanej ustawą z 11 kwietnia 2003r. o kształtowaniu ustroju rolnego /Dz.U. Nr 64, poz. 592/w brzmieniu:
"Art.1.1. Osoby fizyczne będące w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne nabywają z mocy prawa własność tych nieruchomości z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 3, stała się ostateczna.
2. Prawo własności nieruchomości nabywają także osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 1.
3. Decyzję o nabyciu prawa własności nieruchomości wydaje starosta -w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa, lub wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa - w odniesieniu do nieruchomości będącej własnością jednostki samorządu terytorialnego".
Nowa regulacja nie odwołuje się już do dekretu z 6 września 1951r., a obejmując swą hipotezą zarówno te same podmioty (osoby fizyczne będące w użytkowaniu wieczystym w okresie od 25 maja 1990r. - 24 października 2001 r.), jak i przedmiot (nieruchomości zabudowane na cele mieszkaniowe lub stanowiące nieruchomości rolne), nie ogranicza już natomiast zasięgu stosowania ustawy do terytorium Państwa Polskiego, do którego odnosi się dekret z 6 września 1951r. tak jak to czyniła ustawa z 26 października 2001r., tzn. "Ziem Odzyskanych".
Zaskarżona decyzja, odmawiająca skarżącym nieodpłatnego nabycia własności nieruchomości, której są użytkownikami wieczystymi, oparta więc została na błędnej wykładni przepisu art. 1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, a zatem wydana została z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i dlatego też, podlega ona uchyleniu zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło