I SA 1050/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) WSA Emilia Lewandowska Protokolant I Inga Szcześniak po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oddala skargę I SA 1050/02 UZASADNIENIE Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] marca 2002 r., Nr [...] na podstawie art. 138 § 1pkt 1, art. 127 § 2 k. p. a., art. 94 ust. 1 i 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity : Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58) w związku z § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżnienia tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. Nr 131, poz. 1469)oraz § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz.U. Nr 131, poz. 1468), po rozpatrzeniu odwołania S. J. od decyzji nr [...], z dnia [...] lutego 2002 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. odmawiającej przyznania pomocy, finansowej na budownictwo mieszkaniowe utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, co następuje: S. J. jest funkcjonariuszem Komendy Wojewódzkiej Policji w K., wraz z rodziną (żoną i synem) zamieszkuje w lokalu mieszkalnym przy ul. R. w K., uzyskanym w drodze darowizny na podstawie aktu notarialnego (repertorium [...] numer [...]) z dnia 10 grudnia 2001 r. W dniu 23 stycznia 2002 r. S. J. zwrócił się o przyznanie pomocy finansowej na uzyskane w 2001 r. mieszkanie. Komendant Wojewódzki Policji w K. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., Nr [...] odmówił przyznania pomocy finansowej na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. Komendant Główny Policji, rozpatrując sprawę w wyniku odwołania wniesionego przez S. J., miał na uwadze, co następuje: Uprawnienie policjanta do lokalu mieszkalnego wynika z art. 88 ustawy o Policji. Zgodnie z tym przepisem prawo do lokalu przysługuje policjantowi w służbie stałej w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Zastępczą formą realizacji tego prawa jest przewidziana przepisem art. 94 ust. 1 ustawy pomoc finansowa: "na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni I SA 1050/02 mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość". Bezspornym jest, że S. J. jest w posiadaniu własnościowego prawa do zajmowanego spółdzielczego lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w K. Z załączonego do wniosku o przyznanie pomocy finansowej aktu notarialnego (repertorium [...] numer [....]) z dnia 10 grudnia 2001 r. wynika, że rodzice zainteresowanego darowali wnioskodawcy i jego żonie własnościowe prawo do zajmowanego lokalu. Uzyskanie przez skarżącego przedmiotowego lokalu mieszkalnego w drodze darowizny nie rodziło skutków finansowych. Darowizna jest bezpłatnym świadczeniem na rzecz obdarowanego. S. J. występując z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej nie miał żadnych zobowiązań finansowych, które warunkowałyby uzyskanie mieszkania. Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy pragmatycznej pomoc finansowa ze środków budżetu Państwa jest świadczeniem celowym i ma służyć uzupełnieniu wkładu finansowego policjanta w uzyskanie we własnym zakresie lokalu mieszkalnego (domu). Uzyskanie mieszkania bez konieczności poniesienia nakładów na ten cel (np. w drodze darowizny) nie rodzi uprawnień do pomocy finansowej. W skardze wniesionej na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. J. domagał się jej uchylenia jako niezgodnej z prawem. Zdanie skarżącego uzasadnienie odmowy przyznania pomocy finansowej jest niezgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjanta, bowiem rozporządzenie to wymaga tylko uzyskania lokalu, bez określenia, w jakiej formie to uzyskanie ma nastąpić. W rozporządzeniu określono dokumenty, jakie należy dołączyć do wniosku, używając spójnika "albo", są to zatem wymogi alternatywne i spełnienie choćby jednego z nich – co w sprawie miało miejsce – jest spełnieniem całości. Ponadto określenie "w szczególności" stwierdza, że katalog ten nie jest zamknięty, dokumenty nie są wyliczone enumeratywnie i organ I instancji dokonał nieprawidłowej interpretacji przepisu – niezgodnej z wykładnią językową. Stanowisko organu odwoławczego jest również nieprawidłowe. Art. 94 ust. 1 ustawy o Policji nie stwierdza, iż uzyskanie mieszkania bez konieczności poniesienia I SA 1050/02 nakładów na ten cel nie rodzi uprawnień do pomocy finansowej, forma darowizny, chociaż przenosząca własność na rzecz obdarowanego bezpłatnie również rodzi określone skutki finansowe, a użyte określenie,, pomoc finansowa" jest pojęciem szerokim i jej odmowa w przypadku skarżącego nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to przepis wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna nie naruszają prawa. Odmowa przyznania S. J. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego nastąpiła w oparciu o właściwie zinterpretowane przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, (tj. Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58). Nie można podzielić argumentów podniesionych w skardze, odwołujących się wyłącznie do gramatycznej wykładni przepisów normujących omawianą kwestię, której zastosowanie prowadziłoby do celu sprzecznego z ustawą. Rozumienie zawartego w art. 94 ust. 1 ustawy pojęcia "uzyskanie lokalu mieszkalnego" winno nastąpić z odwołaniem się do wykładni systemowej i celowościowej. Rozdział 8 powołanej ustawy zatytułowany " Mieszkania funkcjonariuszy Policji" zawiera szereg powiązanych ze sobą unormowań regulujących sprawy mieszkaniowe policjantów. Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Art. 94 ust. 1 stanowi, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkaniowego na podstawie decyzji I SA 1050/02 administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Jednocześnie, stosownie do art. 95 ust. 1 ustawy lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się m. in. policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno – pensjonatowy. Zrealizowanie prawa policjanta do lokalu mieszkalnego w formie zastępczej, to jest przez udzielenie pomocy finansowej na jego uzyskanie, jest także wyłączone w przypadkach określonych w art. 95 ust. 1 ustawy, analogicznie jak w przypadku przydziału lokalu. Pomoc finansowa ma na celu zmniejszenie wydatków policjanta związanych z uzyskaniem we własnym zakresie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej, domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, gdy uzyskanie to wiąże się z poniesieniem kosztów finansowych nabycia tego lokalu lub domu. Otrzymanie lokalu mieszkalnego w drodze umowy darowizny, a więc bezpłatnego przysporzenia majątkowego przez darczyńcę na rzecz obdarowanego wyklucza możliwość przyjęcia, że policjantowi przysługuje pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy. Koszty opłacenia aktu notarialnego (jeśli ponosił je obdarowany), opłaty na rzecz spółdzielni nie są to koszty związane bezpośrednio z uzyskaniem lokalu, które to uzyskanie następuje w przypadku darowizny nieodpłatnie (takie stanowisko wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 marca 2001 r., sygn. akt I SA 281/2000). Skarżący otrzymał lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę w drodze darowizny, w dacie ubiegania się o pomoc finansową był w jego posiadaniu, stąd w świetle przytoczonych wyżej przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji odmowa przyznania tej pomocy nie naruszała prawa. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała oddaleniu.