SA/Sz 855/03
WyrokWSA w Szczecinie2004-12-16
Skład orzekający: Danuta Strzelecka – Kuligowska, Elżbieta Makowska, Katarzyna Grzegorczyk – Meder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego, mimo braku dowodów doręczenia stronie zawiadomienia o wszczęciu postępowania i wezwania na wizję lokalną?Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, ponieważ organ odwoławczy, utrzymując w mocy decyzję o umorzeniu postępowania, naruszył przepisy postępowania administracyjnego, w szczególności art. 10 K.p.a. Brak jest dowodów doręczenia stronie zawiadomienia o wszczęciu postępowania i wezwania na wizję lokalną, a także nie wyjaśniono, czy i kiedy doręczono decyzję organu I instancji. Te zaniechania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła samowolnej rozbiórki balkonu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ balkon został zlikwidowany. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów K.p.a. i Prawa budowlanego, w szczególności brak czynnego udziału w postępowaniu i nieprawdziwe ustalenia dotyczące stanu technicznego balkonu.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz stwierdzono, że nie podlega ona wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska /spr./ Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder Protokolant Robert Rozbicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2004r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej rozbiórki części obiektu budowlanego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia [...] . Nr [...] wydana na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. umorzył postępowanie w sprawie " zlikwidowanego balkonu w budynku mieszkalnym przy [...] Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że postępowanie w powyższej sprawie zostało wszczęte na wniosek [...] zamieszkałej w [...]
Powołując się na protokół z dnia [...] , organ stwierdził, że przeprowadzona wizja lokalna wykazała, że sporny balkon został zlikwidowany (ze względu na zły stan techniczny) przez dotychczasowego użytkownika mieszkania [...] . Przedłożona dokumentacja zdjęciowa z lat sześćdziesiątych wykazała, że budynek od strony frontowej nie posiadał balkonu. Sporny balkon został wykonany przez [...] Z tych powodów PINB postępowanie w tej sprawie uznał za bezprzedmiotowe.
Od decyzji tej odwołała się [...] pismem z dnia [...] . (opatrzonym prezentatą z datą wpływu [...] .) do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego domagając się jej uchylenia i orzeczenia co do istoty sprawy względnie przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Odwołująca się zakwestionowała ustalenia organu podnosząc w szczególności, że nieprawdziwe są twierdzenia [...] o złym stanie technicznym spornego balkonu stanowiącego jej własność i wskazała na uniemożliwienie jej brania czynnego udziału w postępowaniu na skutek przetrzymywania przezeń pism do niej kierowanych wskutek czego w ogóle nie była poinformowana o terminie wizji lokalnej oraz o wydanej decyzji. Decyzja ta, zdaniem strony, nie została poprzedzona należycie przeprowadzonym postępowaniem dowodowym.
Podkreśliła, że "o decyzji organu I instancji z dnia [...]. dowiedziała się dopiero w dniu [...] . kiedy to ponownie chciała złożyć wniosek o wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wstępnych warunków niezbędnych przy odbudowie balkonu."
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia [...] . Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. i art. 105 § 1 K.p.a , po rozpatrzeniu odwołania – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu, powołując się na akta sprawy, że balkon od strony frontowej budynku przy ul. [...], wybudowany został przez. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W marcu 1999r. [...] , bez zgody właściwego organu oraz współwłaścicielki nieruchomości balkon ten rozebrał.
W świetle powyższych faktów organ II instancji uznał, że prowadzone postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych związanych z rozebraniem wybudowanego samowolnie w przeszłości balkonu stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie takie jest właściwe niezależnie od oceny stanu technicznego balkonu oraz woli skarżącej wyrażonej w tej sprawie. Zdaniem organu stwierdzone uchybienie przez Organ I instancji przepisom art. 10 K.p.a. nie ma wpływu na przyjęte rozstrzygnięcie.
W ostatnim zdaniu uzasadnienia decyzji zawarto następujące stwierdzenie: " Organ odwoławczy uwzględnił argument skarżącej, dotyczący niezawinionego przez nią braku udziału w prowadzonym przez nią postępowaniu, a przez to braku możliwości bronienia swoich praw, rozpatrując niniejsze odwołanie od decyzji organu I instancji."
W sporządzonej przez pełnomocnika (radcę prawnego) skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i o zasadzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Skarga oparta została na zarzucie rażącego naruszenia przepisów prawa, a mianowicie art. 10 i 105 § 1 K.p.a. oraz przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, w szczególności art. 31 ust. 2 i art. 32 polegającego na bezprawnym ustaleniu, iż [...] miał prawo samowolnie dokonać rozbiórki balkonu stanowiącego część obiektu budowlanego, co w konsekwencji doprowadziło do umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem oraz w granicach orzekania sądu zakreślonych w art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi doprowadziła do uwzględnienia skargi, bowiem decyzja ta nie odpowiada prawu.
Na wstępie należy podkreślić, iż stawiany skargą zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. okazał się zasadny i to z przyczyn jeszcze dalej idących niż podnoszone przez skarżącą. Analiza akt administracyjnych przedstawionych przez organ sadowi wraz z odpowiedzią na skargę dowodzi, nie tylko tego, że organ II instancji przed wydaniem decyzji nie zawiadomił skarżącej w trybie art. 10 § 1 K.p.a., ale przede wszystkim wskazuje na to, że w aktach tych brak jest:
- dowodu doręczenia skarżącej zawiadomienia sporządzonego w trybie art. 61§ 4 K.p.a. , stanowiącego pismo z dnia 15 września 1999r.( k. 5 ) o wszczęciu postępowania w sprawie " likwidacji balkonu";
- dowodu doręczenia [...] znajdującego się na k. 4 wezwania do wzięcia udziału dnia [...] . w wizji lokalnej obiektu;
- decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]
Organ odwoławczy mimo tych braków, podnoszonych zresztą przez stronę w odwołaniu wniesionym [...] ., a wiec po upływie ponad 3 lat od wydania przez organ I instancji decyzji z dnia [...] .- nie tylko ich nie usunął, ale przede wszystkim nie wyjaśnił czy i kiedy doręczono skarżącej decyzję organu I instancji, bądź czy decyzji tej, jak twierdzi, nie otrzymała. W rezultacie tego zaniechania nie wiadomo jest czy i kiedy zaczął biec dla [...] , traktowanej przez organ I instancji jako strona postępowania, termin do wniesienia odwołania określony w art. 129 § 2 K.p.a. a zatem nie została wyjaśniona kwestia trybu w jakim pismo skarżącej z dnia [...] . zatytułowane "Odwołanie" należało rozpatrzyć, a wiec czy w trybie zwykłym jako odwołanie od decyzji nieostatecznej, czy też w trybie nadzwyczajnym przewidzianym dla wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną.
Nie wyjaśnienie tych okoliczności nie daje co prawda Sądowi możliwości stwierdzenia, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 3 Kpa., bowiem wobec wyżej wyłożonych braków postępowania odwoławczego byłoby to przedwczesne, ale stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 P.p.s.a. orzec jak w sentencji.
Sąd przez przeoczenie nie orzekł w wyroku w przedmiocie zawartego w skardze wniosku o zasadzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Błąd ten może być usunięty tylko na wniosek strony skarżącej złożony w trybie art. 157 § 1 P.p.s.a. w terminie 14 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło