SA/Sz 683/03

WyrokWSA w Szczecinie2004-08-25

Skład orzekający: Zofia Przegalińska, Marzena Kowalewska, Nadzieja Karczmarczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, opierając się wyłącznie na wniosku wierzyciela o wycofanie tytułów wykonawczych, pomijając wniosek zobowiązanego o umorzenie postępowania z uwagi na uchylenie decyzji stanowiącej podstawę tytułów wykonawczych?
Ratio decidendi
Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, ponieważ organ egzekucyjny nie rozpatrzył merytorycznie wniosku zobowiązanego o umorzenie postępowania egzekucyjnego, który wpłynął przed wnioskiem wierzyciela o wycofanie tytułów wykonawczych. Pominięcie wniosku zobowiązanego, zawierającego argumenty o uchyleniu decyzji stanowiącej podstawę tytułów wykonawczych, stanowi naruszenie przepisów postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A.O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego złożył pełnomocnik A.O. na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wskazując na uchylenie decyzji stanowiącej podstawę tytułów wykonawczych. Wniosek wierzyciela o wycofanie tytułów wykonawczych wpłynął do organu egzekucyjnego później niż wniosek zobowiązanego. Organ egzekucyjny umorzył postępowanie na podstawie wniosku wierzyciela, pomijając wniosek zobowiązanego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżone postanowienie i zasądził na rzecz skarżącego kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska /spr/ Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk Protokolant Katarzyna Orłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi A.O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 lutego 2003r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego I. u c h y l a zaskarżone postanowienie II. z a s ą d z a na rzecz skarżącego od Dyrektora Izby Skarbowej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 17, art. 18 oraz art. 59 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 926 ze zm./, a także na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071/, Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Nr [...] umarzające postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko A. O. na podstawie tytułów wykonawczych SM8/od 15 do 25/01. Z uzasadnienie zaskarżonego postanowienia wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie art. 59 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji umorzył postępowanie prowadzone przeciwko A. O. ponieważ w dniu 7 stycznia 2003r. wierzyciel złożył wniosek w tym zakresie . Wynika też z uzasadnienia postanowienia, że w dniu 6 stycznia 2003r. pełnomocnik A. O. złożyli wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny umorzył postępowanie na podstawie art. 59 § 1 pkt 9, art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej było to zasadne, gdyż zgodnie z art. 26 tej ustawy, organ egzekucyjny wszczyna i prowadzi postępowanie egzekucyjne na wniosek i ryzyko wierzyciela, a pełnomocnik A. O. nie dołączył do wniosku żadnych dowodów na podstawie, których można by ocenić jego zasadność. Wniosek pełnomocnika Dyrektor Izby Skarbowej ocenił jako bezprzedmiotowy, gdyż w tym samym czasie tj. 7 stycznia 2003r. wpłynął wniosek wierzyciela o wycofanie tytułów wykonawczych, dlatego odstąpiono od zbadania zasadności wniosku pełnomocnika, do czego zresztą w tej sytuacji organ egzekucyjny nie miał już legitymacji prawnej. Wynika dalej z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, że w zażaleniu wniesionym na postanowienie organu egzekucyjnego podniesiony został zarzut naruszenia art. 59 § 1 pkt 2 i 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez jego pominięcie w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia. Nadto w zażaleniu wskazano na naruszenie art. 7 oraz art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zażalenie nie zostało uwzględnione, głównie z tej przyczyny, że wniosek wierzyciela wpłynął do organu równocześnie z wnioskiem zobowiązanego o umorzenie postępowania egzekucyjnego, a także dlatego że oprócz doręczenia wkładki tytułu wykonawczego, nie dokonano żadnych czynności egzekucyjnych ponieważ jak się okazało w Banku, do którego skierowano zajęcie, zobowiązany nie miał rachunku bankowego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesiono zarzut naruszenia art. 63 § 2, art. 7, art. 123 § 2 art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 59 § 1 i art. 60 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wyjaśniono też w skardze, że umorzenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela /art. 59 § 1 pkt 9/ nie powoduje uchylenia dokonanych czynności, a to ma wpływ na bieg terminów przedawnień zobowiązań A. O.. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Skarga jest zasadna. Z akt sprawy dotyczącej postępowania egzekucyjnego wynika, że w dniu 6 stycznia 2003r. do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego wpłynął wniosek sporządzony przez pełnomocnika A. O. o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach wymienionych w tym wniosku. Wskazano w tym piśmie, że tytuły wykonawcze określają egzekwowany obowiązek niezgodnie z treścią decyzji, a nadto wynika dalej z tego pisma że decyzja stanowiąca podstawę tytułów wykonawczych została uchylona przez Izbę Skarbową w dniu [...]. Jako podstawę prawną żądanego umorzenia podano art. 59 § 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wniosek wierzyciela według daty widocznej na stemplu wpłynął do organu egzekucyjnego w dniu 8 stycznia 2003r., a więc dwa dni później niż wniosek zobowiązanego. Zgodzić się więc należy ze stanowiskiem strony skarżącej, iż wskazanie w podstawie prawnej postanowienia umarzającego postępowanie egzekucyjne jedynie art. 59 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji pozostaje w sprzeczności z faktami mającymi odzwierciedlenie z materiałem zgromadzonym w aktach sprawy. Pominięcie wniosku zobowiązanego w ten sposób, że nie rozpatrzono argumentów jakie zostały w nim wskazane byłoby możliwe jedynie wówczas, gdyby jako pierwszy wpłynął do organu wniosek wierzyciela. Nie przesądzając czy podniesione we wniosku wierzyciela z dnia 6 stycznia 2003r. argumenty istotnie uzasadniają umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i 3 ustawy egzekucyjnej, stwierdzić należy, że również i te okoliczności powinny być zbadane merytorycznie, zwłaszcza, że prowadzą one do uchylenia czynności egzekucyjnych w przeciwieństwie do sytuacji kiedy następuje umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie wniosku wierzyciela. Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy o p.p.s.a. dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, skarga podlega oddaleniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło