SA/Sz 731/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda/spr./ Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Robert Rozbicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego o d d a la skargę Kierownik Rejonowego Ośrodka Pomocy Rodzinie – [...] decyzją z dnia [...] na podstawie art. 31a, 43 ust.1 i 46 ust.5 i 5a ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej /Dz.U. z 1998r. Nr 64, poz. 414 ze zm./ odmówił przyznania J.M. bezzwrotnego specjalnego zasiłku celowego na zakup kuchenki gazowej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że IJ.M. jest osobą samotną, całkowicie niezdolną do pracy ze względu na stan zdrowia. Otrzymuje rentę inwalidzką z ZUS w wysokości [...] zł i zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł oraz od [...]r. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...]zł. Zajmuje [...] mieszkanie z kuchnią i łazienką. W dniu [...]r. w czasie przeprowadzonej wizji lokalnej w mieszkaniu wnioskodawcy ustalono, że kuchenka gazowa jest sprawna, a instalacja gazowa jest szczelna. Dlatego organ I instancji stwierdził brak podstaw do udzielenia pomocy na zakup kuchenki gazowej. W odwołaniu od tej decyzji J.M. podniósł, że jest osobą niepełnosprawną, samotnie gospodarującą, otrzymującą rentę inwalidzką, która nie wystarcza na zaspokojenie niezbędnych potrzeb. Odwołujący podniósł, że kuchenka gazowa ma [...] lat i nikt nie chce jej naprawić. Mieszkanie wymaga odnowienia, bo było malowane [...] lat temu, stan techniczny mieszkania jest bardzo zły. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 138 § 2 kpa i art. 5, art. 31a w związku z art. 4 ust.1 i art. 2 ust.1 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej uchyliło zaskarżoną decyzją w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej obowiązuje zasada indywidualizacji. Organ I instancji rozpoznając sprawę nie wziął pod uwagę faktu, że J.M. jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji. W dniu [...]r. zmarła mu matka, która sprawowała opiekę nad odwołującym się. J.M.I zwrócił się [...]r. do organu I instancji o przyznanie pomocy finansowej na malowanie mieszkania i zakup kuchenki gazowej. Na temat sprawności kuchenki gazowej opinię winien wydać zakład gazowniczy. Natomiast w sprawie odnowienia mieszkania, które od [...] lat nie było malowane organ I instancji nie zajął w ogóle stanowiska w zaskarżonej decyzji. Nadto wskazano, że w warunkach rozpoznawanej sprawy, wskazanie byłoby objęcie strony specjalistycznymi usługami opiekuńczymi /kontakt z psychiatrą, załatwienie recept, ich wykup i systematyczne podawanie leków/ oraz przyznanie pomocy w trybie art. 31a lub art.5, 32 i 41, bądź podjęcie kroków o umieszczenie w dps. Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ I instancji był obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, czego w warunkach rozpoznawanej sprawy nie dopełnił. Nie dokonał również rozważenia możliwości załatwienia wniosków strony w całości. Ponadto, nie podjął niezbędnych działań z urzędu mimo, iż był do tego zobowiązany przepisami art. 36 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.M. podtrzymał zarzuty zawarte w odwołaniu, opisał trudną sytuację materialną i zdrowotną oraz zły stan mieszkania, spowodowany brakiem od wielu lat środków finansowych na jego remont. Dołączył do pisma z dnia [...]r. o wskazaniach do ulg i uprawnień. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy, w których skargi zostały wniesione Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 16 § 2 kpa i art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ kontroluje zaskarżoną decyzją wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem. W świetle tych przepisów do właściwości sądu administracyjnego nie należy wydawanie decyzji lub innych aktów administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej. Oznacza to, że Sąd nie jest właściwy do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie zasiłku celowego specjalnego, gdyż sprawa ta należy do kompetencji właściwych organów pomocy społecznej. Przedmiotem rozpoznania sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia i postępowania, w którym ono zostało wydane. Według art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub części. Natomiast przepis art. 138 § 3 kpa obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że w sprawach należących do właściwości organów samorządu terytorialnego organ odwoławczy uprawiony jest do wydania decyzji uchylającej i rozstrzygającej sprawę co do istoty jedynie w przypadku gdy przepisy prawa nie pozostawiają rozstrzygnięcia uznaniu organu samorządu terytorialnego. W pozostałych przypadkach organ odwoławczy uwzględniając odwołanie, ogranicza się jedynie do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Do zadań własnych z zakresu pomocy społecznej realizowanych przez grupę między innymi należy przyznawanie i wypłacanie zasiłków celowych specjalnych /art. 10 ust.1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej/. Zgodnie z art. 31a ust.1 w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie lub rodzinie nie spełniającej kryterium dochodowego może być przyznany bezzwrotny specjalny zasiłek celowy. Organ administracji rozpatrując wniosek o przyznanie zasiłku specjalnego celowego działa w ramach uznania administracyjnego. Dlatego organ II instancji nie mógł rozstrzygnąć sprawy do co istoty to znaczy przyznać skarżącemu bezzwrotny zasiłek celowy /niezależnie od uchybień prawa procesowego w postępowaniu przed organem I instancji./. Z tych względów należy uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa dlatego skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.