I SA 1480/02

WyrokWSA w Warszawie2004-02-26

Skład orzekający: Cezary Pryca, Izabella Kulig-Maciszewska, Emilia Lewandowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wydane przez organ odwoławczy, jest ostateczne i czy skarga do sądu administracyjnego przysługuje na takie postanowienie?
Ratio decidendi
Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania, wydane przez organ odwoławczy, jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu w trybie odwoławczym. Na takie postanowienie przysługuje jednak skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżone postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa, co skutkuje stwierdzeniem jego nieważności.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. T. na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej z 1982 roku, jednak uchybił termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody odmawiającej stwierdzenia nieważności. Wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony, a następnie utrzymany w mocy przez Prezesa Urzędu.
Rozstrzygnięcie
1/ stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; 2/ zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie: NSA Izabella Kulig-Maciszewska WSA Emilia Lewandowska Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2004r. sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] maja 2002r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1/ stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; 2/ zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2002 roku numer [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2002 roku numer [...] Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ administracji publicznej podniósł, że decyzją z dnia [...] sierpnia 1982 roku numer [...] Naczelnik Gminy G.o orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa na potrzeby Dyrekcji Okręgowej Dróg Publicznych w K. nieruchomości położonych we wsi G. z przeznaczeniem pod budowę kopalni "J.". Decyzją ta objęto grunty o łącznej powierzchni 25.5445 hektara, będące własnością lub w posiadaniu 148 osób fizycznych, w tym także nieruchomość oznaczoną, jako działka numer [...] o powierzchni 1082 metry kwadratowe, która to nieruchomość stanowiła własność A. T. W dniu 7 lutego 2001 roku A. T. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] sierpnia 1982 roku numer [...] Naczelnika Gminy G., w części dotyczącej rozstrzygnięcia o działce gruntu oznaczonej numerem [...] oraz powierzchni 1082 metry kwadratowe. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z [...] sierpnia 1982 roku numer [...] Naczelnika Gminy G. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o działce położonej we wsi G. i oznaczonej numerem [...], a stanowiącej własność A. T. W dniu 10 sierpnia 2001 roku, decyzja z [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Wojewody [...] została doręczona A. T. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego. W dniu 12 grudnia 2001 roku A. T. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Wojewody [...]. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002 roku numer [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmówił A. T. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Wojewody [...]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2002 roku numer [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2002 roku numer [...] Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Na postanowienie z dnia [...] maja 2002 roku numer [...] Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniósł A. T. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniósł, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2001 roku Wojewody [...] jest dla niego krzywdząca i nie uwzględnia okoliczności związanych z naruszeniem prawa przez Naczelnika Gminy G. zaistniałych przy wydawaniu decyzji wywłaszczeniowej. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, z innych przyczyn niż w niej wskazane, jest zasadna i skutkuje stwierdzeniem nieważności zaskarżonego postanowienia. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym . Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym podkreślić należy, że zgodnie z treścią art.134 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi a także powołaną w skardze podstawą prawną oraz nie może orzekać na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Poza sporem pozostaje okoliczność, że przedmiotem postępowania przed Prezesem Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast był wniosek A. T. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Wojewody [...]. Również poza sporem pozostaje okoliczność, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi do złożenia odwołania od decyzji wydanej w I instancji przez Wojewodę [...]. W tym miejscu przypomnieć należy, że stosownie do treści art.58 § 1 i § 2 k.p.a. zainteresowany winien uprawdopodobnić, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy oraz winien wniosek o przywrócenie terminu złożyć w ciągu siedmiu dni licząc od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a nadto wraz z tym wnioskiem powinien dopełnić czynności ( złożyć odwołanie), dla której został określony ustawowy termin. Natomiast przepis art.59§ 1 i § 2 k.p.a. rozróżnia pomiędzy wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności, dla których został określony termin i wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia. Powyższe rozróżnienie jest istotne z punktu widzenia właściwości organu uprawnionego do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. Według jednoznacznego brzmienia art.59 § 2 k.p.a. stwierdzić należy, że postępowanie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania lub zażalenia, zakończone postanowieniem o odmowie przywrócenia terminu do dokonania tych czynności, jest postępowaniem jednoinstancyjnym. Poza sporem winna pozostawać okoliczność, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania jest organ właściwy do rozpatrzenia odwołania, a więc organ wyższego stopnia nad organem, który wydał decyzję w I instancji. W rozpatrywanej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania był Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania jest ostateczne. Oznacza to, że na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania nie przysługuje żaden środek odwoławczy, a co za tym idzie nie ma do niego zastosowania przepis art.127 § 3 k.p.a. Na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wydane przez organ odwoławczy, przysługuje skarga do sądu administracyjnego. ( vide wyrok NSA z 8.12.1998 r. I S.A. 610/98 niepublikowany). W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów prawa i stanowi to przyczyny, o których mowa w art.156 § 1 pkt.1 i pkt.2 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.2 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz.1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1271) orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło