SA/Sz 2555/02

Dnia 20 maja 20O4r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska/spr/ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Beata Majewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2004r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...], II. nie orzeka w przedmiocie wykonania uchylonych decyzji, III. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] na rzecz skarżącego kwotę [...] zł. tytułem zwrotu kosztów. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 127 § 3, art. 105 kpa oraz art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych okresu powojennego (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek W.K., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego. Z uzasadnienia decyzji wynika, że wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich został złożony po upływie terminu określonego w art. 22 ust. 3 wyżej wskazanej ustawy, a przewidziane przez powołaną ustawę wyjątki nie dotyczą tytułu wnioskowanego przez stronę. W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.K. domaga się wydania pozytywnej dla niego decyzji. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Podniósł, że jest związany przepisem art. 22 ust. 3 ww ustawy, bowiem termin do złożenia wniosku jest terminem prawa materialnego, który nie podlega przywróceniu. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana w oparciu o art. 3 i art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 31270) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna, lecz z przyczyn innych niż zostały w niej podniesione. Właściwość Sądu ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo ó postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Konsekwencją sprawowanej przez Sąd funkcji kontrolnej jest brak uprawnienia do wydawania wyroków merytorycznie załatwiających sprawę w zastępstwie właściwych organów administracji publicznej tj. do przyznania uprawnień kombatanckich. W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, że zaskarżona decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, Sąd decyzję taką eliminuje z obrotu prawnego poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności - w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia ( art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie wyłoniła się konieczność wyjścia poza granice skargi, ponieważ Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2003 r., sygn. akt SK 4/02 (Dz. U. Nr 72, poz.658) orzekł, że art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r, o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych okresu powojennego (Dz.U, z 2002 r. Nr 42, poz. 371) jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z zaskarżonej decyzji wynika, że przyczyną umorzenia przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postępowania administracyjnego wszczętego z wniosku W.K. było złożenie przez zainteresowanego wniosku o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego po terminie określonym w art. 22 ust. 3 wyżej wskazanej ustawy, a więc po dniu 31 grudnia 1998r. Tak więc podstawę rozstrzygnięcia organu stanowi przepis, o którego niezgodności z Konstytucją orzekł Trybunał Konstytucyjny. Do takiej sytuacji zastosowanie ma art. 145a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Natomiast stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit b wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchyla zaskarżoną decyzję w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Z powyższych względów należało, na podstawie tegoż art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylić decyzje Kierownika Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia 10 czerwca 2002 r. i 01 października 2002 r.