I SA 1425/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2004 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego oddala skargę I S.A. 1425/03 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2003 roku numer [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2003 roku numer [...] [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. o wezwaniu K. M. do opuszczenia i opróżnienia lokalu mieszkalnego numer [...] przy ulicy [...] w K. wraz ze wszystkimi zamieszkałymi osobami. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że w oparciu o przydział mieszkania pracowniczego z [...] października 1954 roku funkcjonariusz milicji obywatelskiej R. M. otrzymał przydział lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku położonym w K. przy ulicy [...] oznaczonego numerem [...] o powierzchni użytkowej [...] metra kwadratowego i powierzchni mieszkalnej [...] metra kwadratowego. Wraz z funkcjonariuszem milicji obywatelskiej osobami uprawnionymi do zajmowania przydzielonego lokalu mieszkalnego byli jego żona G. M. oraz synowie A. M. i M. M. Po śmierci R. M., uprawnienia do lokalu mieszkalnego numer [...] w budynku położonym w K. przy ulicy [...] uzyskała jego żona G. M. W dniu [...] września 1994 roku w lokalu mieszkalnym numer [...] znajdującym się w budynku położonym w K. przy ulicy [...] zameldowany został wnuk G. M., K. M., a w dniu [...] maja 1995 roku w lokalu tym zameldowana została żona K. M. i jego dziecko. Pismem z dnia 2 kwietnia 1996 roku Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. wezwał K. M. do dobrowolnego opuszczenia lokalu mieszkalnego numer [...] w budynku położonym w K. przy ulicy [...] wraz ze wszystkimi osobami z nim zamieszkującymi. W maju 1998 roku zmarła G. M.. Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] maja 1999 roku wydanym w sprawie sygnatura akt [...] Sąd Rejonowy dla K. ustalił, że lokal mieszkalny numer [...] znajdujący się w budynku położonym w K. przy ulicy [...] w K. pozostaje w dyspozycji Skarbu Państwa-Komendy Wojewódzkiej Policji w K. w rozumieniu art.2 ust.2 ustawy z dnia 2 lipca 1994 roku o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. 105, poz.509 ze zmianami). Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] lutego 2000 roku wydanym w sprawie sygnatura akt [...] Sąd Rejonowy dla K. oddalił powództwo K. M. o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego numer [...] znajdującego się w budynku położonym w K. przy ulicy [...]. W uchwale z dnia [...] października 2001 roku sygnatura akt [...] Sąd Najwyższy stwierdził, że w sprawie o opróżnienie lokalu mieszkalnego pozostającego w dyspozycji jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Spraw Wewnętrznych, zajmowanego przez osobę fizyczną bez tytułu prawnego, droga sądowa jest niedopuszczalna także wówczas, gdy osobie tej tytuł prawny do lokalu mieszkalnego nigdy nie przysługiwał. Zawiadomieniem z dnia 24 lipca 2002 roku [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. wszczął z urzędu administracyjne postępowanie w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego numer [...]znajdującego się w budynku położonym w K. przy ulicy [...] i wezwał K. M. do dobrowolnego opróżnienia w/w lokalu mieszkalnego z osób i rzeczy w terminie do 31 sierpnia 2002 roku. Decyzją z dnia [...] marca 2003 roku numer [...][...] Komendant Wojewódzki Policji w K. wezwał K. M. do opuszczenia i opróżnienia lokalu mieszkalnego numer [...] znajdującego się w budynku położonym w K. przy ulicy [...] wraz ze wszystkimi zamieszkałymi osobami do dnia 14 kwietnia 2003 roku. Decyzją z dnia [...] maja 2003 roku numer [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 2003 roku numer [...][...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Na decyzję z [...] maja 2003 roku numer [...] Komendanta Głównego Policji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K. M. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniósł, że skoro został on i członkowie jego rodziny zostali zameldowani w lokalu mieszkalnym numer [...] znajdującym się w budynku położonym w K. przy ulicy [...] to tym samym należy przyjąć, że nie zajmują tego lokalu bez tytułu prawnego oraz wskazał, że nie jest zgodne z prawdą, iż skarżący posiada możliwość zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych w inny sposób. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym . Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W szczególności należy podkreślić, że fakt zameldowania na pobyt stały w konkretnym lokalu mieszkalnym nie stanowi okoliczności decydującej o posiadaniu przez osobę zameldowaną w lokalu mieszkalnego tytułu prawnego do zajmowania tegoż lokalu mieszkalnego. Stosownie do treści przepisów ustawy z 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( Dz. U. 87/01, poz.960 ze zmianami), w brzmieniu obowiązującym w dacie podejmowania decyzji przez organ administracji publicznej, ewidencja ludności polega na rejestracji danych o miejscu pobytu osób, o urodzeniach, dotyczących obowiązku wojskowego, zmianach stanu cywilnego, obywatelstwa, imion i nazwisk oraz o zgonach-art.1 ust.2 ustawy. Ponadto przepisy ustawy nakładają na osobę przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązek zameldowania się w miejscu stałego pobytu lub pobytu czasowego i wskazują, że pobytem stałym jest zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania-art.2, art.4, art.6 ust.1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Natomiast z treści art.90 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji ( Dz. U. 7/02, poz.58 ze zmianami) wynika, że na lokale mieszkalne dla policjantów przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów. Poza sporem pozostaje okoliczność, że lokal mieszkalny numer 18 znajdujący się w budynku położonym w K. przy ulicy [...] znajduje się w dyspozycji Skarbu Państwa-Komendy Wojewódzkiej Policji w K. Okoliczność ta została potwierdzona prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla K. z [...] maja 1999 roku, sygnatura akt [...]. Realizując prawo do lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art.88 ust. ustawy o Policji, policjantowi w służbie stałej przydziela się na podstawie decyzji administracyjnej lokal mieszkalny wskazany w art.90 ust.1 ustawy. Oznacza to, że podstawę do uzyskania lokalu mieszkalnego przez policjanta z zasobów mieszkaniowych określonych w art.90 ust.1 ustawy o Policji, stanowi decyzja administracyjna właściwego organu administracji publicznej. Wymieniona wyżej decyzja administracyjna stanowi tytuł prawny uprawniający funkcjonariusza policji do zajmowania konkretnego lokalu mieszkalnego. Z akt sprawy nie wynika aby K. M. posiadał jakikolwiek tytuł prawny uprawniający go do zajmowania lokalu mieszkalnego numer [...] znajdującego się w budynku położonym w K. przy ulicy [...]. W szczególności skarżący nie dysponuje decyzją administracyjną o przydziale lokalu mieszkalnego, wydaną przez właściwy organ administracji publicznej, nie dysponuje także umową najmu lokalu mieszkalnego i nie jest właścicielem ani współwłaścicielem zajmowanego lokalu mieszkalnego. W tym stanie rzeczy zasadnie organy administracji publicznej uznały, iż K. M. nie posiada tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego numer [...] w budynku położonym w K. przy ulicy [...]. Ponadto należy podkreślić, że z akt sprawy wynika, iż z uwagi na stopień pokrewieństwa, K. M. nie może zostać zaliczony do członków rodziny policjanta, o których mowa w art.89 ustawy o Policji. Natomiast w przypadku ustalenia, że lokal mieszkalny, o którym mowa w art.90 ust.1 ustawy zajmowany jest przez policjanta lub członków jego rodziny albo inne osoby bez tytułu prawnego, właściwy organ wydaje decyzję o opróżnieniu tego lokalu mieszkalnego, z tym, iż decyzję wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych w tym lokalu mieszkalnym-art.95 ust.3 pkt.3 i pkt.4 ustawy o Policji oraz § 7 ust.1 pkt.8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 17 października 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów ( Dz. U. 131/01, poz.1469). Należy także podkreślić, iż stosownie do treści § 7 ust.3 wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w przypadkach o których mowa w § 7 ust.1 pkt.4,6,8 rozporządzenia, organ może przydzielić lokal mieszkalny o obniżonym wyposażeniu technicznym i mniejszej powierzchni. Z treści powołanego wyżej przepisu prawa wynika, że nie jest to obowiązek organu, który wykluczałby możliwość wydania decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego zajmowanego bez tytułu prawnego. W sytuacji, gdy organ ustali istnienie przesłanek dających podstawę do opróżnienia lokalu mieszkalnego zajmowanego bez tytułu prawnego ma ustawowe prawo do podjęcia decyzji bez konieczności przydzielania lokalu, o którym mowa w § 7 ust.3 rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.