SA/Sz 2945/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr/ Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant st.sekr.sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2004r. sprawy ze skargi F. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o przyznanie uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...], II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonych decyzji, III. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 9 listopada 2000Y. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, działając na podstawie art.127 § 3, 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r. Nr 142, poz. 950 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 17.08.2001 r. o umorzeniu postępowanie administracyjnego z uwagi na to, że skarżący złożył wniosek po terminie określonym w art. 22 ust. 3 powołanej ustawy. W uzasadnieniu decyzji podano, że na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1 - 4 , z zastrzeżeniem Ust. 4 mogły być kierowane do dnia 31 grudnia1998r. przez osoby zamieszkałe w Polsce, a do dnia 31 grudnia 1999r. przez osoby zamieszkałe poza granicami Polski. Termin ten jest terminem prawa materialnego, w odniesieniu do którego nie stosuje się norm proceduralnych dotyczących przywrócenia terminu. Jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności podjętych przez stronę, a wszczęte postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe, co uzasadnia zastosowanie art. 105 § 1 kpa. Od powyższej decyzji skargę do Sądu administracyjnego złożył skarżący, wnosząc o jej uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy. Wyjaśnił, że nie dotrzymał terminu w którym można było złożyć wniosek o przyznanie uprawnień, ponieważ pracował jako [...] i często przebywał [...]. Nie mógł zatem dowiedzieć się o obowiązujących terminach. Obecnie posiada stosowne dokumenty na okoliczność doznanych represji. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona w oparciu o art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. Nr 153, poz.1269) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) doprowadziła do stwierdzenia, że skargę należało uwzględnić. Konieczność wyjścia poza granice skargi wystąpiła w rozpoznawanej sprawie ponieważ Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2003r. sygn. akt SK 4/02 (Dz.U. z 2003r. Nr 72, poz. 658) orzekł, że art. 22 ust.3 ustawy z 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r. Nr 142, poz. 950 ze zm.) jest niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej.