SA/Sz 265/02
PostanowienieWSA w Szczecinie2004-02-10
Skład orzekający: E. Makowska, B. Gebel, A. Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia postanowienia organu administracji podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 PPSA. Termin ten wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia organu administracji.Stan faktyczny
A. F. złożyła wniosek o przyznanie świadczenia pieniężnego. Organ odmówił przyznania świadczenia, a następnie postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego, wskazując na przyczyny uchybienia terminu. Sąd rozpoznał sprawę na podstawie przepisów PPSA, stwierdzając, że skarga została wniesiona po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA E. Makowska, Sędziowie NSA B. Gebel, A. Windak (spr.), Protokolant B. Majewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2004r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odrzucić skargę
A. F., zam. [...] złożyła do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosek o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego na mocy ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395zezm.).
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...]r., nr [...] na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 w/w ustawy odmówił przyznania uprawnienia do świadczenia o którym mowa w ustawie z 31 maja 1996 r.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że strona nie przedstawiła w określonym terminie wymaganych przez Urząd dokumentów potwierdzających wnioskowany rodzaj i okres represji.
A. F. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przesyłając ponownie skompletowane dokumenty. Podkreśliła że ma [...] lata, jest schorowana po ciężkich przeżyciach, pobiera niską emeryturę z której opłaca świadczenia, nie posiada żadnych dochodów, jest samotna i odszkodowanie do końca jej życia pomogłoby na skromne wyżywienie i leczenie.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...]r., nr [...], działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - własnej decyzji z dnia [...]r., Nr [...]. Organ ustalił, że o możliwości oraz terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona została pouczona w decyzji z dnia [...], która została doręczona dnia [...]r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiono w dniu [...]r., tj. z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 1 k.p.a.
Powyższe postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pismem z dnia [...]r. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. F. wskazując, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku nastąpiło z powodu wyjazdu ze [...] do pracy przy zbieraniu owoców w [...], gdzie pracowała do [...]r.
Po powrocie do [...] zastała w skrzynce na listy decyzję Kierownika Urzędu w której było napisane, że brak było w jej dokumentach kwestionariusza, który natychmiast wypełniła, skompletowała i ponownie wysłała dnia [...]r. do ponownego rozpatrzenia sprawy.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Z mocy art 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do treści obowiązującego w dniu złożenia skargi art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) skargę na ostateczne orzeczenie organu administracji publicznej wnosiło się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru listu poleconego nr [...], zaskarżone postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r., nr [...] zostało doręczone skarżącej w dniu [...]r., Wobec czego 30-dniowy termin do zaskarżenia tego postanowienia do Sądu upłynął z dniem [...]r.
Skoro skarżąca nadała skargę w UPT [...] w dniu [...]r., co wynika z daty stempla pocztowego, to podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jako złożona po upływie terminu do jej wniesienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło