SA/Sz 2042/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Gebel Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk Protokolant st. sekr.sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2005r. sprawy ze skargi B. i A. J. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenie na budowę o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zm. niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80 z 2003r., poz. 718) art. 28, art.33 ust. 1, art. 34 ust.4, art. 36 i art. 82 ust.1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z 2000r. ze zm.) oraz art. 92 ustawy z dnia 05 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Nr 142 poz. 1592 z 2001r. ze zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kpa (Dz. U. Nr 98 poz. 1071 z 2000r.) zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla K. K. zamieszkałej [...]. Projekt polegał na nadbudowie jednej kondygnacji nad wolno stojącym budynkiem oraz rozbudowie wiatrołapu. W uzasadnieniu Prezydent Miasta podkreślił, że inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i na tę okoliczność przedstawił akty notarialne. Ponadto inwestor przedłożył projekt budowlany, który został wykonany przez osobę o odpowiednich uprawnieniach budowlanych wraz z wymaganymi opiniami i uzgodnieniami, a w tym uzgodnienie z Miejskim Konserwatorem Zabytków z dnia [...]r., jak też uzyskał decyzję Urzędu Miejskiego o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji. Organ I instancji stwierdził, że planowana inwestycja nie wymagała pisemnej zgody właścicieli sąsiednich nieruchomości zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 140) oraz, że projektowana nadbudowa jest zgodna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowani terenu dotyczącymi typu i wysokości zabudowy. Ponadto podkreślił, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii aktualnej mapy zasadniczej i zawierał określenie odległości obiektu od granicy działki a za zgodność tych odległości ze stanem rzeczywistym odpowiada projektant. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli właściciele sąsiednich nieruchomości m.in. B. i A. J. działający przez pełnomocnika I. M. Pełnomocnik odwołujących się wniósł o uchylenie lub zmianę w/w decyzji uzasadniając to tym, że zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 ppkt a i c ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ powinien sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania terenu z wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami, w tym techniczno- budowlanymi a tego zgodnie z twierdzeniami odwołujących się w tej sprawie organ nie dopełnił. Ponadto pełnomocnik zarzucił zaskarżonej decyzji, iż została wydana bez postępowania wyjaśniającego mimo zgłoszonych przez m.in. J. zastrzeżeń co do niezgodności odległości zabudowy od granicy z sąsiednimi działkami określonymi w projekcie z odległościami rzeczywistymi. Skarżący sami dokonali pomiarów odległości budynków z których to wynika, że odległość budynku położonego w [...]od granicy działki położonej przy [...]wynosi [...]m, czyli jest znacznie krótsza od odległości podanej w projekcie. Usytuowanie zabudowy w odległości mniejszej niż 3 m od granicy działki sąsiedniej dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą bez otworów jest niezgodne z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jaki i z treścią § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MGPiB w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 14 grudnia 1994r. Nadto w odwołaniu zarzucono, że projekt został wydany z naruszeniem przepisów ustawy o ochronie przyrody Dz.U. Nr 99,poz. 1079 dokładnie art. 47 e ponieważ inwestor nie uzyskał zezwolenia na usunięcie dwóch drzew, które znajdowały się na terenie posesji przy [...]. Wojewoda rozpatrując odwołanie złożone przez I. M.- pełnomocnika B. i A. J. oraz E. i C. W. decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w związku z art. 33, 34,35 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ stwierdza zgodność projektu zagospodarowani działki z wymaganiami miejscowego planu zagospodarowaniu przestrzennego, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowani terenu jak też z przepisami techniczno - budowlanymi do których zalicza się rozporządzenie MGPiB z dnia 14 grudnia 1994r. W niniejszej sprawie projektowana inwestycja miała polegać na zmianie konstrukcji dachu i wykorzystaniu powstałej przestrzeni na cele mieszkalne, bez zmiany usytuowania istniejącego budynku od granic działki. Zgodnie z definicją zawartą w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wysokość nowej zabudowy wynosić miała [...]m. Z uwagi na to w/w inwestycja spełnia warunki określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Rozbudowa polega też na dobudowie wiatrołapu o powierzchni [...]m, który będzie usytuowany przy istniejącym wejściu do budynku. Wojewoda podkreśla, że podstawowym argumentem na którym skarżący opierali swoją skargę jest, ich zdaniem, błędne wyznaczenie granicy między budynkiem na działce inwestora a granicami ich posesji. Jednakże projekt zagospodarowania terenu został opracowany na kopii mapy zasadniczej, dla której stwierdzono aktualność wtórnika na dzień [...]r. Zgodnie