SA/Sz 2264/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Protokolant Robert Rozbicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2004r. sprawy ze skargi A. M. i S. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]decyzją z dnia [...]r. Nr [...]na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) nakazał A. M. i S. D. rozebranie domku kempingowego o wymiarach [...]m postawionego na działce nr [...]w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że jest to samowola budowlana, albowiem małżonkowie D. postawili domek kempingowy bez wymaganego pozwolenia na budowę. W odwołaniu od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]A. M. i S. D. wnieśli o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie ponowne jej rozpatrzenie. Zarzucili decyzji organu I instancji błąd w ustaleniach faktycznych poprzez zaliczenie domku kempingowego stojącego na działce będącej własnością wnoszących odwołanie do obiektów budowlanych oraz sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób uniemożliwiający obronę ich praw. W szczególności z uzasadnienia decyzji nie wynika, z jakich względów domek kempingowy został zaliczony do obiektów budowlanych skoro nie jest związany z gruntem, został przywieziony w całości u postawiony na pustakach, a jego posadowienie nie wiązało się z procesem budowlanym. Odwołujący podali nadto, że domek kempingowy jest użytkowany sezonowo w związku z prowadzonymi pracami melioracyjnymi na działce będącej ich własnością. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]decyzją z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania nie uwzględnił zarzutów w nim zwartych i stwierdził, że na podstawie art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane domek kempingowy trwale nie związany z gruntem jest zaliczany do tymczasowych obiektów budowlanych, a jego postawienie winno być poprzedzone uzyskaniem przez inwestora pozwolenia na budowę. Skoro małżonkowie D. tego obowiązku nie dopełnili, zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego miał obowiązek nakazać rozbiórkę obiektu budowlanego. A. M. i S. D. w dniu [...]r. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu skargi małżonkowie D. zarzucili, że nie uzyskali zgody na posadowienie domku, albowiem ich wniosek został załatwiony negatywnie przez władze miejskie w [...]. Nadto podali, że domek, wobec którego orzeczono nakaz rozbiórki służy do przechowywania narzędzi, był przez poprzednich właścicieli eksploatowany przez ponad [...] lat i w tej sytuacji nie można uznać go za tymczasowy obiekt budowlany. Skarżący w dniu [...]r. w uzupełnieniu skargi wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając swój wniosek tym, że przeniesienie i ustawienie spornego domku kempingowego kosztowało trzykrotnie więcej niż wynosi jego wartość. Rozebranie tego domku przed rozpatrzeniem skargi przez Sąd naraziłoby skarżących na znaczne straty. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie postanowieniem z dnia 29 stycznia 2003 r. sygn. akt SA/Sz 2264/02 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, albowiem uznał za zasadny argument skarżących, iż rozebranie budynku przed rozpatrzeniem sprawy przez Sąd naraziłoby skarżących na znaczne straty. Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie-Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]r. utrzymująca w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]r. nakazująca A. M. i S. D. rozbiórkę domku kempingowego posadowionego na działkach nr [...]bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stosownie do art 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zmianami), roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i 30 ustawy. Nieposiadanie przez skarżących decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę domku kempingowego w [...], bądź zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru prowadzenia robót budowlanych jest bezsporne. A. M. i S. D. kwestionują natomiast uznanie przez organy I i II instancji domku kempingowego trwale nie związanego z gruntem jako obiektu budowlanego wymagającego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Zdaniem skarżących nie jest możliwy nakaz rozbiórki obiektu, który nie jest tymczasowym obiektem budowlanym, służy do przechowywania narzędzi i był eksploatowany przez poprzednich właścicieli przez ponad [...] lat. Możliwość stosowania ustawy Prawo budowlane dopuszczalne jest jedynie w sytuacji prowadzenia w określonym obiekcie robót budowlanych oraz trwałego związania tego obiektu z gruntem. Z zarzutami skarżących zgodzić się nie można, albowiem zdaniem Sądu posadowienie na gruncie domku kempingowego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia jest samowolą budowlaną skutkującą zastosowaniem przez organy nadzoru budowlanego art.48 Prawa budowlanego, co oznacza nakaz rozbiórki lub usunięcia tego domku. Nie ma przy tym znaczenia wiek tego obiektu, aktualne przeznaczenie, koszty przeniesienia domku, czy też podnoszona przez skarżących próba legalizacji budowy przez organy gminy [...]. Wbrew twierdzeniom skargi, dla uznania obiektu za budowlany i poddania go rygorom wynikającym z tej ustawy, w tym objęcie hipotezą art. 48, nie jest wymagane związanie tego obiektu z gruntem czy posiadanie fundamentów, jeżeli zostały wzniesione - jak to miało miejsce w niniejszej sprawie- samowolnie. Ustawa - Prawo budowlane definiuje obiekty budowlane nie połączone trwale z gruntem jako tymczasowe obiekty budowlane. Zgodnie z art. 3 pkt 5 tej ustawy, przez tymczasowy obiekt budowlany należy rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany nie połączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Należy przy tym dodać, że wymienione w pkt 5 obiekty budowlane zaliczone do tymczasowych mają charakter przykładowy i nie stanowią katalogu zamkniętego. W odniesieniu do tymczasowych obiektów budowlanych nie wymienionych w art. 29 i 30 Prawa budowlanego, ustawa ta przewiduje obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę Przy tak ustalonych faktach, tj. stwierdzeniu, że domek kempingowy będący tymczasowym obiektem budowlanym został wykonany mimo braku decyzji o pozwoleniu na budowę, organ nadzoru budowlanego nie mógł wydać innej decyzji aniżeli nakazującej rozbiórkę w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego. W sprawach dotyczących samowoli, objętych dyspozycją art. 48, działania organu nadzoru budowlanego zostały całkowicie pozbawione możliwości ocennych i nie występuje w nich uznanie administracyjne. Wyłączenie uznaniowości działania organu nadzoru budowlanego oznacza niemożność uwzględnienia interesu inwestora i stąd też argumenty skarżących dotyczące kosztów przeniesienia domku kempingowego, jego przeznaczenia i wieku pozostały bez wpływu na treść orzeczenia. Zaskarżona decyzja jest zatem zgodna z prawem, skoro skarżący dopuścili się samowoli budowlanej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.