SA/Sz 1861/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel Asesor WSA Arkadiusz Windak (spr.) Protokolant sekr. sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 8 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi I. i R. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia: /. umorzyć postępowanie sądowe, II.. zwrócić skarżącemu I. i R. C. kwotę 5 /pięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) decyzją z dnia [...] r., znak: [...] nałożył na [...], współwłaścicielkę lokalu handlowego w budynku przy [...]obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia samowolnej zmiany sposobu użytkowania w/w lokali na jeden lokal gastronomiczny do stanu zgodnego z prawem budowlanym. Od decyzji tej odwołanie wnieśli [...] zarzucając jej obrazę prawa materialnego polegającą na niesłusznym zastosowaniu w przedmiotowej sprawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 71 ust. 3 ustawy Prawo budowlane przez przyjęcie, że [...]łącząc dwie odrębne nieruchomości położone w dwóch odrębnych budynkach dopuściła się jedynie samowolnej zmiany sposobu ich użytkowania, co skutkowało zobowiązaniem jej do przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów wymienionych w decyzji, zamiast wskazanie na podstawie art. 48 cyt. ustawy, że [...]wykonując przedmiotowe roboty budowlane nie dopełniła obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i nakazania jej rozbiórki samowolnie przebudowanych części budynku. Inspektor Nadzoru Budowlanego działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił w całości stanowisko Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzając, że przepis art. 48 ustawy Prawo budowlane dotyczy rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Nałożony zaś nakaz dostarczenia określonych dokumentów, umożliwi doprowadzenie wykonanych robót budowlanych i samowolnej zmiany sposobu użytkowania lokali do stanu zgodnego z prawem. Na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie zarzucając jej obrazę prawa materialnego polegającą na nie zastosowaniu w sprawie przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane. Skarżący wywiedli, że wszystkie okoliczności faktyczne sprawy przemawiają za zastosowaniem wskazanego przepisu. Odpowiadając na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...]r. [...]cofnęli skargę na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego wnosząc o umorzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prowadzonego w tej sprawie postępowania. Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na podstawie art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sadów administracyjnych ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie, w których postępowanie nie zostało zakończone. Sprawy rozpoznawane są na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do postanowień art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Sąd stwierdził, że cofnięcie przez [...] swojej skargi z dnia [...] r. nie zmierza do obejścia prawa oraz że nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o umorzeniu postępowania sądowego. O zwrocie skarżącym połowy uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 w/w ustawy.