SA/Sz 533/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr/ Sędziowie: Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda Sędzia NSA Iwona Tomaszewska I Protokolant sekr.sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2004r. sprawy ze skargi L. i B. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wydania w wyniku wznowienia postępowania nowej decyzji w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenia na budowę postanawia: odrzuca skargę.- Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...]r. wydana na podstawie art. 145a i art. 151 § 1 kpa, po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem Wojewody z dnia [...]r. wydanym na wniosek W. B., uchylającą decyzję Wojewody z dnia [...]r. o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę domu mieszkalnego [...] z [...] i przyłączami oraz orzekającą na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1121 ze zm.) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę J. i W. B.. Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, że po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia [...] r. sygn. akt [...], dotyczącego wymogu uzyskania zgody właściciela działki sąsiedniej, zaistniała podstawa do pozytywnego rozpatrzenia wniosku inwestora. Należy podnieść, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wznowienie jest postępowaniem odrębnym i nie stanowi prostej kontynuacji postępowania zakończonego ostateczną decyzja. Zatem decyzja wydana w trybie art. 151 kpa zapada w I instancji. Oznacza to, że przysługuje od niej środek odwoławczy. W niniejszej sprawie służy odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego /art. 88a ust.1 pkt 1 ust. a/ - ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /tekst jednolity-Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga wniesiona bez wyczerpania środków odwoławczych jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie organ orzekający zamieścił w decyzji błędne pouczenie wskazując, że stronom przysługuje prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu administracyjnego. Tak też postąpiła strona skarżąca. Błędne pouczenie, zawarte w uzasadnieniu decyzji, nie może rodzić dla strony negatywnych konsekwencji. W takim przypadku, z mocy art. 112 kpa, dającego stronie ochronę przed skutkami błędnego pouczenia, zastosowanie będzie miała instytucja przywrócenia terminu do wniesienia odwołania /art. 58 § 1 kpa/, o ile strona złoży w tym przedmiocie wniosek wraz z odwołaniem z zachowaniem terminu określonego art. 58 § 2 kpa to jest w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Z powyższych względów, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.