SA/Sz 385/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak, Asesor WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 sprawy ze skargi D. i F. W., A. i J. W., E. Ż. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenie na budowę. I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Starosta Powiatowy w S. działając w oparciu o art 28, art. 33 ust. 1, art, 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), decyzją z dnia [...] r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał B. i M. W. pozwolenie na budowę obejmujące przebudowę [...] na [...] oraz wykonanie schodów [...] i przyłącza [...] na działkach nr [...],[...] przy ul. M.. w S. Od decyzji tej odwołanie złożyli D. i F. T., A. i J. W. oraz E Ż. Uzasadniając odwołanie wskazali, że współwłaściciele nieruchomości wspólnej przy ul. R. w S., w drodze indywidualnego zbierania głosów, podjęli uchwałę nr [...], którą nie wyrazili zgody na wykonanie [...] i [...] od [...] budynku, [...], postawienie [...], odmalowanie [...] na wysokości od [...] do [...] oraz położenie kostki [...] pod projektowanymi [...] od strony [...] i [...] Podnieśli, że w prowadzonym postępowaniu współwłaściciele nieruchomości nie zostali, zgodnie z art. 10 k.p.a., powiadomieni o możliwości zapoznania się z dokumentami dotyczącymi pozwolenia na przebudowę [...] na lokal [...] oraz budowy [...] [...] do lokalu przy ul.R.S. Ponadto, nie zostali oni ujęci w rozdzielniku kwestionowanej decyzji z dnia [...] r. Odwołujący stwierdzili również, że [...] przy budynku usytuowanym przy ul. R. w S. jest małe i przyszła inwestycja wzmoże niebezpieczeństwo korzystających z niego dzieci, a samochody [...] dowożące [...] zakłócą panujący spokój. Wojewoda po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego odwołania wydał w dniu [...] r. dwie decyzje administracyjne oznaczone numerami: [...] i [...]. Pierwszą z nich, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 i art. 28 k.p.a. oraz art, 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniami A. i J. W. oraz E. Ż.. Drugą zaś, o nr [...] organ odwoławczy, w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 28, 33, 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nie uwzględniając odwołania D. i F. T. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że zarząd nieruchomością, którą objęte ma być zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne, sprawuje S. T. B. S. [...]. R. E. B. nr [...] w S.. Wspólnota mieszkaniowa składa się z [...] lokali, z których lokal nr [...] jest własnością D. i F. T., a lokal nr [...] własnością B. i M. W.. Przywołując treść art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. Nr 85, poz. 388 ze zm.) Wojewoda stwierdził, że S. T. B. S. [...] R. E. B. nr [...] Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. R. brała udział w postępowaniu, otrzymała decyzję organu I instancji nie wnosząc odwołania. Organ przyznał, że odwołujący się - D. i F. T., nie zostali zawiadomieni o wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, jednakże uchybienie to nie miało wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie zawarte w przedmiotowej decyzji. W niniejszej sprawie współwłaściciele nieruchomości podjęli w dniu [...] r. uchwałę nr [...], którą wyrazili zgodę na inwestycję polegającą na adaptacji lokalu [...] nr [...] na lokal użytkowy i wykonanie [...] od strony ulicy. W uchwale nr [...] współwłaściciele nie wyrazili zgody na wykonanie [...] i, [...] poprowadzenie na zewnątrz budynku [...], postawienie [...], odmalowanie [...], położenie [...] od strony [...] i od [...]. Projektowana przebudowa lokalu mieszkalnego na [...] jest zgodna z decyzją z dnia [...] r., nr [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Projekt posiada pozytywne uzgodnienie Zarządu Dróg Powiatowych w S. władającego działką nr [...] na której przewiduje się wykonanie [...],[...] do [...] oraz [...]. Zatem, w ocenie Wojewody, uchwała nr [...] nie jest dla organów wiążąca. Inwestor zaś legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodnie z art. 3 ust. 11 Prawa budowlanego (uchwała z dnia [...] r. nr [...] wyrażająca zgodę na adaptację [...] na [...]). W złożonej na powyższą decyzję skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego D. i F. T., A. i J. W. oraz E. Ż. wskazali m.in., że wspólnota przy ul. R. składa się z [...] lokali, z których lokal nr [...] jest własnością D. i F. T., lokal nr [...] jest własnością B. i M. W., lokal nr [...] jest własnością A. i J. W., a lokal nr [...] jest własnością E. Ż.. Pozostałe mieszkania o nr [...],[...] i [...] stanowią własność Gminy. Skarżący podkreślili, że z decyzji Wojewody z dnia [...] r., nr [...] wynika, iż właściciele lokali mieszkalnych nr [...] i [...] nie są stronami w sprawie, co jest oczywistym błędem. Konsekwencją powyższego skarżący nie zostali powiadomieni w trybie art. 10 § 1 k.p.a. