SA/Sz 184/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant Robert Rozbicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1grudnia 2004r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. L. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego III. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Decyzją z dnia [...] r. Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]na podstawie art.51 ust.1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126 ) udzielił J. J. pozwolenia na wznowienie wstrzymanych postanowieniem z dnia [...]r. robót polegających na powiększeniu istniejącego balkonu. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w dniu [...]r. wydał decyzję nakazującą J. J. wykonanie określonych czynności w celu uzyskania zgody na dalsze prace. J. J. zrealizował nakazane czynności i dlatego pozwolono na wznowienie robót. Faktycznie jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...]r. numer [...]Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]nakazał J. J. wykonanie następujących czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych ( rozbudowa istniejącego balkonu na [...] piętrze budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]) do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie: - inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej balkonu oraz ściany zachodniej budynku; - projektu elewacji budynku; - oświadczenia osoby uprawnionej o wykonaniu robót zgodnie ze sztuką budowlaną i Polskimi Normami Budowlanymi oraz, że balkon nadaje się do użytkowania i jego poszerzenie nie wpłynie w istotny sposób na pogorszenie warunków użytkowania sąsiedniej działki. Od decyzji z dnia [...]r. udzielającej zezwolenia na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych odwołała się M. L., zarzucając naruszenie art.3 pkt 7 w związku z art.29 , oraz art.51 a ustawy Prawo budowlane, a także art.6, 7, 9 i 10 Kpa. Podniosła między innymi, iż inwestor nie wykonał nakazanych mu przez organy nadzoru budowlanego czynności, a pomimo tego Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót. Stan faktyczny nie został prawidłowo ustalony, a poszerzony balkon powoduje przesunięcie obrysu budynku poza granicę działki. Ponadto organ administracji nie wykonywał nałożonych przez zasady ogólne Kpa obowiązków polegających na informowaniu strony postępowania o jej uprawnieniach. Strona skarżąca nie została zaznajomiona przed wydaniem decyzji z materiałem zgromadzonym w toku postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia [...]r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ podniósł, że z dokumentów załączonych do akt sprawy wynika, że inwestor wykonał nakazane mu przez organ I instancji czynności w terminie. W związku z tym, zgodnie z dyspozycją przepisu art.51 ust.1a Prawa budowlanego, organ I instancji zobowiązany był wydać zaskarżoną decyzję. Zarzuty podniesione przez stronę w odwołaniu, w swej istocie, dotyczą wcześniejszej fazy postępowania i powinny być wniesione w odwołaniu od decyzji nakazującej inwestorowi wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Na obecnym etapie postępowania rozpatrywanie zarzutów dotyczących legalizacji prowadzonych robót budowlanych, nie jest możliwe. Niezasadnym jest też zarzut naruszenia art.6 i 7 Kpa. Ze względu natomiast na niezaskarżenie przez stronę decyzji z dnia [...]r. znak [...], naruszenie przez organ I instancji art.10 Kpa, nie ma wpływu na podjęte w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie. Powyższa decyzja została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie przez M. L. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji przedstawiając okoliczności zaistnienia samowoli budowlanej oraz występujące jej zdaniem naruszenie jej interesu prawnego. W piśmie z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącej podniósł ponadto, iż organy administracji swoje decyzje w przedmiotowej sprawie uzasadniły bardzo krótko – stwierdzając jedynie, iż J. J. wykonał nakazane mu czynności. Tymczasem przedmiotem ustaleń stanu faktycznego obu decyzji powinna być analiza złożonych przez inwestora dokumentów, aby ocenić, czy decyzja z dnia [...]r. została rzeczywiście wykonana. Dnia [...]r. inwestor złożył "Projekt budowlany rozbudowy istniejącego balkonu". Zawiera on inwentaryzację techniczną, plan sytuacyjny budynku i opis stanu istniejącego. W skład dokumentacji wchodzi też inwentaryzacja elewacji a nie jej projekt, mimo iż decyzja z dnia [...]r. nakazywała złożyć projekt elewacji. Przedłożony plan sytuacyjny budynku jest niezgodny ze stanem rzeczywistym, ponieważ linię ogrodzenia oznaczono na nim jako granicę działki. W opisie stanu faktycznego osoba sporządzająca dokumentację budowlaną stwierdza, że balkon został wybudowany "prawdopodobnie w odległości około [...]m. Dokładne ustalenie położenia budynku na terenie działki nr [...] w strefie przyległej do granicy południowej z działką nr [...] możliwe będzie dopiero po wznowieniu granic i protokolarnym ich wskazaniu. Dla ustalenia powyższego, koniecznego dla oceny warunków prawidłowej, zgodnej z Prawem budowlanym zabudowy nieruchomości, wnoszę w niniejszym orzeczeniu o wydanie postanowienia w powyższej sprawie". Pełnomocnik podnosi także, że naruszenie przepisów Prawa budowlanego dokonane przez samowolną rozbudowę budynku jest tak istotne, iż organ z urzędu winien wznowić postępowanie zakończone decyzją z dnia [...]r. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]wnosi o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052 ), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270, z 2004 r. Nr 162, poz.1692 ) . Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. W niniejszej sprawie Sąd dopatrzył się w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego uchybień, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art.77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego prowadzący postępowanie organ administracji publicznej obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przez materiał dowodowy należy rozumieć ogół dowodów, których zebranie jest konieczne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a przez pojęcie dowodu należy rozumieć "środek dowodowy, a zatem ten środek, który umożliwia dowodzenie, a więc pozwala na przekonanie się o istnieniu lub nieistnieniu oznaczonych faktów". Na podstawie całokształtu materiału dowodowego, organ administracji publicznej ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona ( art.80 Kpa ). Swobodna ocena dowodów powinna być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem reguł tej oceny - między innymi organ winien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodu dla toczącej się sprawy. Decyzją z dnia [...]r. Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]nakazał J. J. wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Dokumenty dostarczone przez inwestora w wykonaniu niniejszego nakazu organy nadzoru budowlanego winny potraktować jak każdy inny dowód w sprawie, a więc dokonać ich stosownej oceny. Nie jest bowiem istotne dla sprawy przedłożenie jakiegokolwiek dokumentu odpowiadającego nazwą określeniu zawartemu w nakazie organu, ale istotne jest by dokument ten był sporządzony w sposób zgodny z obowiązującymi w tym zakresie zasadami i przepisami, a zawarte w nim sformułowania i oświadczenia były jednoznaczne i wiarygodne. Ocena przedłożonych dokumentów winna znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Zgodnie z art.81 Kpa warunkiem uznania okoliczności faktycznej za udowodnioną, jest umożliwienie stronie wypowiedzenia się co do przeprowadzonego dowodu. Z akt sprawy, zarówno organu I jak i II instancji, nie wynika by M. L. uznana za stronę postępowania, miała możliwość wypowiedzenia się co do dokumentów dostarczonych przez J. J., co stanowi naruszenie art.10 i art.81 Kpa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) orzekł, jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego wynika z art.200 w zw. z art.205 § 2, a rozstrzygnięcie w zakresie wykonania decyzji z art.152 ww. ustawy.