SA/Sz 239/03
WyrokWSA w Szczecinie2004-11-09
Skład orzekający: Mirosława Włodarczak-Siuda, Maria Mysiak, Danuta Strzelecka-Kuligowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie administracyjne, gdy rozpatrzenie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny, w szczególności w sytuacji sporu między współwłaścicielami dotyczącego zgody na roboty budowlane?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie administracyjne na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 KPA, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny. Dotyczy to sytuacji, gdy jeden ze współwłaścicieli odmawia zgody na roboty budowlane, a spór ten musi zostać rozstrzygnięty przez sąd cywilny. Zarzuty dotyczące meritum sprawy lub przewlekłości postępowania nie mają znaczenia dla obowiązku zawieszenia postępowania w takiej sytuacji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonanych prac budowlanych polegających na przebudowie wewnętrznej instalacji sanitarnej. Organ zawiesił postępowanie, ponieważ inwestor nie uzyskał zgody współwłaścicielki nieruchomości (skarżącej) na wykonane roboty, a spór ten został skierowany do sądu powszechnego. Skarżąca zarzucała organom niewłaściwe prowadzenie postępowania, błędne ustalenia faktyczne oraz naruszenie jej prawa własności.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Anna Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2004r. sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonanych prac budowlanych oddala skargę
Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia
[...] r., Nr [...], nakazał J. i A. K., w sprawie prowadzonych prac budowlanych polegających na przebudowie wewnętrznej instalacji sanitarnej w lokalu nr [...], w budynku mieszkalnym zlokalizowanym w [...]przy ul. [...], wykonanie następujących czynności:
1/ przedłożyć inwentaryzację techniczną wewnętrznej instalacji sanitarnej ww.
lokalu – 3 egzemplarze,
2/ przedłożyć dokument stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
3/ uzyskać zgodę współwłaściciela działki nr [...],
w terminie do dnia [...]r.
Następnie postanowieniem z dnia [...]r. Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przeprowadzonych prac budowlanych polegających na przebudowie wewnętrznej instalacji sanitarnej w lokalu nr [...]
w budynku mieszkalnym zlokalizowanym w [...]przy ul. [...].
W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że jednym z warunków legalizacji ww. robót była zgoda współwłaścicieli działki [...], której inwestor nie otrzymał. W dniu [...] r. inwestor dostarczył kopie wniosku o czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu, jaki skierował do Sądu Rejonowego w [...]. W związku z tym organ uznał za zasadne zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy w [...].
Zażalenie na to postanowienie złożyła G. S. (poprzednio K.) współwłaścicielka nieruchomości, wnosząc o jego uchylenie i spowodowanie by Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie końcowe w sprawie.
W uzasadnieniu zarzucała, że sprawa nie dotyczy przebudowy, ale przede wszystkim zniszczenia (zdemontowania, odcięcia) instalacji sanitarnej w mieszkaniu na I piętrze na potrzeby mieszkania z II piętra.
Ponadto zarzucała przewlekłość postępowania, w wyniku czego od 10 miesięcy, z braku kanalizacji, nie może korzystać z mieszkania na II piętrze. Sprawa sądowa może przedłużyć ten czas o rok albo więcej.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]r., Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że argumenty zawarte w zażaleniu mogły mieć znaczenie w postępowaniu odwoławczym od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładającej na inwestorów obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. G. S. nie skorzystała z prawa odwołania się od tej decyzji, w której to między innymi nałożono na inwestorów obowiązek uzyskania zgody współwłaściciela działki nr [...] na wykonane roboty. Z akt sprawy wynika, że współwłaściciel zgody takiej nie wyraził, wówczas, zgodnie z art. 199 Kodeksu cywilnego, przysługuje prawo zwrócenia się do sądu powszechnego o wydanie zgody za współwłaściciela. Inwestorzy zwrócili się o taką zgodę do Sądu Rejonowego w [...]. Daje to organowi prowadzącemu postępowanie podstawę do zawieszenia postępowania, zgodnie z przepisem art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Odnosząc się do kwestii poruszonych w odwołaniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że fakt zdemontowania pionu kanalizacyjnego wraz z poziomym odcinkiem biegnącym pod sufitem w łazience na I piętrze, nastąpił w trakcie wykonywania adaptacji poddasza na pomieszczenie mieszkalne (łazienkę). Wyłączenie jednego z pionów kanalizacyjnych nie skutkuje więc dla właściciela lokalu na poddaszu wyłączeniem łazienki z eksploatacji. Zakończenie remontu jest możliwe w każdej chwili, jeżeli skarżąca skorzysta z pionu znajdującego się bezpośrednio pod remontowaną łazienką, co byłoby właściwe z punktu widzenia sztuki budowlanej.
W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że zawieszenie postępowania
w sprawie przebudowy wewnętrznej instalacji sanitarnej w lokalu nr [...] (na I piętrze) nie ma wpływu na zakończenie remontu lokalu na poddaszu czy na możliwości jego użytkowania.
G. S. zaskarżyła powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie wnosząc o:
1) wydanie orzeczenia dotyczącego zakończenia przedmiotu sprawy,
2) bądź o jego uchylenie częściowe lub w całości, lub zmianę.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
1) Nie właściwe i nie zasadne prowadzenie postępowania od dnia zgłoszenia tj. [...]r.,
2) Sporządzenie uzasadnienia na podstawie niewłaściwych bądź nieprawdziwych określeń, zwrotów, faktów oraz kłamliwych zeznań P. K.
3) Gloryfikowanie rozwiązań siłowych i samowoli budowlanej nad takie wartości jak prawo własności oraz zasad i norm współżycia społecznego.
W uzasadnieniu wyjaśnia, że nie dokonano tylko przebudowy, ale odcięcia pionu kanalizacyjnego na potrzeby całego jej mieszkania na II piętrze, co został stwierdzone przez P.I.N.B. z [...]w dniu [...]r. W tej sytuacji skarżąca nie rozumie dlaczego jej argumenty, skoro mogły mieć znaczeni we wcześniej prowadzonym postępowaniu, nie mogą być brane pod uwagę na obecnym etapie postępowania. Dlaczego W.I.N.B. nie bierze ich pod uwagę i z urzędu nie interweniuje, a działa w taki sposób, że ona ponosić ma konsekwencje szkodliwego dla niej postępowania P.I.N.B., bez prawa odwołania i prostowania.
Dalej skarżąca wyjaśnia, że nie było adaptacji poddasza na łazienkę, która istniała w tym samym sektorze mieszkania od czasu wybudowania budynku. Dokonała tylko nadbudowy dachu celem uzyskania normatywnej wysokości w całej łazience. W podłodze łazienki nie ma drugiego pionu kanalizacyjnego, jedyny jaki był został odcięty i dlatego od 1,5 roku czeka na jego przywrócenie (udrożnienie). Skoro nie ma pionu nie ma możliwości zakończenia remontu i nie wiadomym jest gdzie i jakie powstaną możliwości podłączenia.
Organ odwoławczy, w odpowiedzi na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu [...]r. pełnomocnik R. S. oświadczył, że skarżąca wyszła za mąż i zmieniła nazwisko z K. na S.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /jeżeli ustawy nie stanowią inaczej/.
Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Decyzją Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nałożono na J. i A. K. obowiązek uzyskania zgody skarżącej na prowadzone prace budowlane w lokalu nr [...], budynku położonym przy ul. [...]w [...]. Obowiązek uzyskania takiej zgody wynika z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126ze zm.), nakładających na inwestora obowiązek wykazania się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W przypadku robót budowlanych wykonywanych w budynku stanowiącym współwłasność mają zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego dotyczące współwłasności,
a w szczególności art. 199-202.
Do rozporządzenia rzeczą wspólną oraz czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody spór pomiędzy współwłaścicielami rozstrzyga Sąd. Spór w tym zakresie ma charakter cywilnoprawny i podlega rozpatrzeniu przed właściwym sądem powszechnym.
Organy administracji nie mają kompetencji do ingerowania w stosunki cywilnoprawne i zastępowania w tym zakresie sądów powszechnych. Odmowa jednego ze współwłaścicieli wyrażenia zgody na wykonane roboty budowlane, musi prowadzić do zawieszenia postępowania administracyjnego, do czasu rozpatrzenia przez Sąd sporu pomiędzy skarżącą, a właścicielami lokalu nr [...], o wyrażenie zgody na wykonane roboty budowlane.
Powyższe wynika z treści przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, który to przepis zobowiązuje organy administracji publicznej do zawieszenia postępowania administracyjnego, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie mają one znaczenia dla stosowania przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak już wyżej wskazano, w przypadku zaistnienia okoliczności opisanych w tym przepisie, organ zobowiązany jest zawiesić postępowania w sprawie, niezależnie od tego czy strony postępowania wyrażają na to zgodę, czy też nie.
Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło