SA/Sz 738/02

PostanowienieWSA w Szczecinie2011-12-29

Skład orzekający: Joanna Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku WSA, sporządzona osobiście przez stronę, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zgodnie z art. 285f § 3 w zw. z art. 175 p.p.s.a., powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego w sprawach podatkowych). Skoro skarżący osobiście sporządził przedmiotową skargę, nie spełnia ona wymogów formalnych i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący J D wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 lutego 2004 r. (sygn. akt I SA/Sz 738/02), który oddalił jego skargę na decyzję Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. Skarżący osobiście sporządził skargę, nie korzystając z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, a także złożył ją po upływie ustawowego terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 29 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J D o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 lutego 2004 r. o sygn. akt I SA/Sz 738/02 wydanego w sprawie ze skargi J D na decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wyrokiem z dnia 12 lutego 2004 r., sygn. akt I SA/Sz 738/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J D na decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. Orzeczenie stało się prawomocne w dniu 20 lutego 2004 r. Pismem z dnia 21 lutego 2011 r. Jf D wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem ww. wyroku. Skarżący, jednocześnie ze skargą, zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 kwietnia 2011 r. przyznano skarżącemu profesjonalnego pełnomocnika w żądanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie skarga, o której mowa w art. 285a § 1 p.p.s.a. powinna być sporządzona przez osoby wymienione w przepisie art. 175 p.p.s.a., a więc adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych doradcę podatkowego, w sprawach własności przemysłowej rzecznika patentowego, co z kolei wynika z przepisu art. 285f § 3 p.p.s.a. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżący osobiście sporządził skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 lutego 2004 r. Skarga złożona przez skarżącego nie spełnia zatem wymogów określonych w art. 175 p.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Zauważyć również należy, iż przedmiotowa skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w cytowanym art. 285f § 1 p.p.s.a. W świetle powyższych okoliczności należało uznać skargę jako niedopuszczalną, wobec czego na podstawie art. 285f § 3 w zw. z art. 175 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło