SA/Sz 257/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Anna Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2004r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], decyzją z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /tj.jedn. Dz.U. z 2000r. nr 106, poz. 1126/, art. 104 kpa nakazał Z. G. rozebranie drewnianej altany ogrodowej z dobudowaną toaletą postawionej bez wymaganego pozwolenia na działce nr [...]w [...]przy ul. [...]. Z uzasadnienia decyzji wynika, że Z. G. bez wymaganego pozwolenia w [...]r. postawił na gruncie opisanym wyżej drewnianą wieloboczną altanę o średnicy [...]m, wys. [...]m z dobudowaną do niej drewnianą toaletą co stanowi samowolę budowlaną . Od decyzji odwołał się Z. G., który wniósł o jej uchylenie. W odwołaniu skarżący podniósł, że przedmiotową działkę kupił z zamiarem pobudowania na niej drewnianej altany, dla celów wypoczynku letniego. Postawienie takiego obiektu nie wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę z uwagi na treść art. 29 w związku z art. 3 Prawa budowlanego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, że argumenty skarżącego nie mogą zostać uwzględnione. Zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i 30. Wykonanie robót budowlanych zarówno bez pozwolenia na budowę jak i zgłoszenia właściwemu organowi stanowi samowolę budowlaną w związku, z którą w art. 48 przewidziano sankcję w postaci nakazu rozbiórki. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. G. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Zdaniem skarżącego drewniana altana wraz z przybudówką, której rozbiórkę nakazał organ nadzoru budowlanego nie stanowi obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, którego budowa wymaga pozwolenia budowlanego. Drewniana altana którą na działce w [...]postawił skarżący nie jest trwale związana z gruntem i nie posiada fundamentów. Dolna płaszczyzna przedmiotowej altany znajduje się na poziomie terenu i istnieje możliwość jej przeniesienia w inne miejsce lub rozebrania bez konieczności wykonywania robót budowlanych. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, ani też norm proceduralnych w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu administracyjnym /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Podstawą materialnoprawną decyzji jest art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz.1126 ze zm./ zwanej dalej Prawem budowlanym. Przepis ten stanowi, że właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też realizowanego pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Jest bezsporne, że skarżący Z. G. na działce nr [...] w [...]przy ul. [...]posadowił na gruncie w stanie surowym altanę drewnianą o średnicy [...]m, wys. [...]m z dobudowaną toaletą drewnianą na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego jako rolny. W odwołaniu skarżący podnosi, że ma ona charakter obiektu letniskowego. W skardze natomiast skarżący wywodzi, że drewniana altana ogrodowa wraz z przybudówką nie stanowi obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego , którego budowa wymaga pozwolenia budowlanego. Z takim stanowiskiem skarżącego nie można się zgodzić. Wykonane przez skarżącego roboty budowlane polegające na montażu altany drewnianej wymagają pozwolenia na budowę. Ustalenie, wykonania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia musiało prowadzić do nakazania rozbiórki obiektu. Prawo budowlane w sposób rygorystyczny traktuje wypadki tzw. samowoli budowlanej i wymaga bezwzględnie, w wypadku jej stwierdzenia, usunięcia skutków sprzecznych z prawem budowlanym działań. Motywy, którymi kierował się skarżący przystępując do budowy /montażu/ obiektu nie mają w sprawie znaczenia, bo są to okoliczności pozaprawne. Również podnoszona przez skarżącego kwestia nieświadomości prawnej dotyczącej obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie ma żadnego znaczenia przy badaniu prawidłowości działania organów w administracji. Ustawa Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji w przypadku samowoli budowlanej nie przewiduje jakichkolwiek okoliczności mogących złagodzić skutki prawne z nią związane. Przepisy art. 30 ust. 1 pkt 1, i art. 29 ust.1 pkt 6 stanowią wprawdzie, że nie wymaga zgłoszenia ani uzyskania pozwolenia na budowę budowa /montaż/ altany ale muszą być położone na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych i mieć określone wymiary. Altaną może być nazwany /i tak traktowany/ tylko obiekt wybudowany z zachowaniem warunków regulaminu POD, służący do korzystania z działki znajdującej się na terenie POD. Innego rodzaju obiekty nie są altanami w rozumieniu przepisów o pracowniczych ogrodach działkowych i Prawa budowlanego. W związku z powyższym Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 cytowanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ .