I SA 1495/03

WyrokWSA w Warszawie2004-01-09

Skład orzekający: Ewa Dzbeńska, Janina Antosiewicz, Emilia Lewandowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy umorzenie postępowania odwoławczego w sprawie skreślenia z listy studentów jest uzasadnione w sytuacji, gdy przepisy dotyczące odwołań od decyzji rektora uległy zmianie w trakcie postępowania?
Ratio decidendi
Umorzenie postępowania odwoławczego było uzasadnione, ponieważ zmiana przepisów ustawy o szkolnictwie wyższym sprawiła, że decyzje rektora wydane w pierwszej instancji stały się ostateczne, co czyniło postępowanie odwoławcze bezprzedmiotowym. Sąd administracyjny nie znalazł podstaw do zastosowania przepisów przejściowych do sprawy, gdyż dotyczyły one postępowań dyscyplinarnych, a nie spraw studentów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. B. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z maja 2003 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego. Postępowanie pierwotnie dotyczyło odmowy zmiany decyzji o skreśleniu J. B. z listy studentów. Po uchyleniu przez NSA decyzji Ministra z kwietnia 2000 r., Minister wydał decyzję umarzającą postępowanie, argumentując zmianą przepisów, która uczyniła decyzje rektora ostatecznymi. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji i ustawy o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym, wskazując na przepisy przejściowe.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę J. B. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.), Sędziowie NSA Janina Antosiewicz, WSA Emilia Lewandowska, Protokolant Jolanta Zagrzejewska, po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania od decyzji Rektora Uniwersytetu W. oddala skargę Rektor Uniwersytetu W. decyzją z dnia [...] lutego 2000r. znak [...] odmówił zmiany w trybie art. 154 § 2 kpa decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] czerwca 1999r. o skreśleniu J. B. z listy studentów Wydziału Prawa i Administracji. W wyniku rozpoznaniu odwołania J. B. Minister Edukacji i Sportu decyzją z dnia [...] kwietnia 2000r. znak [...]. powyższą decyzję utrzymał w mocy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 listopada 2002r. sygn. akt I SA 1044/02 uchylił wspomnianą decyzję Ministra Edukacji i Sportu. Minister Edukacji i Sportu zaskarżona decyzją z dnia [...] maja 2003r. znak [...] umorzył postępowanie w sprawie odwołania J. B. od decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] lutego 2000r. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że stosownie do przepisu art. 148 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, póz. 385 z późn. zm.), skreślenie z listy studentów następuje w formie decyzji administracyjnej. W dacie wydania, uchylonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2002r. decyzji Ministra Edukacji i Sportu, przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym nie stanowiły, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez rektora państwowej szkoły wyższej nie przysługuje stronie odwołanie. Nie nadawały jej zatem waloru ostateczności. W tym stanie miały zastosowanie ogólne zasady postępowania administracyjnego, tzn. od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia. Powyższy stan prawny uległ zmianie po nadaniu przez art. I pkt. 27 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym, ustawy o wyższych szkołach zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 85, poz. 924) nowego brzmienia przepisowi art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym. W aktualnym brzmieniu tego przepisu, decyzje wydane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W tej sytuacji prawnej postępowania odwoławcze stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Na powyższą decyzję wniósł skargę Jacek Babka domagając się jej uchylenia. W skardze zarzuca naruszenie przepisów art. 2 i 78 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, art. 9 ust.1 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym , art. 161 §1 ustawy o szkolnictwie wyższym art. 105 §1 i art. 138 § 1 pkt.3 kpa. W skardze podnosi, że art. 2 Konstytucji stanowi o poszanowaniu spraw i interesów będących w toku. Nawiązuje do tej zasady art. 9 ust 1 ustawy z dnia 20 .07. 2001 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym, który jest przepisem przejściowym odnoszącym się do spraw wszczętych i niezakończonych. W konkluzji stwierdza, że brak jest przepisów , które nakazywałyby umorzenie postępowania. Minister Edukacji i Sportu wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty podniesione w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1271 ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004r. Stosownie do treści art. 97 cytowanej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga jest nie uzasadniona. Przepis art. 138 § 1 pkt.3 kpa nie określa przyczyn umorzenia postępowania odwoławczego, wobec czego w każdej indywidualnej sprawie administracyjnej należy poszukiwać konkretnej przyczyny bezprzedmiotowości postępowania, mając na uwadze treść art. 105 kpa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że "utrata przez organ administracji kompetencji do orzekania o istocie sprawy powoduje, że dalsze postępowanie przed tym organem staje się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 §1 kpa, to zaś obliguje organ do umorzenia postępowania. Organ, który utracił kompetencje na rzecz drugiego organu w toku postępowania ma obowiązek nie tylko wskazać w uzasadnieniu decyzji umarzającej postępowanie przyczynę umorzenia i organ właściwy w sprawie, ale także przekazać sprawę właściwemu organowi." / wyrok NSA z dnia 29 sierpnia 1996 r. I SA 695/95 nie publikowany. / Przepis art. 161 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym / Dz. U. Nr 65 poz. 385 ze zm. / został zmieniony przez art. 1 pkt. 27 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym / Dz. U. Nr 85 poz. 924 /. Z treści przepisu art. 161 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2001 r. wynika, że decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. Oznacza to, że od decyzji rektora wydanych w pierwszej instancji nie przysługuje środek odwoławczy. W tej sytuacji stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji uznać należy za zasadne. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one także nie uzasadnione. Nie można bowiem podzielić poglądu skarżącego, iż przepisem przejściowym pozwalającym na stosowanie dotychczasowych przepisów do spraw wszczętych a nie zakończonych jest przepis art. 9 ust. I cytowanej ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym. Przepis ten bowiem w sposób wyraźny odnosi się tylko i wyłącznie do postępowań dyscyplinarnych. Wobec powyższego zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa co prowadzi do oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło