SA/Sz 2447/02

Dnia 24 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski/spr/ Sędziowie Sędzia WSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Asesor WSA Marzena Kowalewska Protokolant: st.sekr. sąd. Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego nabycia własności ułamkowej części nieruchomości /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. Nr N.[...], II. nie orzeka w przedmiocie wykonania uchylonych decyzji III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej M. W. kwotę [...] /[...]/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...]r. Prezydent [...] działając na podstawie art. 1 ust.1 i 2 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości /Dz.U. Nr 113, poz. 1209/ odmówił M. W. nieodpłatnego nabycia udziału do [...]części w prawie własności zabudowanej nieruchomości oznaczonej geodezyjnie działką ewidencyjną nr [...]w obrębie ewidencyjnym nr [...] o powierzchni [...] m2 położonej w [...] przy ulicy[...], stanowiącej własność Miasta [...] Jak wynika z uzasadnienia wniosek w sprawie nieodpłatnego nabycia udziału w prawie własności nieruchomości zabudowanej wielorodzinnym budynkiem mieszkalnym obejmującym również lokale użytkowe, położonej w [...]przy ul.[...], złożony został przez wnioskodawcę w dniu [...] W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i posiadanych akt ustalono, że wnioskodawca umową ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży lokalu oraz oddania gruntu w użytkowanie wieczyste zawartą w formie aktu notarialnego z [...]r. nabył własność lokalu mieszkalnego w budynku mieszkalnym wraz z przynależnym udziałem wynoszącym [...] części w prawie użytkowania wieczystego opisanej wyżej nieruchomości gruntowej. Pozostałe [...] lokale mieszkalne również zostały zbyte na własność wraz z oddaniem we współużytkowanie wieczyste ułamkowych części do działki gruntu oraz udziału w nie wydzielonych częściach wspólnych budynku, które nie służą do użytku właścicieli poszczególnych lokali, w tym część udziałów zostało zbytych po dacie 26 maja 1990r. Zatem nie wszyscy współużytkownicy wieczyści byli w dacie 26 maja 1990r. i w dniu wejścia w życie ustawy 24 października 2001 r. współużytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości. Ponadto brak jest wniosków pozostałych współużytkowników nieruchomości. Prezydent [...] uznał, że M. W. nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 1 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, a tym samym nie przysługuje jej prawo do nieodpłatnego nabycia współwłasności przedmiotowej nieruchomości w trybie tej ustawy. W odwołaniu złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]M. W. wskazała, że w decyzji Prezydenta [...] zastosowano w sposób nieuprawniony zawężającą interpretację podmiotową przepisów wspomnianej ustawy. Decyzją z 9 października 2002r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 2 ustawy z 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz art. 1 ustawy z dnia 3 Sygn.aktSA/Sz 2447/02 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości /Dz.U. Nr113, poz. 1209/utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem Kolegium w myśl art. 1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001 r. roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości przysługuje osobom fizycznym, którym prawo użytkowania wieczystego tej nieruchomości przysługiwało w dniu 26 maja 1990r. i w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 24 października 2001 r. Powyższy warunek M. W. spełnia albowiem prawo własności mieszkania oraz prawo ułamkowej części użytkowania wieczystego nabyła w [...]r. Natomiast warunku tego nie spełniają właściciele pozostałych [...] lokali mieszkalnych w budynku przy ul. [...], gdyż prawo własności nabyli po 26 maja 1990r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że prawo do nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości musi przysługiwać wszystkim użytkownikom wieczystym danej nieruchomości i wszyscy użytkownicy muszą złożyć wnioski o przeniesienie na ich rzecz prawa własności nieruchomości. Jako, że w niniejszej sprawie pozostali użytkownicy wieczyści w ogóle nie złożyli wniosków o nieodpłatne nabycie prawa własności decyzja Prezydenta [...] jest zasadna. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. W. wniosła o uchylenie decyzji SKO w [...], gdyż jej zdaniem odmowa nabycia prawa własności przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie znajduje uzasadnienia w przepisie art. 1 ustawy z 26 lipca 2001 r. Wojewódzki Sad Administracyjny uznał, co następuje: Sądowa kontrola prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ wykazała, że skarga jest zasadna. Właściwość Sądu ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/. W myśl tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ustalił, że M. W. złożyła wniosek w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości-mieszkania położonego w [...] przy ul. [...]w dniu [...]\r. Prezydent Koszalina i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przywołali w podstawie prawnej, odmownych decyzji art. 1 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości /Dz.U. Nr 113, poz. 1209/ a 4 Sygn.aktSA/Sz 2447/02 jednocześnie w uzasadnieniu organy administracji wskazały na brak wniosków pozostałych współużytkowników wieczystych nieruchomości oraz na to, że nie wszyscy współużytkownicy byli w dacie 26 maja 1990r. i w dniu wejścia w życie ustawy tj. 24 października 2001 r. współużytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości. Wskazane przesłanki stały się przyczyną negatywnych decyzji. Sąd nie podziela stanowiska organów administracji obu instancji i uważa, że zachodzi sprzeczność pomiędzy podstawą prawną obu decyzji, a treścią uzasadnienia. Artykuł 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości nie zawiera żadnych przepisów odnośnie wymogu wniosku pozostałych współużytkowników wieczystych nieruchomości jako warunku dokonania przekształcenia. Warunek o takiej treści został umieszczony w art. 1 ust.5 pkt 1 ustawy z 4 września 1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299/, jednak Sąd ustalił, że podstawą rozpatrzenia wniosku były przepisy ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe przysługuje nie tylko użytkownikowi wieczystemu ale też współużytkownikowi wieczystemu. Uzasadnienie zaskarżonych decyzji rozmija się więc z podstawą prawną i przez to uniemożliwia jednoznaczną ocenę rozstrzygnięcia tak skarżącej jak i Sądowi. Uzasadnienie prawne decyzji powinno wskazywać jakie przepisy prawne i dlaczego organ zastosował dla danego stanu faktycznego. Musi też istnieć logiczny związek pomiędzy rozstrzygnięciem, podstawą prawną i uzasadnieniem . Mając na względzie powyższe wywody Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Ponadto Sąd w nawiązaniu do art. 152 tej ustawy nie orzekał w przedmiocie wykazania decyzji i rozstrzygnął o kosztach postępowania na podstawie art. 200 tej ustawy.