SA/Sz 3100/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr/ Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant sekr. sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2004r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie nakazu dokonania oceny stanu technicznego obiektu o d d a l a skargę. Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...] r. postanowienie Nr [...] nakładające na inwestora, tj. Spółkę Akcyjną X obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej stwierdzonych uszkodzeń konstrukcyjnych budynku mieszkalnego, przyległego do nowo zrealizowanej przez ww. Spółkę Akcyjną X sąsiedniej inwestycji. W przypadku zaś konieczności, również rozwiązania projektowego, umożliwiającego doprowadzenie obiektu do właściwego stanu technicznego. Inwestor przedłożył wymaganą ekspertyzę techniczną na podstawie której organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję, zgodnie z art. 66 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakładając obowiązek wykonania zaleceń ekspertyzy na zarządcę ww. budynków mieszkalnych. Od decyzji odwołał się zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżoną decyzją organ nadzoru budowlanego nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej wykonanie zaleceń zawartych w ekspertyzie technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego, wskazując jako podstawę prawną tejże decyzji art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Wspólnota podnosi, że nie została zapoznana w toku postępowania z treścią ekspertyzy sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego. Ekspertyza ta nie została również doręczona z zaskarżoną decyzją, mimo, iż decyzja do niej właśnie odwołuje się. Organ nadzoru budowlanego nakładając obowiązki usunięcia szkód powstałych w wyniku prowadzenia prac budowlanych na poszkodowanego przywołał art. 61 Prawa budowlanego, podnosząc, iż to na właścicielu obiektu spoczywa obowiązek utrzymania go w należytym stanie technicznym i estetycznym. Zdaniem Wspólnoty wywiązywała się ona z obowiązku wynikającego z art. 61 Prawa budowlanego, utrzymując swoją nieruchomość w należytym stanie, na co wskazują roczne i pięcioletnie przeglądy i ocena stanu technicznego budynku z dnia [...] r. Pogorszenie stanu technicznego, zdaniem Wspólnoty, nastąpiło wyłącznie wskutek oddziaływania budowy prowadzonej w sąsiedztwie. Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu wnioski zawarte w ekspertyzie wskazują, iż stan techniczny budynku i powstałe uszkodzenia nie stanowią zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji, a tym samym dla zdrowia i życia mieszkańców. Wykazane uszkodzenia pochodzą w większości z okresu wcześniejszego (przed rozpoczęciem budowy), pozostałe powstały wskutek oddziaływania osiadania zrealizowanej inwestycji sąsiedniej na konstrukcje budynków istniejących. Na podstawie wniosków i zaleceń zawartych w ekspertyzie organ nadzoru budowlanego zgodnie z wymogami art. 61 ustawy Prawo budowlane wydał decyzję, na podstawie art. 66 pkt 1 ww. ustawy Prawo budowlane, nakazującą właścicielowi usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Powyższa decyzja zgodnie z prawem adresowana jest do właściciela nieruchomości, natomiast odszkodowanie od inwestora za powstałe uszkodzenia, wynikłe z przyczyny realizacji inwestycji sąsiedniej, właściciel nieruchomości może dochodzić w postępowaniu cywilnym. Zarzuty zawarte w odwołaniu, dotyczące uchybień proceduralnych organu I instancji są zasadne, nie mają jednak wpływu na przyjęte rozstrzygnięcie merytoryczne, gdyż jak wynika z akt sprawy, skarżący otrzymał ekspertyzę, stanowiącą załącznik do zaskarżonej decyzji w dniu [...] r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie Wspólnota wnosi o uchylenie decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazując na naruszenie art. 66 ustawy Prawo budowlane poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, z uzasadnieniem jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z argumentacją przyjętą w rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ wykazała, że skarga jest niezasadna. Właściwość sądu określa art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podstawowy zarzut skargi, wniesionej przez pełnomocnika działającego z upoważnienia Wspólnoty Mieszkaniowej działającej przez zarząd: X ., dotyczy naruszenia art. 66 Prawa budowlanego przez niewłaściwe jego zastosowanie. Nadto skarżący podnosi, że nie został zapoznany w toku postępowania z treścią ekspertyzy sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego. W myśl art. 66 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm./ w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Wspomniany artykuł wymienia kilka przesłanek, których spełnienie powoduje /jedna z nich to nieodpowiedni stan techniczny budynku/, że organ nadzoru budowlanego jest obowiązany wszcząć z urzędu postępowanie administracyjne i po jego przeprowadzeniu wydać decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzje wydawane w ramach rozdziału 6 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane dotyczą właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego i stąd adresatem wspomnianej decyzji może być wyłączenie właściciel lub zarządca obiektu budowlanego albo jego części /p. podobnie wyrok NSA IV SA 1597/97 LEX 47802/. Celem przepisu art. 66 Prawa budowlanego jest utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie, odpowiadającym jej funkcjom. Adresowany jest on do organów nadzoru budowlanego i stanowi materialnoprawną podstawę do podejmowania decyzji w wypadkach w nim określonych. Do tego aby wydać, na podstawie art. 66 nakaz wykonania robót budowlanych wystarcza nieodpowiedni stan techniczny, nie jest natomiast konieczny stan, który stwarza zagrożenie dla życia lub mienia. Nakaz usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego, może dotyczyć wyłącznie samego obiektu i nie może wkraczać w to co mieści się wewnątrz poszczególnych lokali mieszkalnych. Wobec wywodu zawartego w skardze, że decyzje administracyjne wydano w sprawie niezależnie od przyczyn powstania nieodpowiedniego stanu obiektu, Sąd pragnie zauważyć, że organ nadzoru budowlanego nie ma kompetencji aby rozstrzygać o winie i związku przyczynowym pomiędzy działaniem lub jego zaniechaniem a ewentualną szkodą. Cywilnoprawne aspekty sprawy może rozstrzygać wyłącznie sąd powszechny. Rozstrzygnięcie zawarte w wydanej na podstawie art. 66 Prawa budowlanego decyzji dotyczy szybkiego usunięcia nieprawidłowości w zakresie utrzymania obiektu budowlanego. Obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym ciąży na właścicielu i zarządcy. Jeżeli niewłaściwy stan obiektu jest spowodowany działaniem osób trzecich to właścicielowi lub zarządcy przysługuje możliwość dochodzenia odszkodowania na drodze cywilnoprawnej. W ocenie Sądu zarzut dotyczący uniemożliwienia skarżącemu zapoznanie się z treścią ekspertyzy, wykonanej przez rzeczoznawcę budowlanego w zakresie dotyczącym stwierdzonych uszkodzeń konstrukcyjnych budynku, jest zasadny, jednak nie miało to istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący otrzymał ekspertyzę [...] . lecz nie zgłosił żadnych uwag czy wniosków do niej do czasu wydania decyzji przez Inspektora Nadzoru Budowlanego do[....] Organy nadzoru budowlanego obu instancji prawidłowo zastosowały art. 66 pkt 1 Prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ oddalił skargę.