I SA 1273/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska Asesor WSA Jerzy Siegień (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2005 r. sprawy ze skargi [...] Teatru [...] im. [...] w O. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie uwłaszczenia oddala skargę. Wojewoda [...], na podstawie art. 200 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741, z późn. zm.), decyzją z dnia [...] września 1998 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Teatr im. [...] w O. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w O. przy [...] (działka [...]), ul. [...] (działka nr [...]), ul. [...] (działka [...]) i ul. [...] (działki nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...] i [...]), oraz nabycie prawa własności budynków i urządzeń położonych na tym gruncie, w tym w części odpłatnie. Od powyższej decyzji odwołał się Teatr im. [...] w O. oraz [...] Teatr [...] im. [...] w O. kwestionując rozstrzygnięcie Wojewody [...]. Po rozpatrzeniu powyższych odwołań Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] października 1999 r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu za rok 1998 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie organu pierwszej instancji oraz uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 8 decyzji i ustalił, że obowiązek ujawnienia w księdze wieczystej nabytych praw spoczywa łącznie na teatrze im [...] w O. oraz [...] Teatrze [...] im. [...] w O.", w pozostałym zaś zakresie zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Pismem z dnia 2 kwietnia 2002 r. [...] Teatr [...] im. [...] w O. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1998 r. oraz decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 1999 r. - w części dotyczącej odpłatności za nabytą własność budynków i urządzeń, a także o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] października 1999 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmówił stwierdzenia nieważności powyższych decyzji, a decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. utrzymał ją w mocy. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wznowił postępowanie uwłaszczeniowe zakończone decyzją z dnia [...] października 1999 r. Następnie organ centralny, na podstawie art. 150 § 1 oraz art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] października 1999 r., wskazując że w świetle przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne okoliczności faktyczne lub dowodowe istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Wnioskodawca domagał się, aby za nowe okoliczności uznać treść uzasadnienia do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2002 r. sygn. akt I SA 2105/00 Powyższy wyrok NSA dotyczy innej nieruchomości oraz innego podmiotu - Filharmonii [...], a ponadto ponieważ został wydany w dniu 15 marca 2002 r., nie istniał więc w dniu wydania przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzji z dnia [...] października 1999 r. Oznacza to zdaniem organu centralnego, że argument do wznowienia postępowania, powołany przez wnioskodawcę, nie został spełniony. Z akt nie wynika też, aby zaistniały inne przesłanki, o których mowa w art. 145 § 1 k.p.a. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast po rozpatrzeniu wniosku [...] Teatru [...] im. [...] w O. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 2003 r. odmawiającą uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] października 1999 r. w przedmiocie uwłaszczenia Teatru im. [...] w O., decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji z dnia z dnia [...] lutego 2003 r. organ centralny stwierdził, że zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne okoliczności faktyczne lub dowodowe istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Z treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wznowienia postępowania uwłaszczeniowego [...] Teatr [...] im. [...] w O. wskazuje, iż nowe okoliczności faktyczne w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa stanowi dla przedmiotowej sprawy odmienna wykładnia przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji uwłaszczeniowych dotyczących uwłaszczenia Teatru im. [...] w O. Jednakże wykładnia przepisów prawa materialnego, stanowiąca podstawę prawną decyzji, orzekającej co do istoty sprawy, nie jest ani nową okolicznością faktyczną, ani nowym dowodem uzasadniającym wznowienie postępowania administracyjnego. Skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2003 r. złożył [...] Teatr [...] im. [...] w O., zarzucając tej decyzji naruszenie przepisów art. 145 k.p.a. oraz przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 200 - 202 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, z późn. zm.). Ponadto strona skarżąca podniosła, że skoro organ administracyjny przychylił się do wniosku o wznowienie postępowania postanowieniem z [...] stycznia 2003 r., to w dalszym toku postępowania, a zwłaszcza w decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. nie mógł już poprzestać na rozważeniu formalnej zasadności tego wniosku, lecz rozpoznać sprawę merytorycznie. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 5 czerwca 2003 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Kontrola sądowoadministracyjna aktów lub czynności organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie nie może zostać uwzględniona. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. może nastąpić tylko wtedy, gdy zostaną spełnione łącznie wymienione w nim przesłanki. Ma to miejsce wtedy, gdy dowód, bądź okoliczność faktyczna: - są istotne dla sprawy, - istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej, - nie były znane organowi, który wydał tę decyzję, - wyszły na jaw po wydaniu decyzji. Przez nową okoliczność istotną dla sprawy (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.) należy rozumieć jedynie taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. We wniosku o wznowienia postępowania uwłaszczeniowego [...] Teatr [...] im. [...] w O. wskazał, że nowe okoliczności faktyczne w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. stanowi dla przedmiotowej sprawy odmienna wykładnia przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji dotyczących uwłaszczenia Teatru im. [...] w O., zawarta w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2002 r. sygn. akt I SA 2105/00. W wyroku tym, wbrew twierdzeniu strony skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie nie zawarł nowej wykładni art. 200 - 202 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uzasadniającej uwłaszczenie Teatru im. [...] w O. w trybie art. 202 tej ustawy. W wyroku tym Sąd stwierdził, że organy administracji w ogóle nie zbadały ani nie wypowiedziały się w decyzji, na jakiej podstawie Filharmonia [...] została wpisana do rejestru kultury. Brak prawidłowych ustaleń w powyższym zakresie uniemożliwił Sądowi dokonanie pełnej oceny w rozpatrywanej sprawie. W sprawie dotyczącej uwłaszczenia Teatru im. [...] w O. organy orzekające ustaliły, że Teatr ten posiadał osobowość prawną w dniu 5 grudnia 1990 r. Decyzją z dnia [...] lipca 1985 r. Nr [...] Wojewoda [...] zatwierdził statut Teatru im. [...] w O., na podstawie którego został on wpisany do rejestru prowadzonego przez Ministra Kultury. Zgodnie z art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 28 grudnia 1984 r. o instytucjach artystycznych (Dz. U. Nr 60, poz. 304, z późn. zm.), z chwilą wpisu do rejestru instytucja artystyczna, którą zgodnie z art. 1 ust. 1 powołanej ustawy są m. in. teatry, uzyskuje osobowość prawną. Powołanie się przez [...] Teatr [...] im. [...] w O. na okoliczność wydania przez Wojewodę [...] postanowienia z dnia [...] lutego 1993 r., na mocy którego założono księgę rejestrową dla tego Teatru, jest bez znaczenia w przedmiotowej sprawie. Postanowienie to wydano w związku z zarządzeniem Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1993 r., w wyniku którego podzielono Teatr im. [...] w O. na dwie państwowe instytucje kultury: [...] Teatr [...] im. [...] w O. oraz Teatr im. [...] w O. Warunkiem uwłaszczenia państwowych osób prawnych w trybie art. 200 i 202 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest zarządzanie przez te osoby gruntami w dniu 5 grudnia 1990 r. [...] Teatr [...] im. [...] w O. powstał w 1993 r. i jako podmiot, który nie istniał w dniu 5 grudnia 1990 r., nie podlega uwłaszczeniu w trybie tych przepisów. Data wpisu tego Teatru do rejestru instytucji kultury jest tym samym bez znaczenia dla uwłaszczenia Teatru im. [...] w O., posiadającego osobowość prawną w dniu 5 grudnia 1990 r. Nawet gdyby wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2002 r. zawierał nową wykładnię prawną przepisów art. 202 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to jak słusznie przyjął organ orzekający w sprawie, okoliczność ta nie jest ani nową okolicznością faktyczną, ani nowym dowodem uzasadniającym wznowienie postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.