SA/Sz 2133/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Asesor WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2004r. sprawy ze skargi H. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...]. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /tekst jednolity Dz.U. z 2001r. Nr 79, poz. 856/ utrzymało w mocy swoją wcześniejszą decyzją z dnia [...]r. odmawiającą wszczęcia postępowania na wniosek H. G. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]Nr [...]z dnia [...]. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości niezabudowanych oznaczonych numerami [...] i [...] Położonych w obrębie [...] miasta [...]stanowiących własność W. B. Z uzasadnienia decyzji wynika, że H. G. w dniu [...]. złożył wniosek do Kolegium o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]. w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości niezabudowanej /objętej księgą wieczystą Nr [...] miasta [...]stanowiących własność W. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...]. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, uznając, że podział nieruchomości jest rozstrzygnięciem dotyczącym praw podmiotowych właściciela nieruchomości, a wnioskodawca jest jedynie sąsiadem i nie ma w związku z tym przymiotu strony. Nadto organ uznał, że w decyzji Prezydenta Miasta [...]zostały zastosowane prawidłowo wszystkie przepisy materialne i nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji z urzędu. Wniosek o ponowne rozpatrzenie spraw złożył H. G. We wniosku skarżący podniósł, "że od [...]. jest posiadaczem działki [...]/poprzednio [...] następnie [...]. Od tego też czasu jest posiadaczem spornego pasa przygranicznego. Mapka z opisem działek, [...]posiada areał [...], a on ma teraz mniej gruntu, bo wynika z tego różnica [...]m2 na jego niekorzyść". Wnioskodawca wnosi o unieważnienie decyzji w części prawnie przez niego użytkowanej, gdyż wcześniej powinno nastąpić rozgraniczenie. Uważa, że prawnie korzysta z gruntu o powierzchni [...]ha w granicach wyznaczonych przez W. B. w oparciu o wypis z rejestru gruntów Nr [...]. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]uznało, że kwestionowany przez wnioskodawcę podział jest zgodny z prawem, bowiem osobą upoważnioną do zgłoszenia wniosku o podział był W. B. Z przedłożonych przez H. G. dokumentów nie wynika by był on właścicielem podzielonego gruntu. Mapy geodezyjne nie wykazują również by kwestionowana nieruchomość stanowiła własność skarżącego. Sam fakt użytkowania części gruntu nie stanowi jeszcze o tym, że istnieje prawo do gruntu. Samo wykazywanie różnicy w wielkości gruntu na mapach nie może być wystarczające dla stwierdzenia nieważności decyzji podziałowej, jeżeli wielkość gruntu nie została ustalona stosownymi dokumentami geodezyjnymi. Nadto organ podniósł, że w odniesieniu do przedmiotowej sprawy obowiązuje ustawa o gospodarce nieruchomościami, która została prawidłowo zastosowana, a dokumenty niniejszej sprawy nie dają podstaw prawnych do wszczęcia postępowania z urzędu ani też na wniosek H. G. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł H. G. Z treści skargi wynika, że domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji. W skardze H. G. zarzucił, że nie uwzględniono przedłożonych przez niego dokumentów prawnych, a Kolegium nie podało jakie powinien dostarczyć dokumenty Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśnia dlaczego skarżący nie otrzymał decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]. zatwierdzającej sporny podział działek w czasie jego wydania. Skoro skarżący nie mógł wypowiedzieć się na temat wydanej decyzji, to jest to decyzja bezprawnie wydana. Nadto wniósł o uwzględnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w [...]z dnia [...]. sygn. akt [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /jeżeli ustawy nie stanowią inaczej/. Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Skarga nie mogła być uwzględniona. Wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności następuje na wniosek lub z urzędu /art. 157 § 2/, z zastosowaniem art. 61 kpa. Organ administracyjny będzie obowiązany wszcząć postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności, gdy zwróci się o to strona. Na podstawie przepisu art 157 § 3 kpa orzeka się co do niedopuszczalności z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Skoro osobie składającej wniosek nie przysługuje przymiot strony z uwagi na brak interesu prawnego, to właściwy organ wydaje decyzje o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]odmówiło wszczęcia na wniosek H. G. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...]z dnia [...]. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości niezabudowanej objętej księgą wieczystą nr [...], który tworzy działki nr [...], położone w obrębie nr [...], stanowiące własność W. B. W myśl art. 97 ust.1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości dokonuje się z urzędu lub na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny. W każdym wypadku strona postępowania o podział nieruchomości może być tylko osoba, której przysługują do tej nieruchomości prawa rzeczowe. Konsekwencją takiego brzmienia przepisów prawa i ich wykładni /dokonanej H.WOLANIN Komentarz do ustawy o gospodarce nieruchomościami, Warszawa 1998, str.241, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 1995r. , sygn. akt Iii ARN 16/95 ONSAP z 1995r. Nr 21, poz. 258/ jest to , że osoba nie będąca właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nie może być stroną postępowania podziałowego, a zatem nie może skutecznie ani uczestniczyć w tym postępowaniu, ani przeciwdziałać zatwierdzeniu projektu podziału. Trafnie zatem organ wywodzi w swojej decyzji, że podział nieruchomości jest rozstrzygnięciem dotyczącym praw podmiotowych właściciela nieruchomości. Decyzja w tym zakresie skierowana została do osoby /właściciela/ nieruchomości. Skarżący będący współwłaścicielem sąsiedniej nieruchomości o nr działki [...] nie ma przymiotu strony. Nie może zatem skutecznie złożyć wniosku o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji o podziale, celem wyeliminowania jej z obiegu prawnego. Sam fakt użytkowania części gruntu, który podlegał podziałowi nie stanowi o tytule własności do gruntu. Nie jest możliwe ,. -aby w postępowaniu podziałowym nieruchomości sąsiadującej Prezydent Miasta [...]ustalił granice działki [...] stanowiącej współwłasność skarżącego i M. G. Z tych względów i po myśli art. 151, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzeczono jak w sentencji wyroku.