SA/Sz 3055/01

Dnia 20 lutego 2004 r, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2003 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie postępowania uproszczonego sprawy ze skargi H. J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia[...] , Nr [...] II.. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącej H. J. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art 127 § 3 kpa i art. 4 ust.5 ustawy z 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR /Dz.U. Nr 87, poz. 395 ze zm./ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po rozpatrzeniu wniosku H. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z [...] r., umarzającą postępowanie w sprawie przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wniosek o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego został złożony po upływie terminu określonego w art. 4 ust.5 cytowanej wyżej ustawy, a strona nie przedłożyła dowodów, iż wniosek został złożony w ustawowym terminie. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H. J. podniosła, iż uznała swoją korespondencję z Fundacją "Polsko-Niemieckie Pojednanie" z lipca 1997 r. za wystarczającą do załatwienia wszystkich świadczeń i nikt jej nie informował, że winna składać dodatkowe wnioski. Nie znała też terminu do którego należało składać wymagane dokumenty. Stąd uważa decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie uprawnienia do świadczenia pieniężnego za krzywdzącą. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Naczelny Sad Administracyjny uznał, co następuje: Na podstawie art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o Sygn. akt SA/Sz 3055/01 3 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 1 53, poz. 1271), w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie- Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Sprawy rozpoznawane są na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r, -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana w oparciu o art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna. Konieczność wyjścia poza granice skargi wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, ponieważ Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 17 czerwca 2002r., sygn. akt P 24/02 /Dz.U. z 2003r. Nr 110, poz. 1060/ orzekł, że art. 4 ust.5 ustawy z 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz.U. Nr 87, poz. 395 ze zm./ jest niezgodny z art. 2 i 32 ust.l Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów umorzył postępowanie z wniosku H. J. bowiem skarżąca wniosek o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego złożyła po terminie określonym w art. 4 ust.5 w/w ustawy. Zgodnie z treścią art. 145 a § 1 kpa zaistniała podstawa do żądania wznowienia postępowania, gdyż Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją na podstawie, którego została wydana decyzja. Sygn. akt SA/Sz 3055/01 4 Ponadto podnieść należy, że sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję w przypadku naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania /art. 145 § 1 pkt 1 iit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270/ i władny jest podjąć środki ustawowe w celu usunięcia naruszenia prawa. Należy również dodać, że naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, zgodnie z art. 119 pkt 2 powołanej wyżej ustawy stanowi podstawę do rozpatrzenia sprawy w trybie uproszczonym. Z tych względów należało orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w związku z art. 210 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.