SA/Sz 1768/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia NSA Krystyna Zaremba, Protokolant Krzysztof Kapelczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2004 r. sprawy ze skargi "W." - Spółka z o. o. w M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2000 r. I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu III. z a s ą d z a od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz "W." - Spółki z o. o. w M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] r., wydaną w trybie odwoławczym, utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z UKS, z dnia [...] r., określającą Spółce z o. o. - "W." w K. kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2000 r. w wysokości [...] zł oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł z tytułu zawyżenia kwoty zwrotu różnicy podatku. Wskazano w uzasadnieniu tej decyzji, że w toku kontroli przeprowadzonej w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wypłacania podatków stanowiących dochód budżetu Państwa za 2000 r. ustalono, iż w miesiącu październiku 2000 r. kontrolowana jednostka zaewidencjonowała w ciężar kosztów faktury wystawione przez "P." Spółce z o. o. w W. oraz przez S. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "S." z siedzibą w P. Wydatki wynikające z tych faktur organ kontroli skarbowej uznał za nie podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów i w konsekwencji pozbawił stronę prawa do odliczenia podatku naliczonego w zakwestionowanych fakturach, wydając w następstwie tego zaskarżoną odwołaniem decyzję. Izba Skarbowa zaakceptowała rozstrzygnięcie organu I instancji nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania Spółki. Organ odwoławczy nie odniósł się do poszczególnych zarzutów odwołania wyjaśniając, że tylko zmiana decyzji w sprawie podatku dochodowego mogłaby wpłynąć na zmianę decyzji w podatku VAT. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] r. Spółka domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając, że wydana została z naruszeniem prawa, w szczególności przez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, a w następstwie błędne ustalenie, że poniesione wydatki nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, że tylko zmiana decyzji w sprawie podatku dochodowego uzasadniać może zmianę decyzji podatku VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc właściwym do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wbrew stanowisku Izby Skarbowej ustalenia wydanej decyzji w sprawie podatku dochodowego nie mają wiążącego charakteru w sprawie dotyczącej podatku VAT, nie ma bowiem w prawie podatkowym takiego przepisu, który był związanie takie wprowadzał. Sprawa dotycząca podatku VAT jest odrębną sprawą od sprawy dotyczącej podatku dochodowego i wymaga w związku z tym samodzielnych ustaleń i rozstrzygnięcia. O ile Inspektor Kontroli w swojej decyzji zawarła ustalenia dotyczące wyłączenia z rozliczenia podatku VAT za październik 2000 r. wskazanych przez siebie wydatków, to Izba Skarbowa, mimo, że obowiązana była ponownie rozpatrzyć sprawę, nie dokonała żadnych ustaleń ani nie ustosunkowała się do zarzutów odwołania, naruszając tym samym przepisy art. 187 § 1 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Z tego względu zaskarżona decyzja podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy o p.p.s.a. Niezależnie od tego należy nadmienić, że decyzja w sprawie podatku dochodowego została uchylona wyrokiem WSA z dnia 12 maja 2004 r. SA/Sz 1758/02. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy, a o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie art. 152.