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy dotyczącymi przebudowę [...] na [...] oraz wykonaniem [...] i [...] . Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. W okresie poprzedzającym posiedzenie Sądu z dnia [...] r. Wojewoda dołączył do sprawy pismo S. T. B. S [...].. datowane na dzień r [...]., znak [...]:. Z treści tegoż pisma wynika, że na dzień [...] r. w budynku nieruchomości wspólnej przy ul. R. znajdowało się [...] lokali mieszkalnych, z których [...] stanowiły własność osób fizycznych a pozostałe [...] własność Gminy S. Sąd na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo 0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zarządził połączenie spraw ze skarg A. i J. W. - sygn. akt SA/Sz [...] E. Ż. - sygn. akt [...] ze sprawą ze skargi D. i F. T. - sygn. akt SA/Sz [...], w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny , który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] r., n [...] r, dokonana według kryterium zgodności z prawem, doprowadziła do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawowym argumentem stanowiącym uzasadnienie wniesionej skargi stał się zarzut naruszenia przez organy art. 10 § 1 k.p.a. i pominięcia w postępowaniu osób mających przymiot strony postępowania. Z uzasadnienia i rozdzielnika zaskarżonej decyzji wynika, że Wojewoda za strony niniejszego postępowania uznał B. i M. W., D. i F. T oraz S. T. B. S. [...]. R. E. B. nr [...] Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. R. Pojęcie strony, jakim posługuje się art. 28 k.p.a. może być wyprowadzone z przepisów prawa materialnego, czyli z normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwałach podjętych w składzie siedmiu sędziów z dnia [...] r. sygn. akt [...] ([...]) i z dnia [...] r. sygn. akt [...] ([...]) trafnie przyjął, że interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. oznacza występowanie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków określonego podmiotu a sprawą administracyjną, w której może nastąpić konkretyzacja tych uprawnień i obowiązków. Powierzenie zarządu nieruchomością wspólną (ustanowienie zarządu) określa przepis art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903), który stanowi, że właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej lub prawnej. Stosownie do art. 20 i art. 21 w związku z art. 18 ust. 1 cyt. ustawy o własności lokali, jeżeli właściciele lokali w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali lub umowie zawartej później w formie aktu notarialnego albo w uchwale zaprotokołowanej przez notariusza nie określą sposobu zarządu, wspólnotę mieszkaniową reprezentuje na zewnątrz i kieruje sprawami zarząd wybrany spośród właścicieli lokalu lub osób spoza ich grona. W niniejszej sprawie organ odwoławczy przyjął, że zarządcą nieruchomości przy ul. R w S. jest S. T. B. S.. [...] W efekcie tego Wojewoda przy rozpatrywaniu odwołania od decyzji organu I instancji nie dopuścił do udziału w sprawie A. i J. W. i E. Ż. uznając, iż osoby te, jako najemcy lokali, były reprezentowane przez Zarząd Wspólnoty. Z treści pisma S. T. B. S.. [...] z dnia [...] r. wynika, że na dzień wydania decyzji przez organ I instancji ([...] r.) A. i J. W. byli właścicielami lokalu przy ul. R., a E. Ż. wraz z P. B. byli właścicielami lokalu przy ul. R. Stwierdzenie zatem przez organ odwoławczy, że A. i J. W. oraz E. Ż., jako najemcy lokali, nie mogli uczestniczyć w postępowaniu na prawach strony było błędne. Fakt funkcjonowania zarządu wspólnoty mieszkaniowej lub powierzenia zarządu nieruchomością wspólną wybranemu zarządcy-administratorowi nieruchomości, nie wyklucza automatycznie działania członków wspólnoty mieszkaniowej na zewnątrz w obronie własnych praw mieszkaniowych. Muszą być jednak one wyraźnie wykazane w konkretnej sprawie. Zagadnienie, czy A. i J. W. oraz E. Ż. posiadali i wykazali własny interes prawny w niniejszej sprawie nie było jednak poddane pod rozwagę w postępowaniu odwoławczym, bowiem organ niezasadnie przyjął, iż osobom tym prawo uczestniczenia w postępowaniu na prawach strony nie przysługuje z uwagi na nie legitymowanie się przez nie prawem własności do znajdujących się w budynku lokali mieszkalnych. Sąd stwierdził , że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o niepełne i w konsekwencji nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy co wiązało się z nierozważeniem kwestii istnienia interesu prawnego po stronie A. i J. W. na prawach strony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny , nie przesądzając ostatecznego wyniku sprawy uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody z dnia [...] nr [...] wydana została z naruszeniem art. 7 i art. 77kpa , w związku z czym, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.