SA/Sz 1964/02

Dnia 16 czerwca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant st.sekr. Sąd. Edyta Wojtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. numer [...], działający z upoważnienia Rady Miasta Dyrektor Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych, odmówił R. M. przyznania dodatku mieszkaniowego z tego powodu, iż dodatek jest różnicą między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu a wydatkami ponoszonymi przez wnioskodawcę, która w tym przypadku jest ujemna. Od decyzji tej R. M. odwołał się. W odwołaniu podniósł, że w decyzji błędnie przyjęto średni dochód gospodarstwa domowego na osobę w kwocie [...] zł. Otrzymywane świadczenie rentowe jest obciążone potrąceniem alimentacyjnym na [...] dzieci. Przyjmując jego nominalną wysokość należało podzielić je na [...] osoby, nie zaś przyjmować, że jest to dochód jednej osoby. Realnie wysokość dochodu wnioskodawcy wynosi [...] zł. Jest to kwota znacznie poniżej najniższej emerytury. Mieszkanie ma powierzchnię użytkową [...] m2, a więc znacznie poniżej normatywu. Uwzględniając powyższe, zdaniem odwołującego się dodatek powinien być wyliczony w wysokości [...] zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. numer [...] utrzymało w. mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że zgodnie z art.16 ustawy o dodatkach mieszkaniowych w 2002 r. dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, nie przekracza 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Natomiast wysokość dodatku stanowi różnicę pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a wydatkami poniesionymi przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa w gospodarstwie jednoosobowym ( art.6 ust.1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych). Z materiału dowodowego wynika, że dochód gospodarstwa domowego R. M. wyniósł [...] zł miesięcznie, to 15 % z tego dochodu stanowi kwotę [...] zł i takie właśnie wydatki na mieszkanie powinien ponieść odwołujący się. 3 Sygn.akt SA/Sz 1964/02 Natomiast łączna kwota wydatków przypadająca na powierzchnię normatywną wynosi [...] zł, a kwota wydatków faktycznie poniesionych wynosi ( już po uwzględnieniu zwiększeń ) – [...] zł. Skoro więc łączna kwota wydatków na mieszkanie jest niższa od wydatków jakie powinien ponieść R. M., to w świetle cytowanych przepisów nie przysługuje mu dodatek mieszkaniowy. Powyższa decyzja została zaskarżona przez R. M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy podtrzymał decyzję I instancji wbrew wszelkiej logice i wbrew zaistniałemu stanowi faktycznemu dotyczącemu sytuacji materialnej skarżącego. Nie uwzględniono bowiem faktu, iż realny dochód skarżącego wynosi [...] zł miesięcznie. Skarżący uważa, iż sytuacja ta powstała wskutek tego, iż Kolegium nie umożliwiło mu wykazanie stałych potrąceń alimentacyjnych i uwzględniło jego dochód bez potrąceń. Skarżący wnosi o uchylenie decyzji i przyznanie mu dodatku mieszkaniowego w wysokości wskazanej w odwołaniu. W piśmie z dnia [...] r. uzupełniającym skargę skarżący przedstawia swoją bardzo trudną sytuację finansową i mieszkaniową oraz podkreśla, że interpretacja przepisów dokonana przez Kolegium wypacza intencje ustawodawcy. Podobnie skarżący przedstawia sytuację w kolejnych pismach. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji oraz podnosząc, że dochód skarżącego został wyliczony zgodnie z definicją dochodu zawartą w art.3 ust.3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i brak było podstaw do odliczenia od dochodu alimentów płaconych przez skarżącego Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny . Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052 ), podlegają rozpoznaniu przez 4 Sygn.akt SA/Sz 1964/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Nie ma natomiast uprawnień do merytorycznego załatwiania spraw leżących w kompetencji organów administracji publicznej. Kognicja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje badanie legalności zaskarżonych do niego aktów i czynności wraz z oceną poprzedzającego je postępowania. Sąd bada ich zgodność z prawem materialnym i przepisami postępowania. Tylko w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, władny jest - stosownie do art.145 wskazanej ustawy -uchylić taką decyzję lub stwierdzić jej nieważność. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 6 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz.U. Nr 71, poz.734 ). Organy administracji publicznej zgodnie z tym przepisem oraz na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ) ustaliły dochód przypadający na jednego członka gospodarstwa domowego, dokonały stosownych wyliczeń i prawidłowo ustaliły, iż skarżącemu dodatek mieszkaniowy nie przysługuje. Co prawda, zdaniem Sądu, w stanie faktycznym niniejszej sprawy prawidłowym byłoby zastosowanie art. 6 ust.9 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zgodnie z tym przepisem jeżeli powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni, dodatek mieszkaniowy ustala się w wysokości różnicy między wydatkami ponoszonymi za ten lokal a odpowiednią kwotą wymienioną w ust.1 pkt 1-3 art.6 ( 15 % dochodów gospodarstwa domowego ). Zastosowanie art.6 ust.9 powołanej ustawy byłoby prostsze i umożliwiłoby precyzyjniejsze sformułowanie przyczyn odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Skoro bowiem wydatki faktycznie poniesione wynoszą [...] zł miesięcznie a 15 % dochodów gospodarstwa domowego wynosi [...] zł - to różnica, będąca wysokością należnego dodatku mieszkaniowego, jest liczbą ujemną, a tym samym dodatek mieszkaniowy nie może być przyznany. Fakt zastosowania art.6 ust.1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie miał wpływu na wynik sprawy. Sygn.akt SA/Sz 1964/02 Zgodnie z art.3 ust.3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przy wydawaniu decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. Powołany przepis nie może stanowić podstawy do odliczenia od dochodu skarżącego zasądzonych i pobieranych od niego na rzecz dzieci alimentów.Za prawidłowe należy uznać ustalenie organów, że gospodarstwo domowe skarżącego składa się z jednej osoby. Dzieci skarżącego nie zamieszkują i nie gospodarują z nim wspólnie, a fakt płacenia przez skarżącego alimentów okoliczność tę potwierdza. Z powyższych względów, skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz.1270).