SA/Sz 829/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant st. sekr. sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2004r. sprawy ze skargi T.M. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji II. z a s ą d z a od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę x złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. [...] Wójt Gminy na wniosek Miejskich Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. zmienił częściowo własną decyzję z dnia [...] r. Nr [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie linii kablowej [...] mającej zasilać stację uzdatniania wody w – w części dotyczącej terminu ważności, przedłużając ten termin do [...] Decyzja ta doręczona została [...] jako właścicielowi działki Nr [...] jako właścicielowi działki [...] , przez które przechodzić ma powyższa inwestycja liniowa, w dniu [...] . Dnia [...] złożyli odwołania od tej decyzji, z wnioskami o stwierdzenie jej nieważności, podnosząc, iż wbrew art.49 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie otrzymali odpisu decyzji zaraz po jej wydaniu, lecz dopiero na swój pisemny wniosek, a także, że nie zapewniono im czynnego udziału w każdym stadium postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji. Wnioski o stwierdzenie nieważności następnie wycofali, pozostawiając do rozpatrzenia organowi II instancji odwołania od przedmiotowej decyzji. W odwołaniach tych [...] zarzucili decyzji Wójta Gminy [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na opisane wyżej przedsięwzięcie, niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Decyzją z dnia [...] . [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy z dnia [...] . przedłużającą ważność decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...] . Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Przedmiotem tego postępowania odwoławczego jest decyzja Wójta Gminy z dnia [...] . zmieniająca częściowo decyzję z [...] . ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę linii kablowej mającej zasilać Stację Uzdatniania Wody w x a zmiana ta polega na przedłużeniu jej ważności do [...] r. Zarzuty dotyczące decyzji z [...] . nie mogą tu być rozpatrywane. Kwestia ta była przedmiotem odrębnego postępowania , w wyniku którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję z dnia [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy. Stosownie do art. 42 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. tj. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 z późn.zm./ jednym z niezbędnych elementów decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest ustalenie okresu jej ważności. Przepisy ustawy nie precyzują ważności takiej decyzji, pozostawiając tę kwestię do rozstrzygnięcia organowi administracji. Oznacza to, że w dowolnym czasie, przed upływem terminu ważności decyzji, termin ten może być przez organ orzekający przedłużony, na uzasadniony wniosek inwestora, w oparciu o art.155 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten dopuszcza bowiem możliwość zmiany decyzji ostatecznej, na mocy której strona nabyła prawo, za jej zgodą. W rozpatrywanej sprawie organ pierwszej instancji prawidłowo powołał jako podstawę prawną zmiany swojej decyzji - art.155 Kpa. Zgoda inwestora czyli strony, która na mocy tej decyzji nabyła prawo - jako konieczny warunek - została wprost wyrażona w piśmie z dnia 23 lipca 2002 r. a zatem przedmiotowa decyzja nie narusza prawa. Powyższą decyzję [...] zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się stwierdzenia jej nieważności oraz zasądzenia na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 155 kpa polegające na przyjęciu, że wyłącznie inwestor jest stroną, która nabyła prawa na mocy decyzji ustalającej warunki zabudowy zagospodarowania terenu i przyjęciu, że zgoda inwestora jest wystarczająca do zmiany tej decyzji, w trybie art. 155 kpa, a także obrazę art. 10 kpa. W uzasadnieniu skargi podniesiono też, że skarżący nie zostali powiadomieni o toczącym się postępowaniu w sprawie przedłużenia ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania i wydania tej decyzji opartej na art. 155 kpa bez ich zgody, co stanowi naruszenie prawa będące przesłanką do wznowienia postępowania, uzasadniające uchylenie decyzji przez Sąd administracyjny bez względu na to, czy miało ono wpływ czy też nie na wynik sprawy. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Również uczestnik postępowania – Miejskie Wodociągi i Kanalizacja Spółka z o.o. wniósł o oddalenie skargi, wskazując, iż zarzuty skargi nie znajdują uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Na podstawie art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania niniejszej skargi właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270; zm. Dz. U z 2004 r. Nr 162 poz. 1692), dalej przytaczanej skrótowo: P.p.s.a.). Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swej jurysdykcji ocenia zgodność z prawem zaskarżonych do niego aktów administracji publicznej. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja wydana został z naruszeniem prawa, - choć nie wskazanym w treści skargi. Z akt sprawy wynika, iż decyzja Wójta Gminy przedłużająca na wniosek Miejskich Wodociągów i Kanalizacji decyzję tego organu z [...] . ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu została wnioskodawcy doręczona w tym samym dniu tj. [...] Zgodnie z art. 129 § 2 kpa w związku z art. 16 § 1 kpa po upływie 14 dni do wniesienia odwołania przez stronę decyzja ta stała się ostateczna . Skarżącym, których nie powiadomiono o toczącym się postępowaniu o przedłużeniu ważności decyzji z [...] r.,decyzję tę doręczono na ich wniosek w dniu [...] ., gdy decyzja ta była już decyzją ostateczną, gdyż termin do wniesienia odwołania dla strony, która została pozbawiona udziału w postępowaniu w I instancji liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu. Po upływie terminu do wniesienia odwołania stronie, która nie brała działu w danym postępowaniu może skutecznie bronić swych praw przez złożenie żądania wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa /por. B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H. Beck/. Strona na rzecz której wydana została i prawidłowo doręczona decyzja po upływie terminu do wniesienia odwołania nabyła prawa wynikające z treści tej decyzji , które podlegają ochronie, zgodnie z zasadą trwałości decyzji administracyjnych wyrażoną w art. 16 kpa. W okolicznościach niniejszej sprawy organ odwoławczy nie był więc uprawniony do rozpatrzenia odwołań skarżących od decyzji, która stała się ostateczną, wobec czego wydana w następstwie rozpatrzenia tych odwołań decyzja , będąca przedmiotem skargi dotknięta jest nieważnością /art. 156 § 1 pkt 1 kpa/. Dlatego zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.