SA/Sz 1936/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda Sędziowie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2005r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] działający z upoważnienia Rady Miasta Koordynator Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] Osrodku Pomocy Rodzinie w [...] na podstawie art. 32 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 , art. 43 ust. 1 i 6, art. 46 ust. 5 i 5a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zmianami), przyznał J. S. zasiłek celowy na dofinansowanie do zakupu żywności w miesiącach od [...] do [...] r. po [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego oraz z zebranych dokumentów wynika, że J. S. spełnia wymogi do otrzymania zasiłku celowego. W odwołaniu wniesionym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. S. zarzuca, że wydana decyzja jest niemoralna i urąga podstawom egzystencji. Domaga się dopłaty do czynszu po [...] zł miesięcznie, dopłaty do remontu mieszkania oraz comiesięcznej, stałej pomocy socjalnej dla siebie i dziecka, które przebywa w Pogotowiu Opiekuńczym. Ponadto podniósł szereg zarzutów pod adresem władz miasta [...], które nie mają związku ze sprawą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ uznał, że ze względu na ustawowe kryterium dochodowe odwołujący się spełnia warunki do objęcia systemem świadczeń z pomocy społecznej i świadczenia takie otrzymuje. W ocenie Kolegium, ze względu na ograniczone środki finansowe ośrodka pomocy społecznej, nie każda zgłoszona potrzeba może być zaspokojona i wysokość tej pomocy musi być ograniczona. Wysokość zasiłku przyznanego J. S. zbliżona jest do kwot przyznanych w innych sprawach rozpoznawanych przez ten organ. Kolegium odwołuje się w swoim uzasadnieniu do wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który uznał, że nie można żądać świadczenia, które przyznawane jest w ramach uznania administracyjnego. Organ II instancji sugerował odwołującemu się, że ze względu na fakultatywny charakter zasiłku celowego, winien poszukiwać intensywnie zatrudnienia lub wystąpić do ośrodka pomocy społecznej o przyznanie zasiłku stałego wyrównawczego. J. S. wywiódł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie. W obszernej skardze nie odniósł się do treści zaskarżonej decyzji, lecz opisał szczegółowo swoja sytuację rodzinną finansową i mieszkaniową. Bardzo szczegółowo odniósł się do sporu, który toczy z gminą [...] odnośnie zadłużenia mieszkania, które zajmuje. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenia skargi z argumentacją przytoczona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, ( jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie- Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Sąd sprawuje kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd uznał, iż w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania nie doszło do naruszenia prawa. Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy z pomocy społecznej. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów leków i leczenia, remontu mieszkania, opału i odzieży, pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu, a także kosztów pogrzebu (ust. 2). Jednocześnie art. 4 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy przewiduje, że prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza, zgodnie z obwieszczeniem Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 kwietnia 2003 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji oraz kwot dochodu po waloryzacji i wysokości świadczeń pomocy społecznej oraz kwoty stanowiącej podstawę ustalenia wysokości niektórych świadczeń pomocy społecznej od dnia 1 czerwca 2003 r. (M.P. Nr 21, poz. 326), kwoty 461 zł. W niniejszej sprawie organy obu instancji ustaliły, że dochody J. S. nie przekraczają minimum dochodowego określonego przepisami, a nadto, że w przypadku skarżącego występuje potrzeba zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej i został mu przyznany zasiłek celowy w kwocie [...] zł, co stanowiło kwotę poniżej potrzeb i oczekiwań skarżącego. Podkreślić należy, że w przypadku zasiłku celowego przepisy nie nakładają na organy pomocy społecznej obowiązku jego przyznania, ani też nie określają wysokości zasiłku, lecz stanowią, że może zostać przyznany. Oznacza to, że kwestia przyznania zasiłku, jak i jego wysokość zostały pozostawione uznaniu organów pomocy społecznej. Uznanie to nie może oczywiście mieć zupełnie dowolnego charakteru, lecz powinno być uzasadnione sytuacją osoby potrzebującej pomocy oraz możliwościami finansowymi ośrodka pomocy społecznej w kontekście potrzeb innych osób oczekujących pomocy. Z uzasadnienia decyzji organów obu instancji wynika, że organ pomocy społecznej przy ustalaniu wysokości zasiłku celowego miał na względzie ograniczoną ilość środków finansowych i rosnącą liczbę osób wymagających pomocy. Stanowisko takie jest zgodne z art. 2 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, że potrzeby osoby lub rodziny występującej o pomoc powinny być uwzględnione, jeżeli odpowiadają możliwością pomocy społecznej. Dodać należy, że żaden przepis nie określa jak często można występować z wnioskiem o zasiłek celowy, a więc jeżeli sytuacja skarżącego J. S. nadal będzie trudna, to może on występować z kolejnym wnioskiem o objęcie pomocą. W tej sytuacji nie można stwierdzić, aby zaskarżona decyzja orzekająca o przyznaniu zasiłku celowego w kwocie [...] zł naruszała prawo bądź przekraczała granice uznania administracyjnego. Reasumując należy stwierdzić, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, właściwie zinterpretowały obowiązujące przepisy i nie przekroczyły granic uznania administracyjnego. W tej sytuacji skarga nie mogła zostać uwzględniona. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), Sąd orzekł jak w sentencji.