SA/Sz 620/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Zaremba Sędziowie: Sędzia NSA Zofia Przegalińska [spr.] Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant st. sekr. Gabriela Porzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi C. P.-Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej 1. u c h y l a zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. z a s ą d z a od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę[...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 65 § 4 pkt 2a, art. 13 § 1, § 3 pkt 1 i § 5, art. 83 § 1 i § 3, art. 85 § 1, art. 222 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks Celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów Ministrów dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 107, poz. 1217) oraz Taryfy celnej stanowiącej załącznik do tegoż rozporządzenia uznał zgłoszenie celne zawarte w dokumencie SAD nr [...] z dnia [...] r. w zakresie oznaczenia towaru, kodu, wartości statystycznej oraz podstawy opłaty i kwoty cła za nieprawidłowe i orzekł, że przedmiotem importu dokonanego przez C. POLSKA Spółka z o.o. były płyty ścienne z tworzyw sztucznych kod 392042110 i kształtowniki z tworzywa sztucznego kod towaru 3616209000. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postanowieniem z dnia 16 października 2000 r. wszczęto z urzędu postępowanie w zakresie klasyfikacji towaru, objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na polski obszar celny. W trakcie kontroli w firmie C. P. ujawniono szereg nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji towarów objętych zgłoszeniem celnym a dotyczącym płyt ściennych z tworzyw sztucznych i kształtowników z tworzyw sztucznych. W odwołaniu od tej decyzji zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa materialnego w szczególności art. 13 Kodeksu Celnego poprzez zastosowanie niewłaściwych kodów taryfy celnej w stosunku do importowanych towarów oraz pkt 2a, 3a, 3b, 3b, 3c Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, naruszenie art. 121, art. 122, art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy co skutkowało błędnymi ustaleniami, Spółka wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w części dotyczącej taryfikacji towarów uznania, że zgłoszenie zostało dokonane prawidłowo. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...]. Nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 2a ustawy Ordynacja podatkowa, art.13, art. 85 ustawy Kodeks celny, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej uchylił zaskarżoną decyzję w części i orzekł, że Spółka sprowadziła dylatacje 4035-42 kod 76190900. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pełnomocnik C.P. spółka z o.o. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji powtórzył zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji wniósł o zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wykazała, że skarga jest zasadna. Właściwość Sądu ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z 29 stycznia 1997r. - Kodeks celny /Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm./ cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych. Taryfa celne to usystematyzowane wyszczególnienie: towarów /nomenklatura/, podstaw wymiar cła i stawek celnych. Podstawowymi składnikami taryfy celnej są nomenklatura i stawki celne. W taryfie celnej znajdują się też wyjaśnienia dotyczące zakresu stosowania stawek celnych oraz różnego rodzaju informacje. Najważniejszym elementem taryfy celnej jest nomenklatura, która powinna być zupełna i przejrzysta. Zupełność nomenklatury oznacza, że powinna ona obejmować niemal wszystkie towary występujące w obrocie towarowym z zagranicą. Przejrzystość nomenklatury celnej osiąga się przez podział towarów na odpowiednie grupy, podgrupy, pozycje. Wymiar cła w obrocie towarowym z zagranicą uzależniony jest od prawidłowego zakwalifikowania towaru do określonej pozycji występującej w klasyfikacji towarowej. Interpretacja nomenklatury towarowej leży w gestii ministra właściwego do spraw finansów publicznych, który w art. 13 § 7 Kodeksu celnego upoważniony został do wydawania wyjaśnień do taryfy celnej. Zgodnie z ogólnymi regułami interpretacji systemu zharmonizowanego zawartym w załączniku do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z 17 września 1997r. /MP Nr 76, poz. 715/ tytułu sekcji, działów i poddziałów maja znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami określonymi w uwagach wyjaśnieniach. Prawidłowo więc organy celne uznały, że znaczenie podstawowe przy ustalaniu klasyfikacji towarów mają ze względu na powyższą regułę brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów. Nie powinno również budzić wątpliwości to, że organ celny na podstawie art. 83 § 1 Kodeksu celnego po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Może w tym celu w szczególności kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem, jak również późniejszych operacji handlowych dotyczących tych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio związanej z tymi operacjami. Organ celny może również przystąpić do kontroli towarów jeżeli istnieje jeszcze możliwość ich okazania. W sprawie tej sporna jest klasyfikacja sprowadzonych przez skarżącą towarów. Strony odmiennie bowiem określają cechy tych towarów co ma niewątpliwie wpływ na zaklasyfikowanie ich do odpowiedniej pozycji taryfy celnej. Określenie cech sprowadzonych przez stronę towarów wymaga zdaniem Sądu wiedzy specjalnej, a takiej ani organy celne, ani sąd nie posiadają. W przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne organ stosownie do treści art. 197 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ w związku z art. 262 Kodeksu celnego może powołać biegłego lub biegłych w celu wydania a opinii. Dowód taki jest niezbędny szczególnie w sytuacji, kiedy do tego samego towaru różne organy celne stosują różne klasyfikacje a z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie - Dyrektor Izby Celnej uznał za prawidłową klasyfikację wskazaną przez skarżącą w zgłoszeniu celnym importowanych przez nią między innymi profili i kształtowników wykonanych z aluminium lub PCV oraz końcówek i dylatacji, które to towary są również objęte zakwestionowanymi zgłoszeniami. Organy celne nie przeprowadzając dowodu z opinii biegłego na wskazane wyżej okoliczności naruszyły zdaniem Sądu art. 197 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dodatkowo wskazać należy, że zasadność podnoszonych przez skarżącą zarzutów potwierdza wniosek pełnomocnika organu celnego co do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 i 205 § 1 i 2 wskazanej wyżej ustawy. Na podstawie art. 152 tej ustawy rozstrzygnięto w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji.