SA/Sz 694/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Protokolant St. Sekr. Sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2004r. sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zmiany decyzji o zasiłku stałym I. u c h y l a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 163 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) oraz art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), zmienił własną decyzję Nr [...] r. przyznającą Z.G. zasiłek stały z tytułu wychowywania niepełnosprawnego dziecka od dnia [...] r., w wysokości [...] zł miesięcznie, w łącznej kwocie [...] zł, płatnej w trzech ratach. W wyniku dokonanej zmiany Z.G. otrzymał zasiłek stały w tej samej miesięcznej wysokości od dnia [...] r. oraz od dnia [...] r., w łącznej kwocie [...]r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż Z.G. nie poinformował o fakcie pobierania zasiłku dla bezrobotnych w okresie od [...] r. Po uzyskaniu informacji z PUP o pobieraniu przez Z.G. zasiłku o bezrobotnych postanowiono zmienić decyzję z dnia [...] r., ponieważ zgodnie z art. 27 a ust. 2a ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały nie przysługuje osobie otrzymującej zasiłek dla bezrobotnych. Rozpatrując odwołanie Z.G. od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856), art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) oraz § 1 pkt 6 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia na 17 lutego 1999r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 13, poz.115) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że w myśl art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały przysługuje między innymi osobie nie pozostającej w zatrudnieniu. Pobieranie zaś zasiłku dla bezrobotnych wyklucza możliwość przyznania zasiłku stałego (art. 27 ust. 2a pkt 2 ustawy). Zatem w sytuacji gdy ujawniony został fakt pobierania przez Z.G. zasiłku dla bezrobotnych przez okres 1 roku, okres ten należało wyłączyć przez zmianę decyzji Nr [...]r. Z.G. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie podnosząc, że Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] od początku do końca nie honorował wyroku NSA w Jego sprawie, zmieniając swoje decyzje. W uzasadnieniu wyjaśnia, że pracował na pracach interwencyjnych do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, ponieważ nie mógł pozwolić aby jego rodzina umarła z głodu lub miała iść kraść. Po wyroku Sądu Kierownik przyznał Mu kwotę w wysokości [...] zł, którą zmienił swoimi decyzjami. W wyniku namowy Kierownika aby przyznaną kwotę rozłożyć na raty, otrzymał tylko [...] przyznanej kwoty. Uważa, że został oszukany i wprowadzony w błąd przez Pana Kierownika. Ponadto dodał, że przyznana kwota zasiłku w wysokości [...] zł miesięcznie nie jest wystarczająca na potrzeby Jego rodziny, gdyż obecnie musi sprawować opiekę nad synem i chorą psychicznie małżonką. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na mocy przepisów art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie, w których postępowanie nie zostało zakończone. Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Skarga okazała się zasadna, lecz z przyczyn innych niż podniesione w niej zarzuty. Jak wynika z akt administracyjnych dnia 10 stycznia 2003r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wydał decyzję, w której przyznał Z.G. na podstawie art. 27 ust.1 i 5 ustawy z 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 414 ze zm.), zasiłek stały na okres od [...] Podstawą do wydania powyższej decyzji stał się zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym między innymi postanowienie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] wydane na posiedzeniu w dniu [...]r., w którym orzeczono, że R.G. syn Z. wymaga ze względu na stan zdrowia sprawowania nad nim opieki polegającej na stałej bezpośredniej i osobistej pielęgnacji i systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym, rehabilitacyjnym oraz edukacyjnym, w zakresie uniemożliwiającym podjęcie zatrudnienia przez osobę ubiegającą się o zasiłek stały. Następnie organ uznał, że nie poinformowanie przez skarżącego o fakcie pobierania zasiłku dla bezrobotnych, stanowi podstawę do zmiany powyższej decyzji i w rezultacie pozbawienie skarżącego zasiłku w tym okresie. Nadto organy uznały, że w sprawie nie zostały spełnione łącznie warunki art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, który był podstawą przyznania zasiłku stałego. Zdaniem Sądu organ administracji zastosował niewłaściwą podstawę prawną powołując się na art. 43 ust. 2a ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ może zmienić lub uchylić decyzję administracyjną na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa lub jeżeli nastąpiły zmiany w sytuacji dochodowej lub osobistej osób otrzymujących świadczenie, a także jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w ust. 4 i 5 oraz w art. 6 i 34 ust. 4a tej ustawy. Przesłankami, o których mowa w wymienionych przepisach, jest stwierdzenie przez pracownika socjalnego wystąpienia rażących dysproporcji między wysokością dochodu udokumentowaną przez rodzinę ubiegającą się o pomoc, a rzeczywistą sytuacją majątkową, odmowa złożenia oświadczenia o dochodach i stanie majątkowym, brak współdziałania z pracownikami socjalnymi w rozwiązywaniu trudnej sytuacji, pobieranie świadczenia, które jest nienależne. W ocenie Sądu, w sprawie nie zaistniała żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że fakt pobierania zasiłku dla bezrobotnych przez skarżącego miał miejsce jeszcze przed wydaniem decyzji przyznającej zasiłek stały. Natomiast z treści zacytowanego powyżej przepisu wynika, że daje on podstawę do zmiany lub uchylenia decyzji o ile któryś z wymienionych przypadków wystąpi już po wydaniu decyzji przyznającej świadczenie. Ponadto należy zwrócić uwagę, że organy nawet nie próbowały przedstawiać jakichkolwiek z ww. przesłanek, lecz zakwestionowały podstawę przyznania decyzji przez podważenie przesłanek określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, a które stały się podstawą do przyznania zasiłku stałego decyzją z dnia 10 stycznia 2003 r. Zdaniem Sądu, jeżeli organ administracji podważa swoje wcześniejsze ustalenie, to jedynie tryby nadzoru opisane w kodeksie postępowania administracyjnego pozwalają na ewentualne wzruszenie ostatecznych decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje organów obu instancji oraz na podstawie oraz art. 152 orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.