I SA 1547/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jan Paweł Tarno /spr./ Sędziowie NSA Maria Wiśniewska WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Ministra Kultury z dnia [...] maja 2003 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1/ uchyla zaskarżone postanowienie, 2/ stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3/ zasądza od Ministra Kultury na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA 1547/03 Uzasadnienie Postanowieniem z [...] maja 2003 r., znak [...] Minister Kultury stwierdził uchybienie przez Stowarzyszenie [...] terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie dopuszczenia tej organizacji społecznej do udziału na prawach strony w postępowaniu wszczętym z inicjatywy Stowarzyszenia A. o zatwierdzenie tabel stawek wynagrodzeń autorskich. W uzasadnieniu podniesiono, że postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003 r. odmawiające dopuszczenia wnioskodawcy, zostało mu doręczone w dniu 29 kwietnia 2003 r., zaś Stowarzyszeniu A. - w dniu 24 kwietna 2003 r. W związku z tym termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął dla Stowarzyszenia [...] z dniem 6 maja 2003 r. Tymczasem, podmiot ten złożył wniosek w dniu 8 maja 2003 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie z [...] maja 2003 r. Stowarzyszenie [...] wniosło o jego uchylenie i zasądzenie od organu kosztów procesu. W uzasadnieniu podniesiono, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w urzędzie pocztowym w dniu 6 maja 2003 r., co potwierdza załączona do skargi kopia nadania pisma, nie zaś w dniu 8 maja 2003 r., jak błędnie przyjął Minister Kultury. W odpowiedzi na skargę, działający w imieniu Ministra Kultury, Sekretarz Stanu, stwierdził, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy był błędnie datowany (5 kwietnia 2003 r., zamiast 5 maja 2003 r.), co wyjaśniło Stowarzyszenie w piśmie z dnia 19 maja 2003 r.. Wniosek wpłynął do Ministerstwa Kultury w dniu 8 maja 2003 r., lecz nie została do niego dołączona koperta, stąd Minister przyjął, że pismo zostało złożone bezpośrednio w sekretariacie. Wprawdzie w dniu 4 czerwca 2003 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie z urzędu nieważności zaskarżonego postanowienia, jednakże zdaniem organu postanowienie to jest ostateczne, nie służy na nie zażalenie, nie jest więc dopuszczalne stosowanie nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego. Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy do rozpoznania skargi stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest zasadna, ponieważ organ administracyjny, orzekający w sprawie naruszył przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika jednoznacznie, że złożony przez skarżącego środek zaskarżenia został wniesiony w terminie. Fakt ten został zresztą przyznany w odpowiedzi na skargę, w której stwierdzono, że z przyczyn leżących po stronie organu, do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie załączono koperty, w której skarżący nadał wniosek w urzędzie pocztowym w dniu 6 maja 2003 r. W tej sytuacji wyjaśnienia organu o niemożności wzruszenia swojego orzeczenia są bezzasadne, chociażby z uwagi na treść art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zezwalającego organowi administracji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, na dokonanie autokontroli poprzez uwzględnienie skargi w całości. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono według art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).