SA/Sz 333/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie WSA Barbara Gebel Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder/spr/ Protokolant: Beata Majewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym o d d a l a skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie nałożenia na J. M. grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podaje, że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w związku z niewykonaniem przez J. M. decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] r. Nr [...] nakazującej wykonanie określonych obowiązków w celu doprowadzenia do właściwego stanu technicznego budynków – mieszkalnego i gospodarczego, położonych na działce Nr [...] w G. gmina C.. Z akt administracyjnych wynika, że organ egzekucyjny w dniu [...] r. wezwał J. M. upomnieniem Nr [...] do wykonania obowiązków nałożonych decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] r. z tym, że w terminie natychmiastowym nakazał rozebranie wiszących elementów stropu budynku gospodarczego bezpośrednio zagrażającego bezpieczeństwu ludzi i mienia, w terminie do dnia [...] r. nakazał przystąpić do remontu budynku mieszkalnego wykonując w pierwszej kolejności roboty zabezpieczające przed dalszym niszczeniem części obiektu użytkowane przez S. C., natomiast w terminie do dnia [...] r. nakazał wykonanie remontu budynku mieszkalnego poprzez doprowadzenie go do należytego stanu technicznego. J. M. wniosła do organu egzekucyjnego prośbę o przedłużenie ww. terminów z uwagi na to, że złożyła w Sądzie Najwyższym kasację, której rozstrzygniecie miało mieć wpływ na wskazanie osoby odpowiedzialnej za remont budynku w G.. Uwzględnienie prośby o przedłużenie terminu organ egzekucyjny uzależnił od wykonania przez J. M. tych obowiązków, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z art. 32 § 1 i art. 122 § 1ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zmianami), organ egzekucyjny doręczył J. M. tytuł wykonawczy z dnia [...] r. oraz postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w kwocie [...] zł do wykonania obowiązków wynikających z przytoczonej decyzji. W odwołaniu od postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia J. M. kwestionowała wysokość nałożonej grzywny. Organ odwoławczy uznał jednak, że sytuacja materialna skarżącej nie może być powodem do uchylenia postanowienia o nałożeniu grzywny. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. M. domaga się uchylenia decyzji administracyjnych o ustaleniu obowiązku wykonania prac budowlanych z dnia [...]r. i nakładającej na skarżącą grzywny w celu przymuszenia z dnia [...] r. W uzasadnieniu skargi podaje, ze nie miała dostępu do nieruchomości w G. na skutek działań brata- S. C., który uniemożliwiał skarżącej wejście na teren nieruchomości. Skarżąca zarzuca również, że na skutek nieprawidłowego korzystania z nieruchomości i celowych działań S. C. doprowadził do dewastacji budynków. J. M. twierdzi również, że zgodnie z zapisem w księdze wieczystej nieruchomości, S. C. posiada również prawo własności do nieruchomości w G., zatem decyzja nakładająca obowiązek rozbiórki i remontu budynków winna dotyczyć również brata skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem ( jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny , który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest podstaw do uznania zaskarżonego postanowienia za niezgodne z prawem. Obowiązki polegające na nakazaniu rozbiórki wiszących stropów budynku gospodarczego, zawalonego i nieużytkowanego budynku gospodarczego, wykonania remontu budynku mieszkalnego usytuowanego na działce Nr [...]w G. gm. C. zostały nałożone na skarżącą decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...]r. utrzymaną w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] W celu wykonania obowiązków wynikających z decyzji, organ egzekucyjny zgodnie z art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w dniu [...] r. wystosował pisemne upomnienie do J. M. wzywające do wykonania obowiązków. Wobec nie wykonania obowiązków przez osobę zobowiązaną, organ egzekucyjny zgodnie z art. 32 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji doręczył skarżącej tytuł wykonawczy z dnia [...] r. z klauzulą o jego skierowaniu do egzekucji administracyjnej oraz postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wydane na podstawie art. 64, 116, 121 § 4 i 122 ww. ustawy. Przyjęty tok postępowania jest zgodny z powołanymi wyżej przepisami. Zgodnie z art. 122 § 3 powołanej wyżej ustawy zobowiązanemu służy prawo do zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego ( art. 33 i 34 ) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. W zakresie objętym niniejszą skargą, a dotyczącym postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, Zastosowany środek egzekucyjny jest przewidziany prawem i odpowiada wymaganiom przepisów 119-122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczy bowiem wykonania obowiązku orzeczonego ostateczna decyzją, którego to zobowiązania skarżąca mimo upomnienia nie wykonała. Okoliczność, że skarżąca nie jest jedynym właścicielem nieruchomości w G. gmina C. została wyjaśniona w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną i stąd też pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Sąd podziela pogląd przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że postępowanie egzekucyjne nie może stanowić kolejnej drogi prawnej służącej weryfikacji obowiązku objętego tytułem wykonawczym, zaś legalność zaskarżonego postanowienia badana jest pod kątem zgodności z prawem zastosowanego środka egzekucyjnego ( por. wyroki NSA z dnia [...] r. [...] , z dnia [...] I[...], z dnia [...] I SA[...]). Organ egzekucyjny nie był zatem uprawniony do badania zasadności decyzji będącej podstawą egzekucji administracyjnej. Z kolei wysokość nałożonej grzywny jest zgodna z art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.