I SA 1194/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz (spr.) Sędziowie NSA Anna Łukaszewska – Macioch asesor WSA Anna Tarnowska – Mieliwodzka Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2004 r. sprawy ze skargi W. Z. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie prawa wykonywania zawodu lekarza uchyla zaskarżoną uchwałę oraz uchwałę Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Okręgowej Izby Lekarskiej w T. z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...], przy czym tę w części określającej datę ważności prawa wykonywania zawodu lekarza. I SA 1194/02 UZASADNIENIE Okręgowa Rada Lekarska [...] Okręgowej Izby Lekarskiej w T. uchwałą z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] przyznała W. Z., obywatelowi Ukrainy, prawo wykonywania zawodu lekarza na czas do dnia 31 grudnia 2006 r., Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej zaś – po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy, wniesionego tylko w części dotyczącej okresu, na jaki prawo przyznano – uchwałą z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] utrzymało w mocy tę uchwałę. Okręgowa Rada Lekarska podała, że W. Z. nie wykonuje zawodu lekarza i nie jest zatrudniony na podstawie stosunku pracy (chociaż pierwotnie przyznano mu prawo wykonywania zawodu lekarza od 3 listopada 1998 r do 31 grudnia 2001 r.), natomiast zajmuje się działalnością o charakterze paramedycznym, tj. irydologią i akupunkturą – co jest przedmiotem niezakończonego postępowania przed Komisją Etyki Lekarskiej - i te właśnie okoliczności dowodzą, że nie wykazuje nienagannej postawy etycznej, co stanowiło przyczynę przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza tylko na czas określony, za czym przemawia także ograniczony do dnia 4 września 2008 r. termin pobytu w Polsce, gdyż taką ważność ma karta stałego pobytu, którą się legitymuje. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej podało z kolei, że "Okręgowa Rada Lekarska ma prawo do samodzielnej oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzą względy związane z interesem społecznym i słusznym interesem obywateli, potencjalnych pacjentów, które przemawiają za nieprzyznaniem lekarzowi W. Z. prawa wykonywania zawodu lekarza na stałe". W skardze W. Z. zarzucił, że jak w odwołaniu – czasowe ograniczenie prawa wykonywania zawodu lekarza jest dowolne i nie znajduje uzasadnienia, ani prawnego, ani faktycznego. Skarżący podniósł, że od [...] lutego 2002 r. zawarł z Lekarsko – Dentystyczną Spółdzielnią Pracy" [...]" w T. umowę zlecenie na wykonywanie czynności lekarza ogólnego , i odpowiedni dokument przedstawił Okręgowej Radzie Lekarskiej. Skarżący wyjaśnił, że termin ważności karty stałego pobytu dotyczy tylko samego dokumentu, podczas gdy prawo pobytu nie ma czasowego charakteru, oraz I SA 1194/02 zaprzeczył, aby zajmowanie się irydologią, czy akupunkturą, było niezgodne z etyką zawodową. Skarżący zarzucił w szczególności, że organy samorządu lekarskiego nie wykazały dalszego prawa wykonywania zawodu nie przyznano na stałe. W odpowiedzi Naczelna Rada Lekarska podtrzymała stanowisko wyrażone przez Prezydium. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona uchwała podlega uchyleniu już z tej przyczyny, że Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej nie podjęło obowiązków organu odwoławczego, gdyż nie rozpatrzyło przedstawionych w odwołaniu zarzutów, i poprzestało na konstatacji o prawie Okręgowej Rady Lekarskiej do samodzielnej oceny sprawy. Ocena zaś Okręgowej Rady Lekarskiej jest wadliwa dlatego, ze powody przyznania prawa wykonywania zawodu tylko na czas określony są niejasne i nie znajdują potwierdzenia w okolicznościach sprawy. Okręgowa Rada Lekarska przyjęła, że skarżący nie wykonuje zawodu lekarza, podczas gdy stan ten uległ zmianie od dnia [...] lutego 2002 r. Okręgowa Rada Lekarska uznała, że skarżący nie wykazuje nienagannej postawy etycznej, podczas gdy postępowanie przed Komisją Etyki Lekarskiej nie było zakończone. Okręgowa Rada Lekarska uznała wreszcie, że za ograniczonym czasem wykonywania zawodu przemawia ograniczony czas ważności karty stałego pobytu, lecz zarazem przyznała prawo wykonywania zawodu na okres krótszy (31 grudnia 2006 r.) niż okres ważności karty (4 września 2008 r.), przy czym nawet nie badała – w świetle ustawy o cudzoziemcach ( obecnie ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. – Dz.U. Nr 128, poz. 1175) – jakie znaczenie prawne ma ten dokument. Z kolei – aby poruszyć jeszcze inny aspekt – chociaż Okręgowa Rada Lekarska podała w wątpliwość postawę etyczną skarżącego, jednak przyznała, wprawdzie ograniczenie czasowo, prawa wykonywania zawodu – i w tej części uchwała nie była objęta odwołaniem, jest więc ostateczna i prawomocna – podczas, gdy – w świetle art. 7 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarskim (Dz.U. z 2002 r. Nr 21, poz. 204 ze zm.) – nienaganna postawa etyczna jest warunkiem, bez spełnienia którego prawo wykonywania zawodu lekarza w ogóle nie może być przyznane. I SA 1194/02 Przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza wyklucza zatem kwestionowanie postawy etycznej, i rzeczywisty charakter tego rodzaju zarzutów stawianych skarżącemu - oraz ich wpływ na wynik sprawy – wymaga dopiero wyjaśnienia gdyż nie wiadomo co w istocie stoi na przeszkodzie uwzględnianiu wniosku o przyznanie prawa wykonywania zawodu na stałe. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.