SA/Sz 3017/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant: st.sekr.sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J.O. na decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...] r. numer [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art.48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126 z późn. zm. ) nakazał J. O. zamieszkałemu w miejscowości P. rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu blaszanego na nieruchomości w miejscowości P., stanowiącej współwłasność. W uzasadnieniu decyzji między innymi stwierdzono, że wizja lokalna przeprowadzona w dniu [...] r. na przedmiotowej posesji wykazała, że J. O. wybudował garaż blaszany o wymiarach 7,00 m x 6,00 m. Obecny w czasie wizji inwestor oświadczył, iż garaż wybudował w roku 2000, nie posiadając wymaganego pozwolenia na budowę. W odwołaniu od powyższej decyzji J. O. podniósł, iż od 1962 roku użytkuje przedmiotowy wygrodzony teren na działce [...]. Poprzednio stała tam drewniana szopa, która uległa zawaleniu i w to miejsce została postawiona szopa blaszana, rozbieralna. Uważa, że tego typu obiekty na rolniczych terenach wiejskich, nie wymagają pozwolenia na budowę. Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] r. numer [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podtrzymując argumenty podniesione w decyzji organu I instancji, a nadto dodając, że wybudowanie tego rodzaju obiektu winno być poprzedzone uzyskaniem pozwolenia na budowę, zaś zgodnie z art.48 Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez pozwolenia na budowę. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie J. O. podniósł, iż wybudował szopę blaszaną tymczasową, rozbieralną. Ponadto, z uwagi na to, że budynek w którym mieszka nie jest podpiwniczony, szopa ta zastępuje mu piwnicę, która jest niezbędna w wiejskim gospodarstwie domowym ( skład opału, ziemniaków i innych warzyw na okres zimowy ). W odpowiedzi na skargę Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052 ) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126, Nr 109, poz.1157, Nr 120, poz.1268 ) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art.29 i art.30. Art.29 zawiera wyliczenie obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia, zaś art.30 wyliczenie obiektów, których budowa wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Z konstrukcji tych przepisów wynika zasada, że rozpoczęcie robót budowlanych wymaga pozwolenia na budowę z wyjątkiem obiektów budowlanych i robót budowlanych wyliczonych w sposób enumeratywny ( wyliczenie stanowi listę zamkniętą). Oznacza to, że tylko budowa tych obiektów i tylko te roboty budowlane wyłączone są spod działania ogólnej zasady zawartej w art.28, a zatem zaniechanie uzyskania pozwolenia na budowę w stosunku do budowy innych obiektów i robót budowlanych, jest naruszeniem prawa i musi być traktowane jako samowola budowlana. Z obowiązku uzyskiwania pozwolenia na budowę zwolniona została grupa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających budowę zagrodową w ramach istniejącej zabudowy siedliskowej ( art.29 ust.1 pkt 1 ). Przesłanki te muszą być spełnione łącznie aby możliwe było zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Nieruchomość zamieszkiwana przez J. O. nie ma charakteru działki siedliskowej, zaś wybudowany obiekt nie jest związany z produkcją rolną. Z protokołu wizji lokalnej podpisanego również przez skarżącego wynika, że wybudowany obiekt to garaż blaszany. Wykorzystywanie przedmiotowego obiektu jako garażu potwierdzają także współwłaściciele nieruchomości w piśmie z dnia [...] r. Z obowiązku uzyskiwania pozwolenia na budowę zwolnione są także tymczasowe obiekty budowlane – przeznaczone do czasowego użytkowania w okresie krótszym od ich trwałości technicznej, nie połączone trwale z gruntem i przewidziane do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu ( art. 29 ust.1 pkt 5a ustawy Prawo budowlane). Tego warunku również nie spełnia przedmiotowy garaż blaszany, nie jest to bowiem obiekt tymczasowy w rozumieniu tego przepisu. Skoro garaż blaszany został wzniesiony na nieruchomości bez pozwolenia na budowę zaistniała samowola budowlana. Zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego "właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, ... wybudowanego bez pozwolenia na budowę...".Takie sformułowanie przepisu oznacza, że organ nadzoru budowlanego nie może skutecznie uchylić się od wydania decyzji nakazującej przymusową rozbiórkę, jeżeli zachodzą okoliczności określone w tym przepisie. W świetle powyższego zaskarżona decyzja w ocenie Sądu jest zgodna z obowiązującym prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ), orzeczono jak w sentencji. /-/A.Windak /-/M.Włodarczak-Siuda /-/B.Gebel