SA/Sz 2499/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę U Z A S A D N I E N I Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn.zm.), art. 104 Kpa, nakazał właścicielowi obiektu, M.G., zam. w [...] przy ul. [...] rozbiórkę części obiektu budowlanego, tj. wykonanej nadbudowy nad pomieszczeniami gospodarczymi od strony posesji nr [...], zrealizowanej bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że w wyniku przeprowadzonych w dniu [...] r. oględzin nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] pracownicy organu I instancji ustalili, że na nieruchomości tej prowadzone są roboty budowlane polegające na wybudowaniu kondygnacji nad istniejącym pomieszczeniem gospodarczym bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. W oparciu o te ustalenia po wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych wydano decyzję nakazującą rozbiórkę części obiektu budowlanego. Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...] odwołał się M. G., wnosząc o wykonanie inwentaryzacji wykonanych prac i zalegalizowanie "wykonanego zadaszenia" oraz podnosząc, że wykonanie przedmiotowych robót budowlanych zostało spowodowane przeciekaniem wcześniej istniejącego nad pomieszczeniami gospodarczymi tarasu; wykonane prace miały na celu zadaszenie pomieszczeń gospodarczych, nie miały na celu ukrycia faktu prowadzenia budowy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w[...], na podstawie art. 138 pkt 1 kpa, art. 48 i art. 83 ust.2 ustawy Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu, z zebranych w sprawie materiałów dowodowych - wykonanych fotografii jednoznacznie wynika, że skarżący wybudował kondygnację budynku wraz z jej zadaszeniem, a więc wykonał część obiektu budowlanego. Przepis art. 28 ustawy Prawo budowlane stanowi, iż roboty budowlane można rozpocząć tylko na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast przepis art. 48 Prawa budowlanego stanowi o nakazie rozbiórki obiektu Sygn. akt SA/Sz 2499/02 3 lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Skarżący nie dopełnił obowiązku ustanowionego w w/w. przepisie art. 28 Prawa budowlanego i nie uzyskał właściwego pozwolenia na budowę. Tym samym więc organ pierwszej instancji obowiązany był wydać zaskarżoną decyzję, którą uznać należy za zasadną. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł M. G.. Z treści skargi wynika, że domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji. W skardze M. G. podnosi, że występował do właściwego organu o zezwolenie na rozbudowę, ale formalności trwały zbyt długo, a zaczynał się sezon jesienny więc podjął prace budowlane by zdążyć wykonać zadaszenie przed jesiennymi opadami. Opieszałość urzędników spowodowała, że samowolnie rozpoczął roboty budowlane. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, ani też norm proceduralnych w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/. Podstawą materialnoprawną decyzji jest art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. -Prawo budowlane /Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz.1126 ze zm./, zwanej dalej Prawem budowlanym. Przepis ten stanowi, że właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też realizowanego pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. W niniejszej sprawie zostało ustalone, że od strony posesji Nr [...] przy ul. [...] w [...] istniejące wcześniej pomieszczenia gospodarcze nadbudowano pomieszczeniami parteru wraz z zadaszeniem oraz, że przedmiotowa rozbudowa znajduje się w stanie surowym. Stosownie do treści art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego przez budowę należy rozumieć wykonanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego. W rozumieniu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego roboty budowlane to między innymi nadbudowa i rozbudowa obiektu budowlanego. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarżący prowadził roboty budowlane, co zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego wymaga pozwolenia na budowę. Ustalenie, w sposób nie budzący zastrzeżeń, wykonania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia musiało prowadzić do nakazania rozbiórki obiektu. Prawo budowlane w sposób rygorystyczny traktuje wypadku tzw. samowoli budowlanej i wymaga bezwzględnie, w wypadku jej stwierdzenia , usunięcia skutków sprzecznych z prawem budowlanym działań. Podniesione w skardze motywy, którymi się kierował skarżący przystępując do rozbudowy obiektu, nie mają w sprawie znaczenia, bo są to okoliczności pozaprawne. Również podnoszona przez skarżącego kwestia opieszałości organów budowlanych nie ma żadnego znaczenia przy badaniu prawidłowości działania organów administracji. Ustawa Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, w przypadku samowoli budowlanej nie przewiduje jakichkolwiek okoliczności mogących złagodzić skutki prawne z nią związane. W związku z powyższym Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 cytowanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/.