z art. 20 ust. 1 Prawa budowlanego za opracowanie projektu budowlanego, w którego skład wchodzi projekt zagospodarowania działki odpowiada projektant. Ponadto organ II instancji podkreślił, że zarzut dotyczący wycinki drzew nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, która jest oparta o przepisy ustawy Prawo budowlane, to samo dotyczy uwagi o zacienieniu działki, gdyż budynek nie narusza przepisów § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie zaskarżyła w imieniu B. i A. J. I. M. Pełnomocnik w skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. jako niezgodnych z prawem. Ponadto zarzucił zaskarżonej decyzji niewłaściwe zastosowanie art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. ustawy Prawo budowlane, niezastosowanie § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jak również pominięcie wymagań określonych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]r. oraz niezastosowanie art. 76 § 3 i art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na stanowisko organu II instancji wyrażone w zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że odległości wynikające z kopii mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie są zgodne z odległościami rzeczywistymi i że w związku z tym projekt budowlany opracowany w niniejszej sprawie na podstawie w/w mapy zawiera wadliwy podkład geodezyjny. Na dowód swych twierdzeń skarżący dołączyli do akt sprawy pomiar geodezyjny dokonany w naturze, z którego wynikało, że w rzeczywistości odległość budynku położonego na działce inwestora, zwróconego w stronę granicy działki stanowiącej własność skarżących ścianą bez otworów, do granicy działki skarżących wynosi [...]m., a to jest niezgodne z wymaganiami określonymi decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]r. oraz przepisami § 12 ust.4 pkt 2 rozporządzenia MGPiB z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Pełnomocnik podkreślił, że organ I instancji nie przeprowadził w tym celu żadnego postępowania wyjaśniającego. W skardze pełnomocnik wskazał, że odległości rzeczywiste pomiędzy granicą działki, a budynkiem znajdującym się na terenie inwestora będą miały również wpływ na zacienienie działek sąsiednich. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł,, co następuje: Właściwość Sądu ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ w myśl którego sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 11270 ze zm./ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że zakończona już budowa prowadzona przez inwestora K. K. polegała na nadbudowie jednej kondygnacji nad wolno stojącym budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz rozbudowie wiatrołapu tego budynku położonego w [...]. Powierzchnia zabudowy budynku przy [...], wybudowanego w [...]r., ani też usytuowanie budynku od granic działki nie uległy zmianie. W trakcie inwestycji wykonano nowy dach i ściankę kolankową w poddaszu co umożliwiło powstanie dodatkowej powierzchni mieszkalnej. Sąd nie podzielił zarzutu skarżących dotyczących pominięcia wymagań określonych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...]r. Jakkolwiek skarżący nie wskazali na czy polegało pominięcie wymagań określonych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu to Sąd z urzędu zbadał zgodność pozwolenia na budowę wydanego przez prezydenta z [...]r. dla inwestora K. K. z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i nie stwierdził niezgodności między tymi decyzjami. Sąd dokonał też analizy pozwoleń na budowę i decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w kontekście dotyczącym ewentualnego pogorszenia warunków użytkowania sąsiednich nieruchomości oraz naruszenia prawnie uzasadnionych interesów osób trzecich w ramach obowiązujących przepisów gdyż przesłanki te zapisano w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania . Wobec zarzutu skarżących odnośnie odległości wynikających z kopii mapy zasadniczej i ich zdaniem niezgodnością z rzeczywistymi odległościami, Sąd w oparciu o załączony projekt zagospodarowania terenu stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia interesu osób trzecich ani też do pogorszenia warunków użytkowania sąsiednich nieruchomości. W myśl art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. Nr 106, pozo. 1126 ze zm./ organ sprawdza przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę min. zgodność projektu zagospodarowania działki z wymaganiami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, do których zalicza się rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /tj. Dz.U. Nr 15 z 1999r., poz. 140 ze zm./. Sąd ustalił, że w projektowanej inwestycji nie ma otworów okiennych w ścianach równoległych do granic z działkami skarżących. Zarzut skarżących odnośnie zacieniania działki nie został przekonywująco uzasadniony. Organ odwoławczy odniósł się też zdaniem Sądu do wspomnianego zarzutu zacienienia działki w oparciu o treść § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji to Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z [...]r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji gdyż w sprawie nie zostało wykazane niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.