I SA 1323/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Sulimierski Sędziowie NSA Jan Paweł Tarno (spr.) NSA Maria Wiśniewska Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. G. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] września 1998 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia równoważności kwalifikacji uzyskanej na Węgrzech ze stopniem doktora habilitowanego w Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odrzucić skargę I SA 1323/03 UZASADNIENIE Wyrokiem z 30 września 1998 r., I SA 258/98 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. G. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z [...] stycznia 1998 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia równoważności habilitacji uzyskanej na Węgrzech ze stopniem doktora habilitowanego w Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu podniesiono, że w porozumieniu między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Węgierskiej Republiki Ludowej 25 kwietnia 1980 r. o wzajemnym uznawaniu równorzędności dokumentów o wykształceniu i stopniach naukowych (Dz. U. z 1981 r. nr 1, poz. 1) nie ma podstaw do uczynienia zadość żądaniu skarżącej w przedmiocie wydania zaświadczenia o wskazanej wyżej treści. W skardze o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego z [...] czerwca 2003 r. E. G. powołuje się na wykrycie okoliczności i środków dowodowych, które miałyby wpływ na jej sprawę, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 403 § 2 kpc). Konkretyzując to stwierdzenie skarżąca powołuje się na tłumaczenie § 25 i 26 aktu LXXX prawa węgierskiego, tzw. Higher Education Law z 1993 r., które otrzymała z węgierskiego ministerstwa w marcu 2003 r. Podnosi, że wobec zmiany prawa węgierskiego w tym zakresie, jej żądanie wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest zasadne, tym bardziej, że porozumienie, na które powołał się NSA w wyroku z 30 września 1998 r., I SA 258/98 jest sprzeczne z tzw. konwencją praską z 7 czerwca 1972 r. (Dz. U. z 1975 r. nr 5, poz. 28). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarżąca jako podstawę wznowienia wskazuje odmienną, niż przyjęta przez Sąd orzekający, interpretację przepisów Konwencji o wzajemnym uznawaniu równoważności dokumentów ukończenia szkół średnich, szkół średnich zawodowych i szkół wyższych, a także dokumentów o nadawaniu stopni i tytułów naukowych sporządzonej w Pradze dnia 7 czerwca 1972 r. oraz Porozumienia między Rządem PRL a Rządem WRL z dnia 25 kwietnia 1980 r. znanych sądowi w chwili orzekania, a także odmienną niż pierwotnie przyjętą interpretację przepisów prawa węgierskiego w tym zakresie. Żadna z tych okoliczności nie jest przesłanką wznowieniową wskazaną w art. 273 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na rozprawie Sąd ma przede wszystkim obowiązek zbadać, czy zachodzi dopuszczalność wznowienia i odrzuca skargę, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Mając to na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.