I SA 1165/02

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący del. sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) del. sędzia NSA Anna Lech Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. i J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: skargę odrzucić I SA 1165/02 UZASADNIENIE I. i J. R. w dniu 14 lutego 2002 r. złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie na bezczynność Gminy W. w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomość przy ul. P. w W. W zażaleniu wnieśli o wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002 r., [...], orzekło o uznaniu tego zażalenia za nieuzasadnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ustaliło, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2002 r. ([...]) Burmistrza Miasta W. rozpoznał wniosek I. i J. R. o przekształcenie użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. Płatowcowej 7 i wobec tego zażalenie nie jest uzasadnione. Równocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że postanowienie jest ostateczne w toku instancji oraz, że może być zaskarżona z powodu niezgodności z prawem bezpośrednio do Naczelnego sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 od dnia doręczenia W skardze na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego I. i J. R. wnieśli stwierdzenie jego nieważności albo o jego uchylenie. Zdaniem skarżących narusza ono art. 6, 7, 8, 35, 37 i 38 k.p.a. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło m. in., że opóźnienie w załatwieniu wniosku skarżącym nastąpiło z powodu znacznej ilości wniosków o przekształcenie użytkowania wieczystego. Niezależnie od powyższego Burmistrz Gminy W. rozpatrzył wniosek skarżących o przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności. (decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. [...]). W związku z tym w sprawie nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 37 § 2 k.p.a., tj. do wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wojewódzkie sądy administracyjne orzekają w sprawach na bezczynność w przypadkach określonych w pkt. 1-4, a więc m. in. w sprawach niewydania decyzji administracyjnej w terminie. Jak wynika z akt sprawy po wniesieniu zażalenia , Burmistrz Gminy W. w dniu [...] kwietnia 2002 r. wydał decyzję w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego przysługującego I. i J. R. w prawo własności. Wobec tego zażalenie I. i J. R. podlegało rozpoznaniu z uwzględnieniem tego faktu. Postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 37 k.p.a. nie podlegają zaskarżeniu do sądu, nie są to bowiem postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, ani postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podobne stanowisko przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 stycznia 2001 r., sygn. IV SAB 236/99 (niepubl.). Powyższe oznacza, że skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r., mimo zawartego w nim pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia, nie mogła być rozpoznana przez Sąd i jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych przyczyn sąd orzekł, jak w sentencji.