SA/Sz 2832/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant st.sekr. sąd. Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...], II. nie rozstrzyga w przedmiocie wstrzymania wykonania uchylonych decyzji, III. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) zł. tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego. Sygn. akt SA/Sz 2832/01 2 UZASADNI EN IE Zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art. 127 § 3 kpa i art. 4 ust.5 ustawy z 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR /Dz.U. Nr 87, poz. 395 ze zm./ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po rozpatrzeniu wniosku T. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z [...], umarzającą postępowanie w sprawie przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wniosek o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego został złożony po upływie terminu określonego w art. 4 ust.5 cytowanej wyżej ustawy, a strona nie przedłożyła dowodów, iż wniosek został złożony w ustawowym terminie. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. M. podnosi, że pierwsze dokumenty dotyczące sprawy złożyła w [...] w Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie", natomiast zebranie dokumentów potwierdzających rodzaj i miejsce deportacji do pracy przymusowej zajęło jej dużo czasu i złożyła je w [...]r. Stąd uważa decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie uprawnienia do świadczenia pieniężnego za krzywdzącą. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie- Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Sygn. akt SA/Sz 2832/01 3 Skarga jest zasadna. Konieczność wyjścia poza granice skargi wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, ponieważ Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 17 czerwca 2002r., sygn. akt P 24/02 /Dz.U. z 2003r. Nr 110, poz. 1060/ orzekł, że art. 4 ust.5 ustawy z 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz.U. Nr 87, poz. 395 ze zm./jest niezgodny z art. 2 i 32 ustl Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów umorzył postępowanie z wniosku T. M., bowiem skarżąca wniosek o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego złożyła po terminie określonym w art. 4 ust.5 w/w ustawy. Zgodnie z treścią art. 145 a § 1 kpa zaistniała podstawa do żądania wznowienia postępowania, gdyż Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją na podstawie, którego została wydana decyzja. Ponadto podnieść należy, że Sąd uchyla zaskarżoną decyzję w przypadku naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania /art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ i władny jest podjąć środki ustawowe w celu usunięcia naruszenia prawa. Z tych względów należało orzec jak w sentencji.