SA/Sz 2019/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.) Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant st. sekr. sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 lutego 2005r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...]. wydaną na podstawie art. 25 ust.1 pkt 8a ustawy z dnia 24.07.1999r. o Służbie Celnej ( Dz. U. Nr 72, poz. 802 z późn. zm.) zwolnił W. R. ze służby w Izbie Celnej i decyzji tej nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, że ustalono, iż w dniu [...]. Prokurator Prokuratury Rejonowej wniósł przeciwko W. R. akt oskarżenia (sygn. akt [...]) o trzy czyny kwalifikowane z art. 231 § 1 kk. W tym stanie faktycznym organ stwierdził, że w związku z wniesieniem przeciwko W. R. aktu oskarżenia o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, zwolnienie tego funkcjonariusza celnego ze służby na podstawie powołanego wyżej artykułu ustawy o Służbie Celnej jest obligatoryjne. W. R. z decyzją tą nie zgodził się i we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł, że art. 25 ust. 1 pkt 8a wszedł w życie z dniem 10 sierpnia 2003r. ( Dz. U. z 2003r. Nr 120, poz. 1122), a zatem po upływie blisko roku od skierowania przeciwko niemu aktu oskarżenia do sądu. Zdaniem strony w takiej sytuacji decyzja o zwolnieniu ze Służby Celnej jest sprzeczna z zasadą niedziałania prawa wstecz. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...]r. działając na podstawie art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 72, poz. 802 z późn. zm.) w związku z art. 138 § 1 pkt 1 K. p.a., po rozpatrzeniu wniosku W. R. o ponowne rozpatrzenie sprawy – utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...]r. W uzasadnieniu tej decyzji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 8a ustawy o Służbie Celnej funkcjonariusza celnego zwalnia się ze służby celnej w wypadku wniesienia aktu oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa, ściganego z oskarżenia publicznego. Zwolnienie w takim wypadku jest obligatoryjne i nie zależy od uznania dyrektora izby. Podstawą do wydania decyzji z dnia [...]r., której nadano rygor natychmiastowej wykonalności był fakt wniesienia przeciwko W. R. w dniu [...]r. przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej aktu oskarżenia w sprawie [...]o czyny z art. 231 §1 kk. Ponownie rozpatrując sprawę Dyrektor Izby Celnej nie podzielił argumentacji zawartej we wniosku W. R. i wyjaśnił, że w dyspozycji art. 25 ust. 1 pkt 8a ustawy o Służbie Celnej mówi się tylko o fakcie wniesienia aktu oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego. Zatem sam fakt wniesienia aktu oskarżenia o takie przestępstwo, nie zależnie od terminu jego wniesienia do sądu, jest wystarczającą przesłanką obligującą dyrektora izby do wydania decyzji o zwolnieniu. W. R. w skardze wniesionej na powyższą decyzje ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego postawił zarzut obrazy art. 25 ust. 1 pkt 8a ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej i na poparcie tego zarzutu przytoczył taką samą argumentację jaką podniósł wcześniej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a ponadto powołał się na to, że w sprawie karnej nie zapadł jeszcze prawomocny wyrok. Dyrektor Izby Celnej odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna bowiem sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności z prawem, nie dostarczyła podstaw do stwierdzenia, że decyzja ta narusza prawo. W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest ( faktu tego skarżący nie kwestionuje ), że w dniu [...]. prokurator wniósł przeciwko W. R. akt oskarżenia o trzy czyny kwalifikowane z art.231 § 1 Kodeksu karnego, a wiec o przestępstwa umyślne ścigane z oskarżenia publicznego. Zgodnie ze stanowiącym materialną podstawę prawną zaskarżonej decyzji art. 25 ust.1 pkt 8a ustawy z dnia 24 lipca 1999r. o Służbie celnej, który to przepis dodany został do tej ustawy mocą art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003r. o zmianie ustawy- kodeks celny oraz o zmianie ustawy o Służbie celnej ( ogłoszonej w Dz. U. Nr 120, poz. 1122 z dnia 10 lipca 2003r., wchodzącej w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia ), funkcjonariusza celnego zwalnia się ze służby w wypadku " wniesienia aktu oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa, ściganego z oskarżenia publicznego." Dosłowne brzmienie cytowanego przepisu nie pozostawia cienia wątpliwości co do tego, że stawiany skargą zarzut naruszenia prawa materialnego jest chybiony. Skarżący naruszenia tego upatruje w tym, że akt oskarżenia stanowiący przyczynę zwolnienia Go ze służby został wniesiony do sądu w dniu [...] a więc przed dniem wejścia w życie wyżej wskazanego art. 25 ust.1 pkt 8a ustawy o Służbie celnej i z faktu tego wyprowadza zarzut działania prawa wstecz. Odnosząc się do tak rozumianego zarzutu skargi należy zatem zwrócić uwagę na to, że z woli ustawodawcy przesłanką obligatoryjnego zwolnienia funkcjonariusza ze służby celnej jest sam fakt wniesienia przeciwko niemu aktu skarżenia do sądu o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, natomiast czas popełnienia tego przestępstwa, jak i data wniesienia aktu oskarżenia do sądu nie należą do ustawowych przesłanek zwolnienia ze służby na tej podstawie prawnej. W chwili zwolnienia W. R. ze służby przepis art. 25 ust 1 pkt 8a ustawy o Służbie celnej obowiązywał, skoro wszedł w życie 10 sierpnia 2003 r. a pierwszą decyzję w sprawie orzekającą o zwolnieniu i opatrzoną rygorem natychmiastowej wykonalności wydano [...]r. W tym stanie faktycznym i prawnym, w uzasadniony sposób nie można zatem mówić o działaniu prawa wstecz. Dlatego skarga jako niezasadna została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ).