SA/Sz 360/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA S. Kłosowski (spr.), Sędziowie NSA B. Gebel, K. Grzegorczyk-Meder, Protokolant M. Rosochacka, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2004r. sprawy ze skargi T. i S. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia do odpowiedniego stanu technicznego części obiektu budowlanego /. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]. Nr [...] II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości III. zasądza od Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]na rzecz skarżących kwotę [...] /[...]/ zł tytułem zwrotu kosztów sądowych Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 66 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane /Dz. U. z 200Ó r. nr 106 poz. 1126/ oraz art. 104 kpa Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał T. i S. G. oraz S. S. doprowadzenie do właściwego stanu technicznego [...]przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż w związku ze zgłoszeniem S. S., Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]wszczął postępowanie w sprawie złego stanu technicznego [...]w/w budynku . Na wniosek Państwa G. postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone. Zażalenie S. S. na postanowienie zawieszające postępowanie zostało uznane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]za słuszne. Oględziny przeprowadzone w dniu [...]r. potwierdziły, że [...]przecieka. W dniu [...]r. S. S. telefonicznie ponownie zgłosił o wystąpieniu przecieków pod [...]. Ponieważ [...]jest częścią wspólną budynku obowiązkiem współwłaścicieli jest utrzymanie go w należytym stanie technicznym. Od decyzji tej odwołali się współwłaściciele nieruchomości użytkownicy w/w [...]T. i S. G. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odwołaniu skarżący zarzucają organowi nadzoru budowlanego brak zawiadomienia ich o dokonanej w dniu [...]r. wizji lokalnej i wynikającej z tego powodu ich nieobecności podczas dokonanych oględzin. Ponadto zarzucają brak zawiadomienia o wznowieniu zawieszonego postępowania, co uniemożliwiło im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Zdaniem skarżących dowód z oględzin dokonanych bez ich udziału oraz telefoniczne informacje drugiego współwłaściciela nieruchomości o zalewaniu pomieszczeń pod [...]nie stanowią dowodu o złym stanie technicznym [...]. Według skarżących [...]jest w dobrym stanie technicznym, co potwierdziła wizja lokalna dokonana w dniu [...]r. Ponadto [...]nie stanowi współwłasności, gdyż zgodnie z ustawą z dnia [...]r. o własności lokali służy wyłącznie do użytku właścicieli lokalu nr [...], tj. skarżących. W związku z powyższym domagają się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w sprawie. Odwołanie złożył również S. S., który wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie nowej z określeniem terminu doprowadzenia [...]do właściwego stanu technicznego, podnosząc, że obawia się celowego uchylania się pp. G. od wykonania nakazu. Chciałby naprawę wykonać przed nadejściem okresu zimowego, ale wobec braku dostępu na [...], użytkowany wyłącznie przez pp. G. jest to niemożliwe. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]decyzją z dnia [...]. Nr [...]na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany użytkować obiekt zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym. W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W przedmiotowej sprawie Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]przeprowadził dwukrotnie wizję lokalną. W protokóle z kontroli przeprowadzonej w dniu [...]r. zapisano, iż wizualnie [...]jest w dobrym stanie technicznym, posiada [...]. Na [...]wylano dwa wiadra wody i nie stwierdzono przecieku. Natomiast w protokóle z wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu [...]r. stwierdzono wystąpienie przecieku w środkowej części sufitu pomieszczenia usytuowanego pod [...]. Na tej podstawie, uznając powyższy fakt za wystarczający dowód w sprawie, organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję, kończącą postępowanie w sprawie. W prowadzonym postępowaniu organ nie skorzystał z możliwości wydania postanowienia na podstawie art. 81 c ustawy Prawo budowlane, o nakazie przedłożenia oceny lub ekspertyzy o stanie technicznym [...], których koszt ponoszą osoby zobowiązane do ich dostarczenia w tym przypadku współwłaściciele nieruchomości, wychodząc z założenia, iż skoro współwłaściciele nieruchomości obowiązani są do wypełnienia obowiązku wynikającego z ww. art. 61 ustawy Prawo budowlane, mniejszym obciążeniem będzie wydanie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości bez ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z dostarczeniem ekspertyzy lub oceny technicznej. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z prawem i wykazanym stanem faktycznym. Decyzja ta w swym rozstrzygnięciu merytorycznym odnosi się do części wspólnych obiektu, gdyż strop [...]stanowi część wspólną nieruchomości. Zgodnie z prawem obowiązki nakłada na wszystkich współwłaścicieli przedmiotowego budynku. Wszelkie spory pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości dotyczące partycypowania w kosztach ponoszonych z utrzymaniem części wspólnych nieruchomości mogą być rozstrzygnięte w sądzie powszechnym na podstawie przepisów prawa cywilnego. Przepisy prawa budowlanego nie określają natomiast terminu wykonania nałożonego obowiązku, który należy wykonać niezwłocznie po uzyskaniu decyzji ostatecznej w sprawie. Powyższą decyzję T. i S. G. działający przez adw. M. B. zaskarżyli skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia. Skarga zawiera też wniosek o obciążeniu strony przeciwnej kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa pełnomocnika wg norm przepisanych. W skardze ponownie podniesiono, iż strona skarżąca, wbrew treści art. 79 kpa nie została poinformowana o miejscu i czasie oględzin przeprowadzonych dnia [...]roku, w trakcie których stwierdzono rzekome przeciekanie [...]. Uniemożliwienie skarżącym wzięcia udziału w przeprowadzeniu dowodu o kluczowym znaczeniu dla ustaleń faktycznych, miało bez wątpienia istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto organ administracji naruszył przepis art. 81 kpa, podejmując zawieszone wcześniej postępowanie i nie zawiadamiając o tym strony skarżącej, przez co strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów przed wydaniem decyzji przez organ I Instancji. W skazane wyżej naruszenia przepisów postępowania miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tym bardziej, że inne czynności i dowody zebrane w sprawie (w tym wcześniejsze oględziny) przeczą przyjętym ustaleniom faktycznym w zakresie złego stanu faktycznego o [...]. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi, iż organ l instancji naruszył przepisy art. 79 i 81 kpa., gdyż przeprowadził w dniu [...]. drugą wizję iokalną bez zawiadomienia skarżących o czasie i miejscu tej czynności oraz przyjął okoliczności faktyczne, dotyczące złego stanu technicznego [...], bez umożliwienia stronie skarżącej wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, organ odwoławczy stwierdza, iż pomimo powyższych uchybień proceduralnych organu I instancji, wydana decyzja odpowiada prawu w zakresie obowiązków, jakie spoczywają na współwłaścicielach nieruchomości, dotyczących utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym. Obowiązek nałożony w. decyzji dotyczy części wspólnych obiektu, a spory pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości w zakresie partycypowania w kosztach ponoszonych z utrzymaniem części wspólnych nieruchomości mogą być rozstrzygnięte w sądzie powszechnym. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art 97 § 1 w zw. z art 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ , sprawy, które skargi zostały wniesione Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ Wniesiona w niniejszej sprawie skarga okazała się zasadna. Zarówno akta sprawy jak i odpowiedź na skargę potwierdzają, zawarty w skardze zarzut naruszenia przez organ l instancji przepisów art. 79 i 81 kpa. Tego typu naruszenie przepisów postępowania mogło jednak mieć wpływ na wynik sprawy, zwłaszcza w sytuacji sprzecznych interesów współwłaścicieli spornego budynku, oraz całkowicie odmiennych ustaleń podczas wizji z dnia [...]r. w porównaniu z wynikami z [...]r. - jak wynika z akt sprawy obie instancje nie zastosowały się do treści z art. 10 § 1 kpa, czego konsekwencją jest niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, dotyczących stanu technicznego [...]i jego przeciekania. Należy też stwierdzić, iż wydając decyzję opartą na art. 66 prawa budowlanego organ nie może ograniczyć się do powtórzenia treści przepisu i nakazać doprowadzenie do właściwego stanu technicznego lecz wskazać jakie czynności zobowiązań winni wykonać, aby doprowadzić obiekt do pożądanego stanu, co wymaga dokładniejszego ustalenia stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, niż uczyniono to w zaskarżonej decyzji. Wobec stwierdzonych wyżej naruszeń przepisów art. 79, 81 i art. 10 kpa mogących mieć wpływ na wynik sprawy należało uwzględnić skargę i zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżoną decyzję, wraz z decyzją organu l instancji, uchylić. Orzeczenie w pkt il wyroku oparte jest na treści art. 152, zaś o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.