SA/Sz 1866/02
PostanowienieWSA w Szczecinie2004-07-21
Skład orzekający: Henryk Dolecki, Marzena Kowalewska, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, w sytuacji błędnego pouczenia organu o braku takich środków, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, nawet w sytuacji błędnego pouczenia organu o braku takich środków, jest niedopuszczalna. Sąd administracyjny odrzuca taką skargę, ponieważ nie można poddać kontroli sądowej aktu administracyjnego, który nie zakończył jeszcze postępowania instancyjnego.Stan faktyczny
Wojewoda, w wyniku wznowienia postępowania, wydał decyzję stwierdzającą wydanie własnej, wcześniejszej decyzji z naruszeniem prawa, ale bez jej uchylania. Skarżąca W. M. wniosła skargę do sądu administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych. Skarżąca podniosła również, że decyzja Wojewody nie jest ostateczna, ponieważ przysługuje od niej odwołanie. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Arkadiusz Windak /spr./ Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2004r. sprawy ze skargi W. M. w K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie o zatwierdzeniu projektu budowlanego postanawia: o d r z u ca skargę.
Sygn. akt SA/Sz 1866/02 2
UZASADNIENIE:
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r., po rozpatrzeniu wniosku A. S., zam. w T. przy ul. O., działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku [...]przy ul. Z. w K.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na występujące braki w przedstawionym przez inwestora projekcie budowlanym.
W wyniku złożonego przez A. S. odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...] r., znak:[...] korzystając z kompetencji [...], w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) uchylił w całości decyzję organu l instancji i zatwierdził projekt budowlany oraz wydał pozwolenie na budowę budynku [...] wraz z [...] w K. przy ul. Z.
Na wniosek W. M. ul. [...]w K.
Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r., znak: [...]na podstawie art. 149 § 1 i art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wznowił postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A.S. - B. D. "R w T. pozwolenia na budowę budynku [...]wraz z [...], zakończonego decyzją ostateczną Wojewody z dnia[...].
Tenże Wojewoda decyzją z dnia [...]r., znak [...]powołując się na art. 151 § 2 i art. 146 § 2 k.p.a. stwierdził wydanie z naruszeniem prawa własnej decyzji z dnia [...]r., znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę budynku [...] wraz z [...] na działkach nr[...], ][...], ][...], ][...], obręb [...] przy ul. Z. w K.. Jednocześnie organ
Sygn. akt SA/Sz 1866/02 3
stwierdził, że nie uchylił w/w decyzji, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby
zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Z ustaleń dokonanych przez Wojewodę wynika,że decyzja
Z ustaleń dokonanych przez Wojewodę Zachodniopomorskiego wynika, że decyzja
z dnia [...]r. wydana została z naruszeniem prawa z powodu braku czynnego
udziału strony w postępowaniu jednakże nie narusza ona przepisów prawa materialnego
i uzasadnionych interesów stron, a fakt, że strona nie brała czynnego udziału w
postępowaniu nie wpłynął w istocie na treść decyzji. Skargę na tą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka
Zamiejscowego wniosła W. M. ul. N w K. żądając jej uchylenia i zasądzenia należnych kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła rażące naruszenie:
przepisów o właściwości wynikających z art. 150 § 2 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie o wznowieniu postępowania przez Wojewodę w sytuacji, gdy przyczyną wznowienia postępowania było nieuwzględnienie w postępowaniu przed tym organem strony-W. M., przepisów proceduralnych, tj. art. 7, 8, 9,10,11 i 107 k.p.a., przepisu art. 35 ustawy Prawo budowlane poprzez nienależyte sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami techniczno-budowlanymi i posiadaniem wymaganych pozwoleń,
przepisu art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego.
W końcowej części obszernego uzasadnienia skargi W. M. wyraziła stanowisko, iż w jej ocenie, zaskarżona decyzja Wojewody nie jest decyzją ostateczną. Powołując się na doktrynę oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiodła, że decyzja wydana w trybie art. 151 k.p.a. zapada w pierwszej instancji i przysługuje od niej odwołanie na zasadach ogólnych. W zaistniałej sytuacji z ostrożności proceduralnej skarżąca złożyła skargę zgodnie z pouczeniem znajdującym się w decyzji Wojewody, jednocześnie informując o złożonym odwołaniu do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego.
Sygn. akt SA/Sz 1866/02 4
Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny [...] zważył, co następuje:
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny . Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, Nr 240, poz. 2052), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Przed dokonaniem merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Sąd zobligowany jest ocenić dopuszczalność wniesionej skargi.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne np. z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia sąd administracyjny odrzuca skargę postanowieniem (art. 58 § 1 pkt 6 i §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie stała się decyzja Wojewody wydana w wyniku wznowienia przez ten organ postępowania. Decyzję oparto na art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 k.p.a.
Postępowanie toczące się na skutek wniosku o wznowienie jest postępowaniem odrębnym i nie stanowi kontynuacji postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Sąd podzielił w pełni opinię strony skarżącej zaprezentowaną w uzasadnieniu skargi,
Sygn. akt SA/Sz 1866/02 5
decyzja wydana w trybie art. 151 k.p.a. zapada w pierwszej instancji co oznacza, że przysługuje od niej środek odwoławczy.
Stanowisko to znajduje swoje oparcie w art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej I Polskiej zgodnie z którym każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji I wydanych w pierwszej instancji.
Potwierdza to również zasada ogólna wyrażona w art. 15 k.p.a. zgodnie z którą postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Poniekąd taki przyjęty został w nauce I przedmiotu i orzecznictwie NSA (por. B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania | administracyjnego. Komentarz., Wyd. C. H. Beck, Warszawa 2000, s. 614; l postanowienie NSA z 09 lipca 1999 r., I SA 1600/98, Lex nr 48568).
Sąd rozpatrując sprawę dostrzegł, iż pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji Wojewody było błędne w efekcie czego, skarga została wniesiona przedwcześnie, tj. przed wyczerpaniem trybu odwoławczego. O ile błędne pouczenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie może rodzić dla strony negatywnych konsekwencji procesowych (art. 112 k.p.a.) jednakże uniemożliwia poddanie kontroli danego aktu administracyjnego w trybie sądowo-administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mogąc rozpoznać merytorycznie wniesionej przez W. M. ul. N. w K. skargi z dnia [...]r. zobowiązany był do stwierdzenia niedopuszczalności skargi skutkującej jej odrzuceniem, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło