SA/Sz 2670/01

WyrokWSA w Szczecinie2004-01-21

Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Barbara Gebel, Marzena Kowalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy administracji prawidłowo ustaliły datę zakończenia budowy garażu, opierając się jedynie na oświadczeniach i nieprzeprowadzając wyczerpującego postępowania dowodowego?
Ratio decidendi
Organy administracji naruszyły zasady prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego (art. 77 kpa), nie przeprowadzając należytego postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia daty zakończenia budowy garażu. Ustalenie tej daty jest kluczowe dla zastosowania właściwych przepisów Prawa budowlanego (art. 48 lub art. 103). Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Stan faktyczny
L. Z. wybudowała garaż na swojej posesji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę garażu, uznając go za samowolę budowlaną. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca zarzucała, że korespondencja nie docierała do niej z powodu uszkodzonej skrzynki pocztowej i wyjazdów zagranicznych, a garaż wybudowała za zgodą administracji kolejowej. Sąd administracyjny uznał skargę za uzasadnioną.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania i wstrzymał wykonanie uchylonych decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie WSA Barbara Gebel Marzena Kowalewska/spr/ Protokolant : st.sekr.sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2004r. sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]r. Nr [...], II. z a s ą d z a od Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. wstrzymuje wykonanie uchylonych decyzji. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 89, poz. 414 z póź.zm.) i art. 104 Kodeks postępowania administracyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. nakazał L. Z. rozbiórkę garażu zlokalizowanego na posesji przy ul. [...] w S.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że pismem z dnia [...] r. PKP SA Oddział Gospodarki Mieszkaniowej Zakład w S. poinformował Inspektorat, że przedmiotowy garaż posadowiony został bez zgody Zakładu, ujawniony w 1999r. a ponadto, że pismem z dnia [...] wezwał Panią L. Z. do rozbiórki garażu. W zasobach Urzędu Miejskiego nie ma żadnych dokumentów dotyczących przedmiotowego garażu. Podczas wizji lokalnej Pani Z. W. oświadczyła, że garaż został wybudowany na wiosnę 1999r. Ponadto Inspektor stwierdził, iż Pani L. Z. nie podjęła żadnego z pism Powiatowego Inspektoratu wysyłanych na jej adres tj. wezwań z dnia [...]r. oraz zawiadomienia o wizji z dnia [...] r. Od decyzji tej odwołała się Pani L. Z. wnosząc o jej uchylenie, zarzucając, że postępowanie toczyło się bez jej udziału ponieważ nie docierała do niej korespondencja z uwagi na uszkodzenie skrzynki pocztowej oraz z powodu dwukrotnego długotrwałego wyjazdu za granicę a także, że zastosowano art. 48 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. i to w sytuacji gdy garaż wybudowała w [...] r. i to za zgodą administracji kolejowej. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia odwołania. W uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że skarżąca poza własnym oświadczeniem w którym przyznaje, że wybudowała garaż bez pozwolenia na budowę w [...] r. i kserokopią mapki geodezyjnej z lokalizacją garażu bez daty jej wykonania, nie przedstawiła żadnych dowodów. Nie odbieranie korespondencji zaś organ uznał, za brak należytej staranności o swój interes prawny. W skardze wniesionej na powyższą decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego L. Z. wniosła o uchylenie decyzji drugiej instancji celem jej ponownego rozpatrzenia z możliwością legalizacji samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przechodząc do oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem w ocenie Sądu Administracyjnego w świetle zebranego przez organy orzekające w sprawie materiału dowodowego poza sporem jest, że skarżąca jest właścicielem blaszanego garażu usytuowanego w S. przy ul. [...]. Skarżąca w postępowaniu administracyjnym nie przedłożyła dowodu, z którego wynikałoby, że przed przystąpieniem do budowy przedmiotowego garażu uzyskała ostateczną decyzję właściwego organu udzielającego jej pozwolenia na budowę. Budowa obiektu budowlanego jakim jest blaszany garaż wymaga, stosownie do art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U Nr 89, poz. 414 z późn.zm.) pozwolenia na budowę, bowiem tego rodzaju obiekt budowlany nie został wymieniony w art. 29 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, których budowa takiego pozwolenia nie wymaga. Również nie został zaliczony do wskazanych w art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane obiektów, co do których wymagane jest, przed przystąpieniem do budowy jedynie zgłoszenie tego faktu właściwemu organowi. Nie stanowi zatem naruszenia prawa stanowisko organów ustalające, że budowa przedmiotowego garażu nastąpiła w warunkach samowoli budowlanej. Za naruszające zaś art. 7 i art. 77 kpa mające wpływ na wynik sprawy uznać należy stanowisko organów co do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w przedmiocie ustalenia daty zakończenia budowy garażu. Organy administracji obowiązane są z urzędu przeprowadzać dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy w tym stanu prawnego. Nie do przyjęcia jest rozumienie koncepcji prowadzenia postępowania dowodowego, przy którym organ administracji przyjmuje bierną postawę, ograniczając się do oceny, czy strona udowodniła fakty stanowiące podstawę jej żądania, czy też nie i przerzucając w konsekwencji obowiązek wyjaśnienia sprawy na stronę. Zasada prawdy obiektywnej wymaga udowodnienia każdego faktu mającego znaczenie prawne i to za pomocą wszystkich legalnych środków dowodowych. Ustalenie daty wybudowania przedmiotowego garażu ma znaczenie po pierwsze dla zastosowania odpowiednich przepisów ustawy Prawo budowlane bądź tj.art. 48 bądź to art. 103. Ustalenie tejże okoliczności tylko w oparciu o informację przy wizji lokalnej pochodzącą od sąsiadki Pani Z. W., której mąż powiadomił o samowoli budowlanej, a także o pismo administracji PKP w którym potwierdzono jedynie datę ujawnienia garażu, narusza dyspozycję art. 7 i art. 77 kpa. Zauważyć należy, że przez zakończenie budowy w znaczeniu techniczno budowlanym należy rozumieć spełnienie przez inwestora warunków przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego, a w szczególności złożenie zawiadomienia o przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego, złożenia zawiadomienia o przystąpieniu o którym mowa w art. 54 ustawy Prawo budowlane. O zakończeniu budowy obiektu budowlanego można mówić gdy odpowiada on warunkom, jakie przewiduje prawo budowlane wobec budowy legalnej (art. 57 ustawy Prawo budowlane). Obiekt ten powinien być w takim stanie aby mógł zostać przeprowadzony jego odbiór i aby można było przekazać go do normalnej eksploatacji i użytkowania. Postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie daty zakończenia budowy winno być prowadzone zgodnie z art. 7 i art. 77 kpa. Mając powyższe okoliczności na uwadze zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny, uchylił decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. Stosownie do art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł o wstrzymaniu wykonania uchylonych decyzji. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/B.Gebel /-/G.Jankowski /-/M.Kowalewska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło