SA/Sz 2480/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2004r. sprawy ze skargi Spółki Z na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych /. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [ ...] r. Nr [...] II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji, III. zasądza od Wojewody [...]na rzecz strony skarżącej Spółka Z. w [...]kwotę [...] /[...] / zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. U Z A S A D N I E N I Decyzją z dnia[...] . Wojewoda[...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, w związku z art. 30 ust. 1 a ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz. U. z 2000, nr 106, poz. 1126 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Spółki Z od decyzji z dnia [...] . Prezydenta Miasta [...] o zgłoszeniu sprzeciwu, w sprawie wykonania robót budowlanych związanych z ustawieniem tymczasowego, wolnostojącego nośnika reklamowego na działce nr [...] obręb [...]przy ul. [...] w [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji Spółki Z. wniosła o uchylenie decyzji w całości zarzucając, że przy jej wydaniu naruszono art. 29 ust. 2 pkt 2 i nie zastosowano art. 30 Prawa budowlanego. Strona odwołująca się przedstawiła chronologię wydarzeń od dnia [...] r. tj. od zgłoszenia zamiaru wykonaniu robót budowlanych i wskazała, że opinia lokalizacyjna Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miejskiego w [...] z dnia[...] . oraz opinia z dnia[...] . nie są w pełni uzasadnione. W sąsiedztwie zlokalizowano inne urządzenia reklamowe konkurencyjnych firm, oraz kiosk [...] wykonane również na podstawie dokumentacji typowej i powtarzalnej. Brak rysunków wolnostojącego nośnika reklamowego spełniającego wymagania określone w opiniach lokalizacyjnych i brak uzgodnienia z [...] nie wynika z winy inwestora, ale z braku obiektywnej oceny i rzetelnego podejścia do wniosku Spółki, która dysponuje projektem nośnika reklamowego według dokumentacji typowej i powtarzalnej. Nośnik jest znany i realizowany w całej Polsce. Nowe projekty wprowadzają chaos i burzą ład przestrzenny w miastach. Każda firma posiada swoją sieć nośników wykonanych na podstawie dokumentacji typowej i powtarzalnej. Powoływanie się na niezgodność z planem miasta [...] na obszarze [...] winno być rzetelnie umotywowane. W decyzji nie podano jakie przepisy prawa łamie przedmiotowe przedsięwzięcie. Miejscowy plan zagospodarowania nie zabrania ustawienia nośnika reklamowego na okres tymczasowy. Organ II instancji odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu podał, że zgodnie z art. 30 ust. 1a ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ nakłada na inwestora obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie brakujących dokumentów. Sygn. akt SA/Sz 2480/02 W aktach sprawy znajduje się opinia lokalizacyjna z dnia [...]. negatywnie opiniująca lokalizację nośnika według dokumentacji typowej i powtarzalnej (w terenie objętym strefą [...] ochrony historycznej struktury przestrzennej) przy ul[...]w [...] Zatem organ I instancji zasadnie wydał postanowienie nakładające obowiązek przedłożenia rysunków nośnika spełniającego wymogi określone w opinii o lokalizacji, uzgodnionych w [...] i zarządcami sieci. Na wniosek inwestora termin do złożenia określonych w postanowieniu dokumentów był kilkakrotnie przesuwany. Ostateczny termin minął w dniu [...] Na podstawie art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego nie uzupełnienie brakujących dokumentów określonych w postanowieniu w wyznaczonym terminie powoduje wydanie przez organ I instancji decyzji o zgłoszeniu sprzeciwu w sprawie. Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie złożyła Spółka Z wnosząc o jej uchylenie w całości i zarzucając, że została wydana z naruszeniem prawa. Skarżąca w obszernym uzasadnieniu skargi przedstawiła szczegółowo dotychczasowy przebieg sprawy i stwierdziła, że stanowisko organu II instancji oraz organu I instancji narusza praworządność i jest dla niej krzywdzące. Prośba z dnia [...]r. o przesunięcie terminu uzupełnienia braków do dnia[...] . nie została uwzględniona. Podany przez organ termin - na dzień[...]. stał się niemożliwy do zrealizowania, ponieważ skarżąca pismo otrzymała w dniu[...]. Ponadto skarżąc zarzuciła, że powołanie się przez organ na niezgodność z ustaleniami miejscowego planu przestrzennego zagospodarowania miasta oraz Uchwałę nr [...]Rady Miasta [...] z dnia[...] . w sprawie li edycji zmian miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] na obszarze dzielnicy [...] powinno być rzetelnie i obiektywnie zbadane oraz umotywowane przy uwzględnieniu proponowanej lokalizacji. W toku postępowania organ I instancji sprzeciwiając się proponowanej lokalizacji nie wykazał, jakie przepisy prawa naruszyłoby to przedsięwzięcie. Argumentacja, że proponowana lokalizacja nośnika reklamowego naruszałaby istniejące ([...] ) zagospodarowanie terenu oraz nie spełniałaby podstawowego warunku tzn. dostosowania nośnika do istniejącego otoczenia jest subiektywną ocena osoby przygotowującej opinię lokalizacyjną dla urządzenia reklamowego, a opinia nie może naruszać art. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym jak również przepisów Prawa budowlanego. Naruszono też przepisy art. 7 i Sygn. akt SA/Sz 2480/02 8 kpa. Obowiązujący miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego [...] nie zabrania ustawiania tymczasowych, wolnostojących, rozbieralnych, nietrwale związanych z gruntem urządzeń reklamowych. Organ II instancji utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję naruszył przepisy prawa, ponieważ nie rozpatrzył dokładnie wszystkich wątpliwości podniesionych przez skarżącą. Tym samym niezgodne jest z prawem działanie organów administracji, które dla zasady paraliżują działalność podmiotów gospodarczych i naruszają praworządność. Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję działał wbrew treści art. 7, 8 i 139 kpa, bowiem decyzja Prezydenta Miasta [...] naruszała przepisy Prawa budowlanego (art. 28, w związku z art. 29 oraz art. 30) oraz ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (art. 3 ), to jednak utrzymując ją w mocy, ewidentnie wydał decyzję na niekorzyść Skarżącej. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...]i wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy skargę należało uznać za zasadną. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5a, 9 i 10 oraz wykonywanie robót budowlanych wymienionych w art. 29 w ust. 2 pkt 1-7 oraz 10. W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego Sygn. akt SA/Sz 2480/02 obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia -wnosi sprzeciw, w drodze decyzji (art. 30 ust. 1a cyt. ustawy). Zgłoszenia, o którym mowa w powołanym przepisie dokonuje się przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. Strona skarżąca w piśmie z dnia 28.09.2001 r. zgłosiła zamiar ustawienia tymczasowego wolnostojącego nośnika reklamowego na działce nr [...] , obręb [...] przy ul. [...] w [...] . W postanowieniu z dnia[...] . Prezydent Miasta [...] działając na podstawie art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia złożonych dokumentów przez przedstawienie: rysunków nośnika reklamowego spełniającego wymogi określone w opinii lokalizacyjnej z dnia[...] ., z planem zagospodarowania terenu na kopii aktualnej mapy, uzgodnionych z [...] i zarządcami sieci. Jednocześnie organ określił termin uzupełniania braków wskazując datę[...] . Określony w postanowieniu termin był na wniosek strony skarżącej przedłużany i ostatecznie ustalony na dzień [...] ., o czym inwestor został zawiadomiony pismem z dnia [...] W dniu[...] . organ I instancji zgłosił sprzeciw uzasadniając go tym, że inwestor nie wypełnił w zakreślonym terminie nałożonych na niego obowiązków. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję o zgłoszeniu sprzeciwu odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, ale nie wziął pod uwagę istotnej okoliczności, a mianowicie nie zachowania przez organ I instancji ustawowego terminu do zgłoszenia sprzeciwu. Do art. 30 Prawa budowlanego ustawodawca wprowadził dwa rodzaje terminów. Pierwszy z nich, unormowany w ust. 1a tego artykułu, zdefiniowany został jako "określony termin", co oznacza, że organ ma uprawnienie do określenia czasu jego trwania, biorąc pod uwagę możliwości strony uzupełnienia zgłoszenia. Użycie pojęcia "określony termin" oznacza, że ustawodawca nie wyklucza możliwości jego przedłużenia skoro pozostawił organowi swobodę jego wyznaczenia. Z tej możliwości strona skarżąca skorzystała. Ostatecznie termin ten upłynął w dniu[...] . Sygn. akt SA/Sz 2480/02 Drugi termin uregulowany został w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego i wynosi 30 dni. Jest to czas w którym organ może zgłosić sprzeciw. Termin ten ma charakter materialnoprawny i organ jest nim związany. Oznacza to, że sprzeciw musi być wniesiony najpóźniej w trzydziestym dniu, od dnia zgłoszenia budowy lub robót budowlanych, albo od upływu terminu wyznaczonego w celu uzupełnienia braków zgłoszenia (zob. J.Siegień: Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2002, s. 200). W przedmiotowej sprawie termin do uzupełnienia braków minął w dniu [...] r., natomiast decyzja o zgłoszeniu sprzeciwu została wydana w dniu [...]r., a zatem po upływie 30 - dniowego terminu ustawowego. W związku z tym należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa i dlatego Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.a powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.