SA/Sz 940/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska/spr./ Sędziowie Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk Protokolant Anna Malinowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2004r. sprawy ze skarg E.C. na decyzje Izby Skarbowej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Nr [...] w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych o d d a l a obie skargi Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, Izba Skarbowa w S. uchyliła w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] określającą E.C. zam. w [...] wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. w kwocie [...] oraz wysokość zaległości podatkowej z tytułu tego zobowiązania w kwocie [...] i przekazała sprawę organowi Kontroli Skarbowej do ponownego rozpatrzenia. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że podstawą wydania decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej były ustalenia, iż rozliczenie podatkowe dokonane przez E.C. w ramach "U" było wadliwe. Podatniczka jak ustalono zawyżyła koszty uzyskania przychodów zaliczając do nich kwotę [...] wynikającą z faktur wystawionych na innego podatnika oraz kwotę [...] na podstawie dokumentów nie spełniających warunków dokumentów księgowych. Organ I instancji ustalił też , że podatniczka zaniżyła przychody nie wykazując przychodów z tytułu nieodpłatnego świadczenia w kwocie [...] powstałe wskutek korzystania w 2000r. nieodpłatnie z kwoty [...] otrzymanej na podstawie umów pożyczki z dnia 30 grudnia 1997r. i 30 grudnia 1998r. zawartej przez podatniczkę z "T" Spółka z o.o. /od 1999r. występującej jako "T"/. Ustalono także że podatniczka nie wykazała przychodu z tytułu świadczeń w naturze w kwocie [...] powstałych wskutek nierozliczenia przez strony umowy dzierżawy nakładów poczynionych przez Spółkę z o.o. "T" na dzierżawioną nieruchomość będącą własnością podatniczki. Z decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli podatniczka nie zgodziła się i w odwołaniu do Izby Skarbowej w S. domagała się jej uchylenia. Zdaniem podatniczki materiał dowodowy zebrany w sprawie jest niekompletny a to spowodowało błędne ustalenia faktyczne i błędną ocenę prawną. Bezpodstawne w ocenie podatniczki jest ustalenie przychodów z tytułu świadczeń w naturze mających postać nakładów najemcy na nieruchomość której jest właścicielką. Podatniczka zakwestionowała również zakwalifikowanie pożyczki udzielonej jej przez Spółką z o.o. "T" do nieodpłatnych świadczeń podnosząc jednocześnie, iż nieuzasadnione jest pominięcie przez kontrolujących spłaty pożyczki poprzez sprzedaż wierzytelności, a tym samym utożsamia spłaty jednie poprzez przypływ gotówki. W wyniku rozpatrzenia odwołania Izby Skarbowa w S. stwierdziła, iż ostateczne rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeproszenia postępowania dowodowego w znacznej części i wrzała szczegółowo w uzasadnieniu podjętej decyzji w jakim zakresie powinno nastąpić wyjaśnienie kwestii spłaty zaciągniętych przez podatniczkę pożyczek odraz stanu faktycznego w zakresie wartości ponoszonych nakładów inwestycyjnych przez Spółkę z o.o. "T" na nieruchomość będącą współwłasnością podatniczki. Decyzje z tej samej daty Izba Skarbowa w S. uchyliła również w całości decyzję odsetkową organu I instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Rozstrzygnięcie to było konsekwencją uchylenia decyzji wymiarowej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca domagając się uchylenia decyzji Izby Skarbowej w S. twierdząc, że nie zachodzi konieczność uchylenia decyzji organu kontroli gdyż ustalenie wszystkich wskazanych przez Izbę Skarbową okoliczności mogło nastąpić w trakcie postępowania w drugiej instancji, szczególnie w świetle zgromadzonych i przedstawionych przez skarżącą dowodów i materiałów załączonych do odwołania. Skarżąca stwierdziła też w uzasadnieniu skargi, że Izba Skarbowa przychyliła się w wielu kwestiach do jej stanowiska powołała się też na Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego /Warszawa 1996, Adamiak, Borkowski, strony 592-593/ gdzie napisano, iż samo uzupełnienie dowodów nie jest wystarczającą przesłanką do kasacji decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Skarżąca powołała się też na wyrok NSA z 22 września 1981r. UII SA 400/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 88. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na rozprawie Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi połączył sprawy ze skarg na decyzję wymiarową i odsetkową dotyczące tego samego roku podatkowego do łącznego ich rozstrzygnięcia uznając, że obie sprawy pozostają ze sobą w związku. Skargi nie są zasadne. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, który stanowi, że "organ odwoławczy może uchylić decyzję organu I instancji, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy". W świetle powyższego stwierdzić należy, że organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać Sprewę do ponownego rozpatrzenia, gdy postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone w taki sposób, że organ odwoławczy aby dokonać oceny prawidłowości ustalenia stanu faktycznego musiałby przeprowadzić postępowanie dowodowe albo w całości albo w znacznej części. Takich uprawnień organ odwoławczy jednak nie posiada i zgodnie z art. 229 Ordynacji podatkowej może przeprowadzić tylko uzupełniające postępowanie dowodowe. Z uzasadnienia decyzji kasacyjnej wydanej przez Izbę Skarbową w S. wynika, że wadliwość zaskarżonej decyzji organu kontroli skarbowej polegała na tym, iż postępowanie dowodowe nie wyjaśniło podstawowych aspektów sprawy co uniemożliwiło organowi odwoławczemu ocenę stanu faktycznego sprawy. Wyjaśnienia , jak szczegółowo to wskazał organ odwoławczy, w znacznej części wymagały dwie kwestie: przychód podatniczki z tytułu nieodpłatnych świadczeń oraz przychód z tytułu uzyskanych przez podatniczkę świadczeń w naturze. W odniesieniu do obu powyższych kwestii organ odwoławczy wskazał jakie okoliczności faktyczne powinny być zbadane przez organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zaznaczyć też należy, że rozstrzygnięcie kasacyjne podjęte przez organ odwoławczy odpowiada żądaniu strony zawartemu w odwołaniu właśnie z uwagi na nieprawidłowe ustalenia faktyczne które zarzucała strona. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi podlegają oddaleniu.