SAB/Sz 300/03

PostanowienieWSA w Szczecinie2004-03-17

Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Marzena Kowalewska, Arkadiusz Windak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać uwzględniona, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła skutecznego zażalenia do organu wyższej instancji?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, co w tym przypadku oznaczało brak skutecznego zażalenia do organu wyższej instancji. Pismo strony nie spełniało wymogów formalnych zażalenia, ponieważ nie odnosiło się do konkretnej sprawy i nie identyfikowało jednoznacznie wniosku, co uniemożliwiło organowi wyższej instancji właściwą ocenę działania organu pierwszej instancji.
Stan faktyczny
Skarżący P. J. złożył skargę na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarżący skierował do Inspektora pismo z pytaniami dotyczącymi jego praw, obyczajów panujących w urzędzie, terminów załatwiania spraw, opłat, odwołań, możliwości składania skarg na pracowników, istnienia korupcji i łapownictwa. Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał skarżącego do wpłacenia opłaty skarbowej. Skarżący następnie wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzuca skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski ( spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2004 r sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzuca skargę P. J. złożył skargę na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego, do którego w dniu [...]r. skierował pismo o treści "chcę pana szanownego a dostojnego Inspektora Generalnego INB zapytać : 1. jakie mam prawa w pańskim inspektoracie w której pracuje też J.Z. wnoszę o ich opisanie pełny katalog, ja dla przykładu podam kilka z ich wielości: a), uzyskana informacji, b) jakie obyczaje tutaj panują, c)Terminy załatwiania spraw, d) wymagane dokumenty, e) wielkość opłat skarżących, f) jakie są odwołanie i do kogo, 2. Czy wolno na nasze znakomite osoby B. i Z. składać skargi i do kogo, 3. Do kogo kierować pochwalne zarzuty, 4. Czy u Was istnieje korupcja i łapownictwo, 5. Jeżeli dokonuje np. przestępstwa do kogo kierować sprawę." Na powyższe pismo Inspektor Nadzoru Budowlanego odpowiedział wnioskodawcy pismem z dnia [...]r. stwierdzającym, iż w związku z brakiem podstaw do informacji bezpłatnej na złożone pismo z dnia [...]r. w sprawie różnych skarg i łapownictwa, wzywa się wnioskodawcę do wpłacenia opłaty skarbowej w wysokości [...] zł. Pismem z [...]r. P. J. wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] sprawach o udzielenie informacji publicznej, o które zwracał się do tego organu w okresie od [...] do [...]r. W pozycji [...] wymienił pismo z [...]r. określając je jako "zasady prawne urząd petent", stwierdzając na rozprawie w WSA w dniu [...]r., iż stanowi ono zażalenie na bezczynność INB wobec jego pisma o udzielenie informacji publicznej z dnia [...]r. Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając, iż pisma skarżącego z [...]r. nie można traktować jako wniosku o udzielenie informacji niejawnej. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 w zw. z art. 85 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271) sprawy w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne - na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270, dalej określonej skrótowo ppsa). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., zawierającym podobne uregulowanie jak art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przedmiotem skargi jest - jak określił to skarżący P. J. -bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie udzielenia informacji określonych we wniosku z dnia [...]r. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na bezczynność organu tj. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, służy stronie zażalenie do organu administracji wyższego stopnia. Warunkiem wniesienia do Sądu administracyjnego .skargi na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie wyczerpanie środka wskazanego w art. 37 § 1 kpa. Pismo skarżącego skierowane do WINB (dołączone do skargi) wskazywane przez skarżącego jako "zażalenie", z datą wpływu [...]r., nie może zostać uznane za zażalenie o którym mowa w art. 37 § 1 kpa, albowiem ani wskazaną datą ani treścią, nie odpowiada ono treści wniosku którego dotyczy zarzut bezczynności Inspektora Nadzoru Budowlanego. W piśmie z [...]r. jest mowa o "wniosku z dnia [...]r.", dotyczącym "zasady prawne urząd - obywatel", co nie odpowiada treści, ani dacie przytoczonego pisma skarżącego do Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa musi dotyczyć konkretnej i jednoznacznie zdefiniowanej sprawy, dotyczącej działania bądź bezczynności organu administracji. W sytuacji, gdy strona składa [...] różnych wniosków o udzielenie informacji, winna zapewnić ich jednoznaczną identyfikację, umożliwiającą organowi wyższej instancji rozpatrującemu zażalenie na bezczynność, właściwą ocenę działania organu którego działanie bądź bezczynność w danej sprawie jest przedmiotem skargi.. Dotyczy to również postępowania przed sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy uznać należało, że wniesiona skarga nie spełnia warunku z art. 52 p.p.s.a. i dlatego jest niedopuszczalna i wobec czego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło