SA/Sz 2166/02
WyrokWSA w Szczecinie2004-09-09
Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Grzegorz Jankowski, Maria Mysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania zarzutów dotyczących procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w ramach skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatruje wyłącznie zarzuty dotyczące legalności decyzji o pozwoleniu na budowę. Zarzuty dotyczące procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinny być rozpatrywane w odrębnym postępowaniu, zgodnie z przepisami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, i tylko jeśli skarga została złożona we właściwym czasie.Stan faktyczny
K. K. złożyła skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Skarżąca podnosiła, że decyzja nie uwzględnia jej interesów, uniemożliwia dojazd do jej działki oraz że procedura zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została naruszona. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Daria Ptak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2004r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenie na budowę oddala skargę
Decyzją z dnia [...]., Nr [...]wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1980r., Nr 9, poz. 26 z późn. zm.) po ponownym rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia [...]. Wójt Gminy [...]zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie dla W. Spółka z o.o. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...]na działce o numerze ewidencyjnym [...]wraz z przyłączami kanalizacji sanitarnej i wodociągowej, przyłączem elektrycznym wraz ze stacją trafo i linii kablowej.
W odwołaniu od powyższej decyzji K. K. wniosła o wszczęcie postępowania celem uchylenia skarżonej decyzji w całości.
W uzasadnieniu K. K. podniosła, iż wydana decyzja w dalszym ciągu nie uwzględnia jej protestu ani interesów, bowiem nadal jest pozbawiona dojazdu do swojej działki nr [...]zakupionej w [...]. od Wójta Gminy [...]. Natomiast dojazd do działki od ul. [...]proponowany przez Zarząd Gminy jest niemożliwy ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa publicznego i uniemożliwia racjonalną zabudowę działki.
Ponadto skarżąca zarzuciła, iż Zarząd Gminy [...]działa bezprawnie, gdyż nie została zachowana procedura na etapie dokonywania zmian do miejscowego planu zagospodarowania w [...]przy ul. [...]działki nr [...], ponieważ nie przeprowadzono ze społeczeństwem [...]konsultacji o zamierzonym przedsięwzięciu, nie wzięto pod uwagę negatywnej opinii Rady Sołeckiej oraz zignorowano protest członka Rady Sołeckiej W. P. z dnia [...]r.
Wojewoda decyzją z dnia [...]. Nr [...]wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 17 listopada 2000r Nr 98, poz. 1071) i art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 5 grudnia 2000r., Nr 106, poz. 1126 ) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, iż zgodnie z art. 35 ustawy Prawo budowlane organ administracji budowlanej przed wydaniem decyzji sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska oraz wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W przypadku, gdy wymagania te są spełnione organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W. do wniosku o pozwolenie na budowę dołączyło wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty, tj. projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, dowód stwierdzający prawo
dysponowania nieruchomością na cele budowlane - akt notarialny z dnia
[...]., rep. [...], decyzję o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu z dnia [...]r., nr [...]dla
inwestycji określonej jako budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego.
Projekt zagospodarowania terenu również jest zgodny z obowiązującymi
przepisami, w tym z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i
Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. "W sprawie warunków technicznych
jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - w zakresie
dopuszczalnych odległości od granic działki".
Ponadto inwestycja uzyskała niezbędne uzgodnienia tj. rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń pożarowych, rzeczoznawcy ds. sanitarno - higienicznych, rzeczoznawcy ds. BHP oraz uzgodnienie dokumentacji przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...].
Obiekt został zaprojektowany zgodnie z zasadą określoną w art. 5 ust.
1 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, tj. w sposób zapewniający ochronę
uzasadnionych interesów osób trzecich, ponieważ planowana inwestycja nie
uniemożliwia dostępu do drogi publicznej działki skarżącej ( dojazd od [...]).
Zdaniem organu argumenty podnoszone przez skarżącą w odwołaniu dotyczące sprawy uchwalenia niezgodnie z procedurą zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zatwierdzonych uchwałą Rady Gminy nr [...], nie mogą być podstawą uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, która została wydana zgodnie z ustawą Prawo budowlane. Organ administracji budowlanej, wydający decyzję o pozwoleniu na budowę jest związany decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak stanowi art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
Powyższą decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie zaskarżyła K. K. Wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy skarżąca podniosła, iż skarżoną decyzją została pozbawiona możliwości zabudowy domem mieszkalnym i wjazdu na działkę nr [...]w [...], przy ul. [...]. Skarżąca twierdzi, iż organ orzekający nie wziął pod uwagę Jej argumentów oraz nie zapoznał się z planami zagospodarowania przestrzennego zarówno tymi, które obowiązywały w momencie zakupu działki w [...]. jak i zmienionymi w [...]. na potrzeby W. Skarżąca miała dojazd od ul. [...], gdzie wykonała ogrodzenie, bramę wjazdową i było to zgodne z planem zagospodarowania do [...]. Aktualnie ruch samochodowy z głównej ulicy [...]skierowano w stronę wschodnią na ul. [...], a następnie do ul. [...]w miejscu w którym skarżąca miałaby mieć wjazd na działkę, co godzi w jej interesy oraz zagraża bezpieczeństwu publicznemu.
W odpowiedzi Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje:
Sądowa kontrola prowadzona przez tutejszy Sąd w myśl art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1 270/ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest niezasadna.
W myśl art. 35 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994r. /tekst jedn. Dz.U. Nr 106, z 5 grudnia 2000r., poz. 1126/ organ administracji budowlanej przed wydaniem decyzji sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska.
Ponadto sprawdza zgodność przyjętych w planie rozwiązań z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z innymi przepisami w tym rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Wojewoda trafnie wskazał, że w przypadku gdy powyższe wymagania są spełnione organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Inwestor W. dołączyło do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane /akt notarialny z [...]r./ i decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...]r. dla inwestycji określonej jako budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego.
W ocenie Sądu inwestycja uzyskała wymagane uzgodnienia tj. rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń pożarowych, rzeczoznawcy ds. sanitarnohigienicznych i rzeczoznawcy ds. BHP.
Nadto projekt zagospodarowania terenu nie narusza obowiązujących przepisów, w tym rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. , w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - w zakresie dopuszczalnych odległości.
Sąd nie podziela zarzutu skarżącej odnośnie uniemożliwienia dostępu do drogi publicznej gdyż dojazd został zapewniony od strony ul. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrywał w niniejszej sprawie wyłącznie zarzuty skarżącej dotyczące pozwolenia na budowę.
Zarzuty podniesione w odwołaniu i w skardze do Sądu a dotyczące uchwalenia niezgodnie z procedurą zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]nie mogą być przez Sąd rozpatrzone w tym postępowaniu.
Procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym wnoszenia protestów i zarzutów, została uregulowana w ustawie z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ i tylko w zakresie tam uchwalonym Sąd byłby właściwy do kontroli działania organów Gminy o ile skarga zostałaby złożona we właściwym czasie.
Mając na względzie to, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło