I SA 1430/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska Sędziowie NSA Ewa Dzbeńska WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2004 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty S. z dnia [...] marca 2002 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz J. W. kwotę 30 zł (trzydzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA 1430/02 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] marca 2002 r., nr [...] w sprawie wywłaszczenia za odszkodowaniem na rzecz Gminy Miasto S. nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] i oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], stanowiącej własność P. i J. małżeństwa W., z przeznaczeniem na poszerzenie ulicy N. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Starosta S. zawiadomieniem z dnia 8 maja 2001 r., nr [...], stosownie do art. 115 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, wszczął z wniosku Zarządu Miasta S. w stosunku do nieruchomości położonej w m. S., oznaczonej nr działki [...] o pow. 0,0495 ha, stanowiącej własność P. i J. małż. W., postępowanie wywłaszczeniowe. Projekt podziału terenu pod budowę ul. [...] od ulicy Z. do S., zatwierdzony został decyzją Naczelnika Miasta S. z dnia [...] lutego 1981 r., nr [...] i jest zgodny z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. S., zatwierdzonym Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] października 1994 r. Rokowania prowadzone z właścicielami przedmiotowej nieruchomości przez Zarząd Miasta S. nie dały rezultatu, pomimo wcześniejszego porozumienia ( protokół z rokowań z dnia 18 września 2000 r.) ustalającego cenę kupna - sprzedaży działki nr [...] o pow.0,0495 ha za cenę 2.475 zł. W dniu 10 lipca 2001 r. na rozprawie wywłaszczeniowo -odszkodowawczej organ I instancji zapoznał strony postępowania z operatem szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego A. I. A. S. jako pełnomocnik J. W. zarzucił, iż ustalona cena Im2 w kwocie 13,17 zł. dla przedmiotowej nieruchomości jest zbyt niska i zobowiązał się, że dołączy operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego powołanego przez J. W. Natomiast pełnomocnik Zarządu Miasta S. oświadczył, iż podtrzymuje kwotę odszkodowania za w/w nieruchomość w wysokości 5 zł. za m2. W związku z tym, iż pełnomocnik J. W. nie dopełnił zobowiązania, na zlecenie organu drugi operat szacunkowy sporządził rzeczoznawca majątkowy W. J. Pomimo wezwania do zapoznania się z materiałem dowodowym zarówno J. W. jak również jej pełnomocnik nie zgłosili się w określonym terminie. Przedstawiciel Urzędu Miasta S. stwierdził, że ustalona wartość odszkodowania jest za wysoka, gdyż na terenie położenia przedmiotowej nieruchomości, wartość gruntów kształtuje się na poziomie 5 zł. - 8 zł za 1 m 2. Zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość powinno odpowiadać wartości wywłaszczonej nieruchomości. Ustalając wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość pod poszerzenie ulicy [...] Starosta S. przyjął za jej podstawę opinię rzeczoznawcy majątkowego W. J. określającą wartość rynkową przedmiotowej nieruchomości tj. działki nr [...] o pow. 0,0495 ha na kwotę 7.178,00 zł (cena 1 m2- 14, 50 zł). Mając na uwadze powyższe ustalenie organ odwoławczy uznał decyzję organu I instancji za zgodną z prawem i utrzymał ją w mocy. W skardze na decyzję Wojewody [...] J. W. wniosła o uchylenie tej decyzji jak i decyzji Starosty S. z dnia [...].03.2002 r. W uzasadnieniu skargi zakwestionowała wysokość odszkodowania i sposób jego wyliczenia oraz naruszenie art. 112 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o je oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wnioski skargi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty S. są uzasadnione, gdyż decyzje organów obu instancji naruszają prawo. Tryb wywłaszczenia nieruchomości uregulowany jest w rozdziale 4 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity. – Dz.U. Nr 46, poz. 453 z 2000 r.). Przepisy ustawy są obowiązujące dla organu prowadzącego wywłaszczenie a odstępstwa są dopuszczalne tylko w sytuacjach przewidzianych ustawą. Zgodnie z art. 115 ust. 2 tej ustawy wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego może nastąpić po bezskutecznym upływie dwumiesięcznego terminu do zawarcia umowy, o której mowa w art. 114, wyznaczonego przez starostę na piśmie właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu nieruchomości, a także osobie, której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do tej nieruchomości. Termin ten liczy się od dnia zakończenia rokowań. Przepis ten nie ma zastosowania w sytuacji określonej w ust. 5 tego przepisu, która to sytuacja nie występuje w niniejszej sprawie. Materiał dokumentacyjny dowodzi, że postępowanie wywłaszczeniowe w rozpoznawanej sprawie toczyło się z naruszeniem przepisu art. 115 ust. 2 ustawy z 21.08.1997 r., gdyż przepis ten nie był w ogóle stosowany przez organ prowadzący wywłaszczenie. Wniosek Miasta S. o wywłaszczenie z dnia 27.04.2001 r. wpłynął do Starosty Powiatu S. w dniu 30 .04.2001 r. We wniosku tym podano, że negocjacje w sprawie ceny wykupu trwają z właścicielami od dnia 7 grudnia 1999 r. Starosta S. już po kilku dniach, bo zawiadomieniem z dnia 08.05.2001 r., wszczął postępowanie wywłaszczeniowe. Stosownie do art. 115 ust. 2 ustawy z 21.08.1997 r. w sytuacji gdy rokowania z właścicielem nieruchomości były w toku to w ogóle nie powinno być wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe. Dopiero po ustaleniu kiedy zakończyły się te rokowania Starosta winien był wyznaczyć na piśmie właścicielom nieruchomości dwumiesięczny termin do zawarcia umowy a po bezskutecznym upływie tego terminu Starosta mógł wszcząć postępowanie wywłaszczeniowe. Nie ulega wątpliwości, że tryb ten nie został zastosowany w tej sprawie. Dlatego należy uznać, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa materialnego, a to powołanego wyżej art. 115 ust. 2, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy utrzymując w mocy wadliwą decyzję wydał decyzję również naruszającą prawo. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 152 i 200 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.