SA/Sz 1935/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda Sędziowie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska/spr./ Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2005r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. na podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art.4 ust.1 art.32 i art.2 ust.4 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (tj. Dz.U. Nr 64 poz.414z 1998 r. ze zm.) oraz Obwieszczeniem Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 kwietnia 2003 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji i kwot dochodu po waloryzacji oraz wysokości świadczeń z pomocy społecznej od 1 czerwca 2003 r. (M.P. Nr 2 1 poz.32b)po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Koordynatora Rejonowego Ośrodka Pomocy Rodzinie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że organ I instancji odmówił wnioskodawcy przyznania zasiłku celowego na dofinansowanie zakupu materiałów budowlanych uzasadniając swoją decyzję faktem, iż inną decyzją z [...] r. J. S. uzyskał pomoc społeczną na ten cel [...] zł, a przedstawił rachunki na kwotę [...] zł. Kolejną decyzją z dnia [...] r. otrzymał zasiłki celowe na żywność, a ograniczone możliwości pomocy społecznej nie pozwalają na zaspokojenie każdej zgłoszonej potrzeby. Od decyzji odwołał się J. S. podnosząc iż powinien otrzymywać po [...] zł miesięcznie dopłaty do czynszu, dopłatę do remontu mieszkania oraz pomoc socjalną comiesięczną dla siebie i dziecka. Organ odwoławczy stwierdził, że decyzję o przyznaniu zasiłku celowego na podstawie art.32 ustawy o pomocy społecznej podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego przy uwzględnieniu potrzeb wnioskodawcy i możliwości gminy (art.2 ust. 4 ustawy ),z uwagi na ograniczone środki finansowe ośrodka pomocy społecznej nie każda zgłoszona potrzeba może być zaspokojona i wielkość tej pomocy musi być ograniczona. Z materiału dowodowego wynika, że zarejestrowany kwalifikuje się do pomocy społecznej i realizację tego uprawnienia stanowi decyzja przyznająca zasiłki celowe na żywność jako najbardziej podstawową potrzebę człowieka. Zaskarżoną decyzją odmówiono rozszerzenia udzielonej pomocy finansowej o zasiłek celowy na zakup materiałów budowlanych, ponieważ wnioskodawca nie wywiązał się w pełni z obowiązku przedłożenia rachunków na zakup materiałów budowlanych na kwotę [...] zł. Jednocześnie pouczono wnioskodawcę, że celem uzyskania prawa do comiesięcznych świadczeń w formie zasiłku stałego wyrównawczego może on wystąpić do Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności o ustalenie stopnia niepełnosprawności. Z treści obszernej zawierającej głównie oskarżenia i obraźliwe słowa skargi wynika, że J. S. kwestionuje decyzje organów obu instancji. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art.1 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Z mocy art.85 i art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Ani przepisy ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz.414 ze zm.),określające okoliczności, w których może być przyznany zasiłek celowy, ani też inne przepisy dotyczące udzielania pomocy społecznej ze środków opieki społecznej nie określają wysokości zasiłku celowego i nie podają kryteriów ustalania tej wysokości. Oznacza to, że organy orzekające w sprawach zasiłków celowych, nie są związane przepisami prawa co do wysokości przyznanego zasiłku celowego. W tej sytuacji wyznacznikiem ustalenia tej wysokości są- z jednej strony – sytuacja materialna wnioskodawcy i cel, na który zasiłek jest przyznawany, a z drugiej strony – możliwości finansowe organów pomocy społecznej. Przyznanie skarżącemu zasiłku, co podkreślił organ II instancji było decyzją uznaniową. Oznacza to, iż do uznania kompetencyjnego organu pozostawiono decyzję ,czy świadczenie ma być przyznane czy nie i w jakiej wysokości. Kontrola przez sąd tego typu decyzji polega na ocenie, czy organ wydający decyzję nie przekroczył granic uznania administracyjnego, działając w sposób dowolny. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów orzekających w sprawie tego typu cech. Odmowę przyznania zasiłku organ II instancji uzasadnił ograniczonymi możliwościami finansowymi Ośrodka. Jest to argument istotny, mający umocowanie w art.2 ust.4 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, że potrzeby osoby korzystającej z pomocy społecznej powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej. W sytuacji, gdy pieniądze, którymi dysponuje organ pomocy społecznej nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich niezbędnych potrzeb, miarkowanie przyznanej pomocy jest koniecznością i nie stanowi naruszenia prawa. Nadto jak zasadnie podnosi organ I instancji wcześniejszą decyzją z dnia [...] r. znak [...] przyznano J. S. zasiłek celowy na zakup materiałów budowlanych wysokości [...] zł z obowiązkiem dostarczenia potwierdzenia zakupu w/w materiałów Skarżący rozliczył się jedynie z kwoty [...] zł. W takiej sytuacji odmowa rozszerzenia pomocy skarżącemu na ten konkretny cel odpowiada prawu. Z akt sprawy wynika ponadto, że skarżący otrzymał pomoc w formie zasiłku celowego na zakup żywności [...],[...],[...] r. po [...] zł, dopłatę do energii elektrycznej [...] zł – powołana wyżej decyzja organu I instancji [...] r. i kwotę [...] zł na żywność, decyzją z [...] r. Tak więc ośrodek pomocy udziela skarżącemu w miarę możliwości i środków pomocy i brak jest zatem podstaw by uznać, że nie realizuje celów ustawy o pomocy społecznej. Skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa to skarga podlega oddaleniu na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz.1270).